Wiadomości w tym wątku

Lydia Black · Wczoraj, 21:52 ✶

Wydawałoby się, że panna Black, mając przed sobą własny aranżowany ślub, powinna być nieco bardziej zainteresowana kwestiami dotyczącymi przyszłego małżeństwa. Nic bardziej mylnego. Przygotowania do Samhain pochłaniały ją bez reszty. W związku z tym, można było jedynie mieć nadzieję, że jej przyszły małżonek okaże się człowiekiem cierpliwym, ponieważ konkurencja z Matką nie była konkurencją, którą łatwo było wygrać.

Była to niewielka… rozwaga organizacyjna, a oczywiście mogła odmówić! Mogła powiedzieć, że termin był niewygodny, że miała inne zobowiązania, że rozsądna czarownica nie próbowała pomieścić dwóch obrzędów w jednym tygodniu. Black natomiast sama odwołała wszystkich klientów, którzy mieli przyjść do niej na czytanie, przesunęła umówione godziny i grzecznie poinformowała ich, że sprawy Matki były ważniejsze od ich małych ziemskich trosk o małżeństwa, pieniądze oraz przyszłość. Tego dnia jednak przyszłość miała się odpłacić jej bardzo konkretnie, tj. stertą rachunków, listą gości i co najmniej dwiema osobami, które zapomniały potwierdzić swoją obecność.

Na stole leżały rozpiski sabatów, a Lydia próbowała ustalić, co należało przygotować podwójnie, co można było wykorzystać ponownie, komu przypadnie zaszczyt noszenia ciężkich koszy. Trzeba było jeszcze potwierdzić miejsce, przypomnieć wszystkim godzinę zbiórki, ustalić, kto przyprowadzi pozostałych członków kowenu, kto zajmie się ogniem, kto przygotuje stół ofiarny, a kto ku jej rosnącej irytacji miał pilnować, żeby nikt nie zapomniał własnego płaszcza. Należało zamówić świeże kwiaty, odebrać zioła, sprawdzić świece, przygotować sól, kadzidło i naczynia, kupić owoce, chleb, miód oraz wino, a także upewnić się, że ktoś rzeczywiście pamiętał o drewnie na ognisko. Pannica sporządziła osobną listę rzeczy do zabrania, dla osób odpowiedzialnych za przygotowania i jeszcze jedną na wypadek, gdyby poprzednie dwie okazały się niewystarczające. Potem przyszła pora na listę darów. Jabłka, granaty, kwiaty, świece, zioła, wino, przedmioty przeznaczone dla Matki — wszystko musiało zostać rozdzielone, opisane oraz przypisane do odpowiednich osób.

(to wyżej można zignorować)

Przy każdym białym kwiecie przypominał jej się sen. Kwiaty, smoki, węże. Dziesiątki wijących się ciał pośród mokrej trawy i jeden biały wąż, który zatrzymał się u jej stóp, unosząc swoją główkę. (Nie rozumiała tego znaku. Nie zamierzała jednak udawać, że go nie widziała). W związku z tym, białe kwiaty odłożyła osobno, chociaż sama nie potrafiła powiedzieć dlaczego właściwie tak robiła.

Jednocześnie w jednej z nielicznych wolnych chwil opuściła siedzibę kowenu, aby oddać hołd Matce. Mgła snuła się nisko nad torfowiskami, perliła na trawach, osiadała na nagich gałęziach, kiedy Lydia zjawiła się w Dolinie Godryka. Schodziła ku wodzie powolnym krokiem. W dłoniach trzymała wianuszek z suchej bylicy i wrotyczu pleciony niedbale.
— Oiche Shamhna shona duit, chociaż kalendarz się jeszcze nie zgadza. Cień już jednak pada dłużej — spojrzenie przesunęło się z jego przystojnej twarzy na diadem w dłoniach. — Witaj.