• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Poza schematem Pokój Życzeń Sny v
1 2 Dalej »
[10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda

[10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#9
01.09.2026, 18:45  ✶  
Parsknąłem pod nosem, bo w zasadzie trudno było się z nią nie zgodzić - nasz bieżący, główny problem polegał na tym, że jej sposób eliminacji zagrożenia nie należał do tych, które ułatwiały późniejszą diagnostykę - rzeczywiście, mogła pomyśleć o tym wcześniej, ale doceniałem pewną konsekwencję w  podejmowanych przez nią decyzjach, jeżeli bowiem ten typ miał w spojrzeniu coś, co jej się nie podobało, to przynajmniej teraz już nie musiała tego oglądać. Nie miałem zamiaru jej tego wypominać, bo sam byłem ostatnią osobą, która mogła wygłaszać wykłady o rozwadze i powściągliwości, a poza tym podejrzenie o demonicznym wpływie z sekundy na sekundę coraz bardziej przestawało mi się wydawać całkowicie absurdalne - właściwie im dłużej o tym myślałem, tym bardziej dochodziłem do wniosku, że gwałtowna reakcja mojej kuzynki mogła być wynikiem czegoś, czego ja po prostu nie miałem okazji wyczuć, bo nie odziedziczyłem daru po Yaxleyach. Ona zobaczyła ten błysk, ja zobaczyłem dopiero jego konsekwencje, więc moje możliwości oceny sytuacji były mniej więcej takie same jak możliwości ślepca próbującego zrecenzować obraz w galerii Averych. Nadal uważałem, że istniały mniej inwazyjne sposoby rozwiązania problemu niż rozpierdolenie komuś krzesła o głowę, z drugiej jednak strony sam miałem za sobą wystarczająco dużo sytuacji, w których rozsądek przegrywał z instynktem, żebym mógł stać tutaj i udawać, że nigdy nie podjąłem decyzji pod wpływem pierwszego, bardzo złego przeczucia. Najważniejsze było to, że koleś oddychał, a skoro oddychał, mieliśmy jeszcze trochę czasu na dojście do tego, co właściwie się wydarzyło.
- Niby w czym jesteśmy podobni? Bo większość dobrych rzeczy do takich spraw wygląda tak, jakby ktoś chciał ukisić ogóra? - Zmarszczyłem brwi. - Czosnek, sól, zioła, czasem jakieś gówno, którego nazwy nie da się wymówić bez połamania języka. Spożywczak jest po prostu najtańszym miejscem do kompletowania takich rzeczy. Wiesz, ile marży zdzierają na dedykowanych stoiskach? - Spytałem retorycznie, nie spodziewając się, że faktycznie wiedziała, właściwie sam nigdy wcześniej nie zastanawiałem się nad tym, jak absurdalnie rozmycie wyglądała granica pomiędzy spiżarnią zawodowego kuchmistrza a wyposażeniem klątwołamacza, ale im dłużej o tym myślałem, tym bardziej zaczynało to mieć jakiś niepokojący sens. - W sumie… Kurwa… Nie da się ukryć, w obu przypadkach jak coś pójdzie źle, zwykle zaczyna się od tego, że coś śmierdzi. - Wzruszyłem ramionami, nie byłem pewien, czy było to naukowo poprawne założenie, ale jak już wcześniej wspominałem - nigdy wcześniej nie pomyślałem, aby to zbytnio analizować. - Granulowany ujdzie. Może jest trochę chujowszy, ale nie będę nosił ze sobą worka dedykowanego czosnku dwadzieścia cztery na siedem, bo ludzie zaczęliby się dziwnie lampić. - Nie to, by już tego nie robili, i nie to, bym się tym jakoś przejmował, bo nos szybko przyzwyczajał się do zapachów, na które był wyeksponowany przez bardzo długi czas, zwyczajnie nie dostrzegałem sensu w robieniu z siebie szurniętego preppersa. Nie dodałem, że zdarzało mi się już nosić znacznie dziwniejsze rzeczy, ponieważ nie widziałem powodu, aby wspominać teraz na przykład o kogucich podrobach, szczególnie gdy mieliśmy inne rzeczy na głowie.
- Bierz. Sól to sól. Chuj z tym, czy jest różowa, biała, czy niebieska. - Może nasz demon tak naprawdę był dziewczynką? - Jeżeli mamy wybierać między nią a niczym, wybieram ją. - Kiedy zapytała, czy czosnek w płatkach ujdzie, wzruszyłem ramionami, bo w tym momencie nie zamierzałem komplikować sprawy bardziej, niż już była skomplikowana. - Dawaj, jaki masz. Wystarczy, żebyśmy mogli sprawdzić, co się stanie. Nie musimy budować mu od razu całej twierdzy astralnej. - Odpowiedziałem, choć sam miałem pewne wątpliwości, czy właśnie nie tworzyliśmy najbardziej pretensjonalnego rytuału ochronnego w historii. Rozsypywanie płatków kojarzyło mi się raczej z posypywaniem pościeli i z różami, nawet jeśli nie mogłem się nazwać mianem „romantyka”, ale wyjątkowe okoliczności wymagały korzystania ze wszelkich możliwych rozwiązań, w tym również z alternatyw drugiej kategorii dostępnych w spiżarni tuż pod ręką.
Nie tylko czarodzieje, lecz nawet mugole od stuleci układali rzeczy na parapetach przy oknach, wsuwali coś w szczeliny pod drzwiami, sypali proszki w kątach i wieszali zioła nad wejściami, a potem wymyślali do tego coraz bardziej skomplikowane teorie, żeby nie przyznać, że czasami zwyczajnie bali się czegoś, czego nie rozumieli. Poza tym większość dawnych metod ochronnych powstała z tego, co ludzie mieli pod ręką - nie każdy hodował wyszukane rośliny w ogrodzie, trzymał karafkę wody księżycowej w barku oraz srebro w kredensie, ale każdy posiadał podstawowe przyprawy, stal i żelazo. W najgorszym przypadku, gdy nie mierzyło się z siłami nieczystymi, można było ugotować zupę, więc żadna z tych rzeczy się nie marnowała. Czosnek, sól, ocet, szałwia i rozmaryn, inne zioła, żelazne sztućce, srebrne lub stalowe kielichy, ogień, woda, wszystko to miało zastosowanie w różnych starych praktykach ochronnych, chociaż większość z nich wymagała znacznie więcej precyzji niż zwykłe rozsypanie czegoś na podłodze. Sam nie traktowałem tego wszystkiego jako stałego wyposażenia, nawet jeśli część improwizowanej na bieżąco procedury mogła wyglądać absurdalnie, widziałem konsekwencje lekceważenia umiejętności działania pod presją i zdecydowanie nie chciałem powtarzać tamtych błędów.
Największy problem pojawił się jednak wtedy, kiedy Gerda zaczęła zastanawiać się nad liśćmi chrzanu, bo tutaj rzeczywiście nie miałem pojęcia, co jej odpowiedzieć, z początku wyłącznie spojrzałem na nią w zupełnym milczeniu, ponieważ w całej mojej karierze nie spodziewałem się, że pewnego dnia znajdziemy się wspólnie w kuchni, w której będziemy ustalać, czy powinniśmy rozpocząć poszukiwania ingrediencji w ogrodzie, czy chuj wie, gdzie w celu zabezpieczenia nieprzytomnego być-może-nie-człowieka po uprzednim, tymczasowym unieszkodliwieniu go krzesłem.
- Nie mam, kurwa, pojęcia, jak ci opisać chrzan. - Przyznałem bez większego wstydu, bo nie widziałem powodu, żeby udawać eksperta od agrokultury. - Jeżeli są jakieś podpisane liście w ogródku, przynieś liście. Jak są sproszkowane, też przynieś. Jak znajdziesz chrzan w słoiku, też go weź, najwyżej będziemy improwizować. - Nie brzmiało to może szczególnie logicznie, ale w naszej sytuacji logika od dawna znajdowała się gdzieś na końcu listy priorytetów, najważniejsze było, że Geraldine faktycznie szukała tego wszystkiego z pełnym zaangażowaniem, a ja tymczasem mogłem zacząć przygotowywać miejsce pod krąg, odsuwając nogą kawałki roztrzaskanego krzesła. Nie miałem zamiaru sprzątać całej kuchni, ale zdecydowanie nie chciałem nadziać się na drzazgę podczas odprawiania rytuału.


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (4613), Geraldine Greengrass-Yaxley (2511)




Wiadomości w tym wątku
[10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Benjy Fenwick - 26.08.2026, 00:04
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Geraldine Greengrass-Yaxley - 26.08.2026, 22:15
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Benjy Fenwick - 27.08.2026, 19:08
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Geraldine Greengrass-Yaxley - 27.08.2026, 20:09
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Benjy Fenwick - 28.08.2026, 14:14
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Geraldine Greengrass-Yaxley - 31.08.2026, 08:22
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Benjy Fenwick - 31.08.2026, 15:47
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Geraldine Greengrass-Yaxley - 31.08.2026, 19:21
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Benjy Fenwick - 01.09.2026, 18:45
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Geraldine Greengrass-Yaxley - 02.09.2026, 21:12
RE: [10.1972] The Doctrine of Incidental Violence | Benjy, Gerda - przez Benjy Fenwick - 03.09.2026, 00:14

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa