19.09.2026, 20:08 ✶
Jeśli przegląd stanu mieszkania wydawał się wam nudny, oto zanurzyliście się w rzecz jeszcze nudniejszą: dokumenty.
Atreusowi przypadł w udziale sekretarzyk pani Ketteridge. Wśród jej papierów znajdujesz informację, że Lorna uczestniczyła w prywatnym programie emerytalnym banku Gringotta. Co miesiąc była uprawniona do podjęcia pewnej kwoty z funduszu. Historia kwitów potwierdzających wypłaty galeonów z banku była przez długi czas nieregularna. Mniej więcej od grudnia 1971 pani Ketteridge zaczęła wypłacać równo co miesiąc. Od razu pierwszego dnia, gdy tylko było to możliwe.
Zgromadzone tutaj rachunki oczywiście urywają się w maju 1972, co jest spodziewane, ponieważ wtedy mieszkanie zajęło Ministerstwo i pani Ketteridge nie mogła już w nim urzędować.
Sam fakt, że są tu zebrane relatywnie bieżące sprawy Lorny, nie dziwi. Mimo że ze względu na częste, dalekie podróże, formalnie przekazała mieszkanie bratankowi, to właśnie tutaj zatrzymywała się, gdy powracała na ojczyznę.
Brenna tymczasem w sąsiednim pomieszczeniu grzebała w listach do Falco. Główna część korespondencji, jaką otrzymywał, to rachunki, reklamy i wiadomości od pracodawcy. Randkował z kilkoma kobietami, ale nic długiego, nic poważnego.
Jako że kontakt listowny jest podstawą w czarodziejskim świecie, listów jest mnóstwo. Jako że Falco był niezbyt porządnym człowiekiem, jest w nich chaos. A jednak zauważasz dwie koperty, które budzą zastanowienie.
To korespondencja z zakładem pogrzebowym datowana na listopad 1971.
Pierwszy list zaczyna się słowami: W odpowiedzi na Pańskie zapytanie przesyłam ofertę. Pod spodem rzeczywiście przedstawiono różne pakiety usługi pogrzebowej.
Drugi list otwierają słowa: Dziękujemy za okazane zainteresowanie. Przykro nam, że nie zdecydował się Pan na skorzystanie z naszych usług. Jeśli będziemy mogli w przyszłości… — dalej grała standardowa śpiewka przedsiębiorcy, który wciąż liczył, że Falco zmieni zdanie.
O żadnym pogrzebie ani śmierci w najbliższym jego otoczeniu wam ani Ministerstwu oczywiście nic nie wiadomo.
Atreusowi przypadł w udziale sekretarzyk pani Ketteridge. Wśród jej papierów znajdujesz informację, że Lorna uczestniczyła w prywatnym programie emerytalnym banku Gringotta. Co miesiąc była uprawniona do podjęcia pewnej kwoty z funduszu. Historia kwitów potwierdzających wypłaty galeonów z banku była przez długi czas nieregularna. Mniej więcej od grudnia 1971 pani Ketteridge zaczęła wypłacać równo co miesiąc. Od razu pierwszego dnia, gdy tylko było to możliwe.
Zgromadzone tutaj rachunki oczywiście urywają się w maju 1972, co jest spodziewane, ponieważ wtedy mieszkanie zajęło Ministerstwo i pani Ketteridge nie mogła już w nim urzędować.
Sam fakt, że są tu zebrane relatywnie bieżące sprawy Lorny, nie dziwi. Mimo że ze względu na częste, dalekie podróże, formalnie przekazała mieszkanie bratankowi, to właśnie tutaj zatrzymywała się, gdy powracała na ojczyznę.
Brenna tymczasem w sąsiednim pomieszczeniu grzebała w listach do Falco. Główna część korespondencji, jaką otrzymywał, to rachunki, reklamy i wiadomości od pracodawcy. Randkował z kilkoma kobietami, ale nic długiego, nic poważnego.
Jako że kontakt listowny jest podstawą w czarodziejskim świecie, listów jest mnóstwo. Jako że Falco był niezbyt porządnym człowiekiem, jest w nich chaos. A jednak zauważasz dwie koperty, które budzą zastanowienie.
To korespondencja z zakładem pogrzebowym datowana na listopad 1971.
Pierwszy list zaczyna się słowami: W odpowiedzi na Pańskie zapytanie przesyłam ofertę. Pod spodem rzeczywiście przedstawiono różne pakiety usługi pogrzebowej.
Drugi list otwierają słowa: Dziękujemy za okazane zainteresowanie. Przykro nam, że nie zdecydował się Pan na skorzystanie z naszych usług. Jeśli będziemy mogli w przyszłości… — dalej grała standardowa śpiewka przedsiębiorcy, który wciąż liczył, że Falco zmieni zdanie.
O żadnym pogrzebie ani śmierci w najbliższym jego otoczeniu wam ani Ministerstwu oczywiście nic nie wiadomo.
Planowo to tyle. Dodatkowo, tak jak ustaliłyśmy, możecie zorganizować sobie widmowidzenie woreczka (jedna próba).
Wszystko wam się udało, więc ułożycie sobie z tego pewnie w miarę kompletny wycinek historii. Żeby połączyć wasze znaleziska z resztą wątków sprawy, polecam wam poczekać aż pozostałe osoby skończą swoje sesje i wymienić się z nimi informacjami (możecie założyć, że i Brenna, i Atreus wiedzą o tym, że zaangażowani są również Julian i Robert; Brenna oczywiście wie dodatkowo o Zakoniarzach).
Możecie pogłębiać swoje tropy na własną rękę, jeśli macie coś na myśli.
Wasza sesja wciąż nie ma daty, a powinna.
@Brenna Longbottom @Atreus Bulstrode
Wszystko wam się udało, więc ułożycie sobie z tego pewnie w miarę kompletny wycinek historii. Żeby połączyć wasze znaleziska z resztą wątków sprawy, polecam wam poczekać aż pozostałe osoby skończą swoje sesje i wymienić się z nimi informacjami (możecie założyć, że i Brenna, i Atreus wiedzą o tym, że zaangażowani są również Julian i Robert; Brenna oczywiście wie dodatkowo o Zakoniarzach).
Możecie pogłębiać swoje tropy na własną rękę, jeśli macie coś na myśli.
Wasza sesja wciąż nie ma daty, a powinna.
@Brenna Longbottom @Atreus Bulstrode