Musiała jakoś sobie radzić z niedogodnościami na które nie miała żadnego wpływu. Sięgała po te rzucające się w oczy kolory z konkretnego powodu, zresztą lubiła się wyróżniać, zwracać na siebie uwagę, co nie powinno nikogo zaskakiwać. W drobnym ciele wielki duch, czy coś, a Norka naprawdę chciała osiągnąć wiele, miała ogromne ambicje, pewnie niewiele osób mogło spodziewać się tego, jak bardzo wielkie były. Realizowała je wszystkie krok po kroku, po kolei bardzo skrupulatnie, aktualnie nie mogła narzekać na nic, odnosiła sukces i to było dla niej najbardziej istotne.
- Było bardzo miło. - Dopowiedziała jeszcze. Miała naprawdę wiele wspaniałych wspomnień związanych z Doliną. Spędziła tutaj sporą część swojego życia, nawiązała relacje, które trwały do dzisiaj, to było sporym sukcesem, wcale nie tak oczywistym. Lubiła wracać do tego miejsca, chociaż już nie traktowała go jak swojego drugiego domu. Przeniosła się do Londynu, gdzie stworzyła swoje królestwo, a co najważniejsze jej najbliżsi ruszyli tam za nią, pojawiali się w jej cukierni, wspierali ją, to było dla niej dosyć istotne, bo przecież w tym wszystkim chodziło głównie o ludzi. Chciała, aby czuli się bezpiecznie w miejscu które stworzyła.
- Widma są stosunkowo świeże, niewiele o nich wiem tak naprawdę, ale wolą trzymać się z daleka od Kniei. - Nie należała do osób, które lubiły ryzyko. Ceniła sobie spokój. Zresztą miała świadomość, że nie była wojowniczką, nie poradziłaby sobie raczej ze starciem z podobnymi siłami, miała dla kogo żyć, więc wolała trzymać się z daleka od Kniei, nawet w Dolinie pojawiała się dużo rzadziej, aby nie kusić losu. Czasem jednak nie było innego wyboru, jak chociażby dzisiaj, gdy musiała skorzystać z hodowli babci Lizzy.
- Albo zapamiętaliby mnie bardzo dokładnie, albo nie zauważyli, to zawsze jest jedno z dwóch. - Powiedziała jeszcze, chociaż nie wydawało jej się, aby w tym stroju łatwo było ją zignorować.
- Tak, możemy kontynuować, nawet uprzedziłam babcię, że przyjdę z obstawą, więc nikt nie powinien na nas zwracać uwagi. - Wolała wspomnieć Liz o tym, że zjawi się tutaj ze znajomym, zwłaszcza kiedy wyglądał tak jak wyglądał. Ktoś naprawdę mógł sobie pomyśleć różne rzeczy, wolała więc uprzedzić kobietę o tym, co będzie się tu działo. Całkiem bawiło Norę to, że ostatnio otaczała się ludźmi, którzy byli od niej duuużo więksi, miała świadomość, że wyglądała przy nich całkiem zabawnie, tak właściwie to nie zdziwiłaby się gdyby ktoś z daleka uznałby, że na polu znajduje się ojciec i dziecko.
Zaczęli pracować, dość szybko wprowadzili drobne zmiany w ich systemie, wydawały się funkcjonować nie najgorzej. Ona odcinała dynie, Benjy je zbierał. Później jednak wszechświat zaczął przypominać jej o tym, że nic nie może być takie proste. Potknęła się, później wypadł jej nożyk - wydawało się, że zupełnie się tym nie przejęła. Ruszyła do kolejnej ofiary, to znaczy do dyni, tyle, że tym razem potknęła się o swoje rozwiązane sznurówki. Wylądowała na kolanie, a tego już nie mogła zignorować. - Choinka. - Mruknęła pod nosem, po czym się otrzepała i wróciła do pracy.