• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue

[30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#6
24.09.2026, 20:06  ✶  
Jeszcze kilka tygodni wcześniej nocne pobudki raczej nie były dla Prudence czymś, do czego musiała się przyzwyczajać, bo jej życie miało tę rzadką, niemal mityczną właściwość, że zwyczajnie toczyło się według przewidywalnego rytmu, w którym noc służyła do spania, łóżko do leżenia, natomiast ptaki do przynoszenia korespondencji w godzinach, w których odbiorca miał przynajmniej cień szansy być przytomnym. Potem pojawiłem się ja, a razem ze mną cały pakiet atrakcji, których nikt przy zdrowych zmysłach raczej nie zamawiał, włącznie z nagłymi wyjazdami, powrotami w wątpliwym stanie, przeklętymi przedmiotami, nocnymi wezwaniami i ptactwem traktującym nasze okno jak obrotowe drzwi wejściowo-wyjściowe. Nie uważałem jednak, żeby należało jej współczuć, przynajmniej nie w sposób przesadny, bo z jakiegoś kosmicznego powodu postanowiła dobrowolnie pisać się na to wszystko w pierwszej kolejności, nadal mnie nie wyrzuciła ze wspólnej sypialni, w drugiej, i biorąc pod uwagę częstotliwość, z jaką moja praca próbowała ingerować w nasze życie prywatne, uznawałem to za całkiem przyzwoity dowód związkowej harmonii - tak na dokładkę. Żywot Prue przed ślubem ze mną rzeczywiście był znacznie spokojniejszy, przynajmniej pod tym względem, przez co nawet czasami zastanawiałem się, czy nie powinienem był dołączyć do aktu małżeństwa jakiejś stosownej informacji ostrzegawczej, najlepiej zapisanej dużymi literami - stety lub niestety - żadnego takiego dokumentu ode mnie nie dostała, najwyraźniej było to zatem jej osobistą wersją drobnego druku, którego nie doczytała przed podpisaniem umowy. „Jakaż szkoda… Prawda?” To nie tak, że ona również wniosła ze sobą całkiem sporo haczyków i drobnych kruczków, wcale, że nie…
Nie chciałem być powodem, dla którego ten dzień zacznie się dla niej od niewyspania, ale w praktyce niewiele mogłem już z tym zrobić. Patrząc na nią, owiniętą szczelnie kołdrą, z włosami rozczochranymi po gwałtownie przerwanym śnie i z wyraźną niechęcią wypisaną w spojrzeniu, uznałem jednak, że powinienem był po prostu przyjąć do wiadomości również tę mniej chlubną część całego układu, czyli fakt, że moja żona miała pełne prawo być wściekła na ptaka, jego nadawcę i pośrednio na mnie, skoro to ja wniosłem do jej życia większość tych nocnych komplikacji. Sam też nie przepadałem za podobnymi pobudkami, byłoby trudno to lubić, chociaż przez lata nauczyłem się znosić je bez większego protestu - przyzwyczajenie robiło swoje, nawet jeśli na to narzekałem - można było nauczyć się wstawać o każdej porze, pakować rzeczy przy minimalnym świetle, wychodzić z domu bez pełnego rozbudzenia i dopiero po kilku minutach odzyskiwać pełną trzeźwość umysłu. Można było również spodziewać się charakteru niektórych wieści, bazując na swoich poprzednich doświadczeniach i mieć z tym pełną rację - nie musiałem nawet otwierać okna, żeby wiedzieć, że posłaniec nie przyniósł nam rachunku za naprawę tapety w korytarzu czy zaproszenia na herbatę, ba, nie musziałem nawet widzieć listu, żeby wiedzieć, że to nie będzie kartka z życzeniami spokojnej nocy i miłego dnia. Niezależnie od kraju, ludzie mieli bowiem osobliwy zwyczaj korzystania z usług specjalistów dopiero wtedy, kiedy problem przestawał być możliwy do zignorowania, toteż pierzasty skurwiel w środku nocy na pełnej kurwie walący dziobem w szybę należał dla mnie do dość czytelnych sygnałów, że ktoś uznał własną sytuację za pilniejszą i bardziej istotną niż nasz spokojny sen. Najwyraźniej przekaziciel informacji również uważał, że dostarczenie przesyłki stanowiło sprawę o znaczeniu tak ogromnym, iż należało przy tym naruszyć wszystkie możliwe zasady dobrego wychowania i poprawnych praktyk pocztowych, więc we dwoje doskonale się dobrali.
