27.09.2026, 23:39 ✶
Słysząc jej głos, uniosłem wzrok znad lustra, zamrugawszy i powróciwszy do rzeczywistości - nawet nie spostrzegłem, iż zupełnie zawiesiłem się na wykonywaniu kolejnych kolistych ruchów szmatką - jeszcze moment wcześniej bezmyślnie przyglądałem się własnemu odbiciu, które dzięki dokładnemu szorowaniu szkła stało się na tyle wyraźne, że trudno było już udawać, iż pozostawione smugi miały jakiekolwiek szanse zejść pod wpływem mocnego tarcia. Być może nie byłem szklarzem, jak Elias, lecz żywiłem podejrzenia, że pozostawione nam przez Ellie zwierciadła były w większości srebrzone, przez co należało się z nimi obchodzić znacznie bardziej delikatnie, niż ewidentnie robiła to starsza pani, a teraz te poczynione szkody były już praktycznie nienaprawialne bez interwencji specjalisty, którego jednak chwilowo nie zamierzałem prosić o wsparcie. Przejechałem jeszcze raz szmatką po samym środku tafli, nie z rzeczywistej potrzeby, lecz po to, aby nie dać po sobie poznać, iż od dłuższej chwili robiłem przez cały czas to samo, po czym odsunąłem się kawałek i spojrzałem na Prue, która stała w progu z kolejną porcją materiałów przeznaczonych do zasłonięcia luster. Nie zamierzałem przyznawać jej racji zbyt szybko, bo w związkach, jak i w przyjaźniach czy w rywalizacjach, z pewnością istniały niepisane zasady dotyczące tego, ile razy można było usłyszeć, że coś zrobiło się „wystarczająco dobrze”, zanim należało odpowiedzieć czymś równie błyskotliwie uszczypliwym, ale jednocześnie nie chciałem doprowadzać do sytuacji, w której przez moje ambicje mielibyśmy jeszcze przez godzinę polerować lustro, które za kilka minut miało zostać całkowicie zakryte czarną tkaniną.
- Nie doceniasz mojego zaangaszowania w zapewnienie mu absolutnej czystości pszed zaklyciem go mateliałem, spod któlego i tak nie będzie go widaś. - Odpowiedziałem, odkładając szmatkę na bok i sięgając po różdżkę - właściwa część pracy dopiero się zaczynała, bo czyste szkło było jedynie przygotowaniem do naniesienia zabezpieczeń, które i tak planowałem tam umieścić, a przy tym wolałem nie zostawiać Prue z wrażeniem, że przez cały ten czas zajmowałem się wyłącznie domowymi obowiązkami, skoro mogłem jeszcze dorzucić do tego odrobinę zawodowej przesady - przyłożyłem końcówkę do powierzchni zwierciadła i zacząłem kreślić pierwszy znak, prowadząc linię spokojnie, bez pośpiechu, pilnując jej zamknięcia oraz odpowiedniego układu wszystkich elementów. Zimno, które zdążyło wejść do domu przez otwarte wcześniej okna, zaczynało już być wyraźnie odczuwalne, szczególnie w moich zdrętwiałych dłoniach, więc miło byłoby zrobić sobie przerwę na coś ciepłego, ale nie zamierzałem przerywać, dopóki nie skończyłem tego, co rozpocząłem. Zerknąłem przy tym na stertę sukna przyniesionego przez Prue i pokręciłem głową, bo liczba luster w tym domu zdecydowanie nie sprzyjała szybkości działania, zwłaszcza jeśli każde z nich miało zostać potraktowane z podobną dokładnością, mimo wszystko, kiedy skończyłem i zobaczyłem, że znaki prawidłowo osiadły w rogach szkła, poczułem pewną satysfakcję, bo rzeczywiście dobrze było razem zajmować się ostatnimi szlifami domu przed sabatem, nawet jeśli nasza współpraca polegała obecnie głównie na tym, że jedno z nas stało w miejscu, drugie dreptało, a później oboje mieliśmy udawać, że od samego początku rozsądnie zaplanowaliśmy sobie tę pracę, co zdecydowanie było dalekie od prawdy.
- Nie doceniasz mojego zaangaszowania w zapewnienie mu absolutnej czystości pszed zaklyciem go mateliałem, spod któlego i tak nie będzie go widaś. - Odpowiedziałem, odkładając szmatkę na bok i sięgając po różdżkę - właściwa część pracy dopiero się zaczynała, bo czyste szkło było jedynie przygotowaniem do naniesienia zabezpieczeń, które i tak planowałem tam umieścić, a przy tym wolałem nie zostawiać Prue z wrażeniem, że przez cały ten czas zajmowałem się wyłącznie domowymi obowiązkami, skoro mogłem jeszcze dorzucić do tego odrobinę zawodowej przesady - przyłożyłem końcówkę do powierzchni zwierciadła i zacząłem kreślić pierwszy znak, prowadząc linię spokojnie, bez pośpiechu, pilnując jej zamknięcia oraz odpowiedniego układu wszystkich elementów. Zimno, które zdążyło wejść do domu przez otwarte wcześniej okna, zaczynało już być wyraźnie odczuwalne, szczególnie w moich zdrętwiałych dłoniach, więc miło byłoby zrobić sobie przerwę na coś ciepłego, ale nie zamierzałem przerywać, dopóki nie skończyłem tego, co rozpocząłem. Zerknąłem przy tym na stertę sukna przyniesionego przez Prue i pokręciłem głową, bo liczba luster w tym domu zdecydowanie nie sprzyjała szybkości działania, zwłaszcza jeśli każde z nich miało zostać potraktowane z podobną dokładnością, mimo wszystko, kiedy skończyłem i zobaczyłem, że znaki prawidłowo osiadły w rogach szkła, poczułem pewną satysfakcję, bo rzeczywiście dobrze było razem zajmować się ostatnimi szlifami domu przed sabatem, nawet jeśli nasza współpraca polegała obecnie głównie na tym, że jedno z nas stało w miejscu, drugie dreptało, a później oboje mieliśmy udawać, że od samego początku rozsądnie zaplanowaliśmy sobie tę pracę, co zdecydowanie było dalekie od prawdy.
![[Obrazek: 4GadKlM.png]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=4GadKlM.png)