[Wiosna 1972] Wianki, ogniska i słupy majowe - SABAT BELTANE

- Tradycje są po to, żeby je porzucać – odparła Brenna. Może nie w każdej sprawie, ale… cóż, dla niej tradycja miała sens tylko w tym przypadku, gdy chciało się ją kultywować. A zasady? Taaak, musiały istnieć. Choć jednak mało kto spodziewał się tego po Brennie... bywała wobec nich elastyczna. Zwłaszcza od początku wojny.
Krzywe spojrzenia? Też o nie zupełnie nie dbała. Wiedziała, co stanie się tu – zapewne nocą, gdy ogień stanie się najpotężniejszy. Jeżeli jutro ktoś będzie pamiętał o tym, że Brenna próbowała wspiąć się na pale w Beltaine, to będzie dziwnym gatunkiem człowieka i…
…to znaczy, że zupełnie jej nie znał. Longbottomówna w całej Dolinie Godryka słynęła z tego, że uwielbiała włazić na okoliczne drzewa. Co nie oznaczało, że spodziewała się, że tutaj pójdzie równie dobrze. Pal miał to do siebie, że był pozbawiony gałęzi.
Nie miała preferencji, co do kwiatów, a tulipany jej odpowiadały: po pierwsze zawsze lubiła te rośliny, kolorowe i mniej… rzucające się w oczy niż róże, po drugie – akurat ich symbolikę znała i nadzieja bardzo jej odpowiadała.
Przyjęła wianek z rąk Atreusa. Z jednym w ręku, z drugim na głowie, ruszyła dokładnie do tego samego pala, na którego próbował wcześniej wejść auror…

!wspinamsieZ