Otworzyłem okno, wpuściłem ptaka, zmierzyłem go wzrokiem, bezgłośnie wypuściłem powietrze nosem i… kiedy Prue zapytała, skąd mogłem wiedzieć, czego się spodziewać, zanim jeszcze otworzyłem list, parsknąłem cicho, unosząc brwi i patrząc na nią przelotnie przez ramię.
- Nie muszę otwielaś listu, szeby wiedzieś, kto koszysta s tego ptaka. - Odpowiedziałem, wyciągając rękę w jego stronę, żeby odebrać przesyłkę. - Ten konkletny egzemplasz zdąszył jusz zaplacowaś sobie na swoją leputację. - Niestety był również częścią pakietu udanej zawodowo repatriacji na Wyspach, więc powinienem był okazywać mu trochę więcej sympatii, co było wyjątkowo trudne w samym środku nocy - ptaszysko poruszyło skrzydłami, gdy odebrałem kopertę, jednocześnie przyglądając mu się z rosnącą niechęcią, wyglądało na całkowicie zadowolone z wykonania swojej pracy, co było wyjątkowo irytujące, biorąc pod uwagę, że właśnie wyrwało nas ze snu. - Swoją dlogą, lobiłaś kiedyś losół s jastszębia? - Przez chwilę rozważałem nawet, czy nie otworzyć okna i nie zasugerować mu bardzo stanowczo, że dostawa została zakończona, ale ostatecznie tylko odsunąłem się od parapetu i rozerwałem papier. - Pytam czysto teoletysznie. - Wyjaśniłem, zanim zdążyła uznać, że właśnie przekroczyłem kolejną granicę rozsądku, po czym obróciłem złożony list w palcach, sprawdzając go pobieżnie, zanim w końcu przeniosłem wzrok z powrotem na Prudence. - Nie patsz tak. - Mruknąłem, wracając do łóżka z listem w dłoni. - Jeszcze nigdzie nie wychodzę. Najpielw splawdzę, czego ode mnie chcą. Jeśli okasze się, sze świat się właśnie kończy, będziemy się maltwiś. Jeśli nie, ploblem będzie musiał poczekaś do lana. - Usiadłem na brzegu materaca, nadal trzymając kopertę, przez chwilę przyglądałem się przesyłce w milczeniu, zanim zacząłem zapoznawać się z tym, co zostało zawarte w treści wiadomości. Nie powiedziałem jej, kto konkretnie był po drugiej stronie tej przesyłki, bo najpierw chciałem zobaczyć, co właściwie znajdowało się w środku, ale sam widok kuriera wystarczył mi, żeby wiedzieć, że nie była to przypadkowa korespondencja i że to, co padło z ust Prue, raczej nie było bezzasadnym założeniem. To miał być pierwszy wspólny sabat, który pełnoprawnie razem planowaliśmy, jednak każde kolejne słowo zawarte na papierze tylko pogłębiało ironię naszej sytuacji. W miarę czytania moja twarz stawała się coraz bardziej nieprzenikniona, aż w końcu przestałem reagować na cokolwiek poza kolejnymi słowami zapisanymi na papierze, przeczytałem wiadomość do końca, odwróciłem ją jeszcze raz, jakbym liczył, że treść zmieni się przy drugim spojrzeniu, po czym bez słowa wyciągnąłem pergamin w stronę Prue. Nie zamierzałem tłumaczyć czegoś, co sama mogła przeczytać, zanim zastanowimy się, co dalej…


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (4463), Prudence Fenwick (1674)




Wiadomości w tym wątku
[30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 16.09.2026, 22:20
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 17.09.2026, 00:33
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 22.09.2026, 19:50
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 23.09.2026, 16:00
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 24.09.2026, 12:48
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 24.09.2026, 20:06
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 25.09.2026, 22:03
RE: [30.10.1972] nieprzespane noce | Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 26.09.2026, 22:30

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa