03.09.2026, 20:43 ✶
Człowiek był bardzo dziwny. Nie krzyczał. Nie rzucał rzeczami. Nie odchodził. Chodził i patrzył. Potem siedział i znowu chodził. Obserwował.
To było niebezpieczne.
Łapki cofnęły się powoli.
Potem jedna z nich potrąciła coś małego.
Metaliczny dźwięk poniósł się po pomieszczeniu.
Głośno. Za głośno.
Człowiek podniósł głowę.
Łapka znieruchomiała.
Przez moment oboje patrzyli w tę samą stronę.
Potem trzeba było uciekać.
Szybko.
Za mebel, przez szczelinę, pod coś miękkiego, dalej. Jedna rzecz została po drodze. Nie można było po nią wrócić, bo człowiek był już za blisko. Należało się przyczaić.
A potem można było zabrać jeszcze jedną rzecz.
Tylko jedną.
Na pewno tylko jedną.
Przez moment pomyślałem, że to mógł być szczur, ale szczury raczej nie miały zwyczaju chować przedmiotów nie nadających się do jedzenia, a przynajmniej nigdy nie spotkałem takiego, który miałby podobne zainteresowania. Stanąłem przy parapecie okiennym w salonie, z różdżką w dłoni, wpatrując się w pustą przestrzeń, na której jeszcze przed chwilą znajdował się kolejny należący do mnie przedmiot, kiedy kątem oka zauważyłem coś poruszającego się przy fotelu. Cień przemknął niemal niepostrzeżenie, moment później usłyszałem głośny dźwięk czegoś ciężkiego toczącego się po drewnianej podłodze, zanim jednak udało mi się ruszyć z miejsca, sprawcy już nie było…
af ◉◉◉◉○ na odzyskanie przedmiotu #1
To było niebezpieczne.
Łapki cofnęły się powoli.
Potem jedna z nich potrąciła coś małego.
Metaliczny dźwięk poniósł się po pomieszczeniu.
Głośno. Za głośno.
Człowiek podniósł głowę.
Łapka znieruchomiała.
Przez moment oboje patrzyli w tę samą stronę.
Potem trzeba było uciekać.
Szybko.
Za mebel, przez szczelinę, pod coś miękkiego, dalej. Jedna rzecz została po drodze. Nie można było po nią wrócić, bo człowiek był już za blisko. Należało się przyczaić.
A potem można było zabrać jeszcze jedną rzecz.
Tylko jedną.
Na pewno tylko jedną.
Przez moment pomyślałem, że to mógł być szczur, ale szczury raczej nie miały zwyczaju chować przedmiotów nie nadających się do jedzenia, a przynajmniej nigdy nie spotkałem takiego, który miałby podobne zainteresowania. Stanąłem przy parapecie okiennym w salonie, z różdżką w dłoni, wpatrując się w pustą przestrzeń, na której jeszcze przed chwilą znajdował się kolejny należący do mnie przedmiot, kiedy kątem oka zauważyłem coś poruszającego się przy fotelu. Cień przemknął niemal niepostrzeżenie, moment później usłyszałem głośny dźwięk czegoś ciężkiego toczącego się po drewnianej podłodze, zanim jednak udało mi się ruszyć z miejsca, sprawcy już nie było…
af ◉◉◉◉○ na odzyskanie przedmiotu #1
Rzut PO 1d100 - 92
Sukces!
Sukces!
![[Obrazek: 4GadKlM.png]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=4GadKlM.png)