Brenna jeszcze poruszała szufladami i rozglądała się po pokoju, ale Dora zdążyła odsunąć sobie krzesło i zaczęła czytać to, na co trafiła. Kiedy natomiast przyjaciółka podsunęła jej zeszyt, też poświęciła mu chwilę, chyba biorąc sobie do serca by do sprawy podejść rzetelnie.
— Na to wychodzi — pokiwała głową, przekładając kolejną stronę, by przyjrzeć się dalszym zapiskom. — To nie jest takie proste — przyznała wreszcie, zerkając na Brennę. — To już trwa od jakiegoś czasu. Na początku roku był taki wielki strajk górniczy. Pisali o tym w mugolskich gazetach i to była bardzo duża sprawa, ogólnie rzecz ujmując. — Jej ojciec nigdy w pełni nie oderwał się od swojego poprzedniego życia. W końcu urodził się jako mugol i spędził tak większość życia, póki nie poznał jej mamy. Kiedy tylko mógł, sięgał po mugolskie media; gazety, radio… nie mówiąc o tym, że mieszkali do niedawna w Dolinie Godryka, która jakby nie patrzeć, była miasteczkiem mieszanym – mieszkali w nim tak samo mugole, jak i czarodzieje. Vincent miał z kim rozmawiać, z kim być na bieżąco i co ważniejsze - z kim zawiązywać relacje. Ze swoimi dziećmi natomiast, był blisko. Podobno tragedie zbliżają, a może Crawleyowie zwyczajnie cenili siebie wzajemnie i to co chodziło im po głowie, w każdym razie nie raz o tych wszystkich mugolskich rzeczach rozmawiał ze swoimi dziećmi. Dorze więc gumowe kaczuszki nie wydawały się abstrakcyjne, wiedziała co to jajko niespodzianka i jak działa metro (chociaż wiele z jej wiedzy była wciąż teoretyczna). — Większość energii bierze się aktualnie z węgla. Wyobraź sobie, że…. hm… że któregoś dnia wszyscy czarodzieje tracą swoje różdżki, czemu nie. Nagle musisz wszystko robić własnoręcznie. Nie możesz się teleportować, światło nie świeci, nie możesz ugotować obiadu. Nie trwa to w nieskończoność, ale powiedzmy miesiąc. Potem każdy musi się zaopatrzyć w nową różdżkę i tu jest problem, bo nie da się nadgonić tak szybko i dostarczyć jej każdemu. — jak tak sobie myślała, to miała wrażenie to i tak strasznie abstrakcyjne porównanie było, ale niestety lepszego nie miała. — Więc no ten kryzys wciąż jest, braku wciąż nie zostały nadgonione. Co natomiast tyczy się zeszytu, cóż… — dłonie na nowo zaczęły kartkować notatki. — Tutaj pan Owens pisze coś o tym, że podejrzewa wpływ trzeciej siły na to co ma miejsce w Great Hangleton. Podejrzewa, że to nie sam kryzys energetyczny… znaczy, że to coś więcej niż problemy samych mugoli.
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep.