Prue nie przestawała się wpatrywać w swojego męża. Wyglądał jakby przyłapała go właśnie na gorącym uczynku, tylko jeszcze nie wiedziała co właściwie knuł. Wpatrywała się w niego mrużąc oczy, próbowała zrozumieć, co właściwie się działo, skąd ta obronna poza? Na pewno miał coś na sumieniu. Musiała tylko jeszcze rozgryźć co, ta postawa nieco ją niepokoiła.
- Jakoś Ci nie wierzę. - Sam to sobie zrobił, sam spowodował, że Prue zaczęła zastanawiać się nad tym co tutaj robił, mógł nie zachowywać się tak dziwnie. Czyżby postanowił ukryć się na piętrze przed resztą punkcików, które trzeba było odhaczyć z ich przedsabatowej listy? Nieładnie. Bardzo nieładnie. To by wyjaśniało tę ciszę panującą w domu. Nie chciał rzucać się jej w oczy, więc postanowił się schować. Wszystko zaczęło jej się całkiem jasno klarować.
Uniosła pytająco brew. Szlifował ostatnie detale. To było całkiem jasne, tylko, skoro na liście było jeszcze trochę punktów do odhaczenia, to jak mógł szlifować ostatnie detale, to nieco jej się nie zgadzało. Najgorsze było to, że wcale nie musiała mieć przy sobie fizycznego papierka, wszystko bowiem znajdowało się w jej głowie, idealnie zapamiętane. Zawiesiła się na moment, a jakże. Przed jej oczami pojawiła się ostatnia wersja listy, z tym co było wykreślone oraz czekało na realizację. Tak jak jej się wydawało nie było tam nic o prasowaniu, coś jej się nie zgadzało.
Prasował? Plasował? Pracował? Co właściwie robił. Coraz większe niezrozumienie malowało się na jej twarzy. Mrugnęła. Trochę głupio, że nie zrozumiała tego, co mówił do niej własny mąż, ale jeszcze zdarzały jej się momenty, kiedy nie do końca rozumiała każde wypowiedziane przez niego słowo, była to właśnie jedna z takich chwil.
Odsunął się od drzwi, dzięki czemu po prostu mogła zajrzeć do środka i zobaczyć czym właściwie się zajmował, to pozwoliło jej uniknąć dalszego zastanawiania się nad tym, co właściwie robił przez ostatnie kilkadziesiąt minut. - Zastanawiam się, jak można szlifować ostatnie detale, kiedy jest jeszcze sporo rzeczy do zrobienia? - Widziała w tym jakiś błąd, coś jej się nie zgadzało. Postanowiła w końcu zajrzeć do środka. Otaksowała wzrokiem pomieszczenie, nie wchodziła do środka, po prostu tam zaglądnęła. Dostrzegła rytualny sztylet, który dość mocno się błyszczał, szmatkę no i pakunek do kadzenia. Odwróciła się na pięcie i na niego spojrzała. - Polerowałeś ten sztylet tyle czasu? - Zapytała jeszcze bardzo spokojnie, najwyraźniej to było szlifowanie detali, tylko, czy właściwie mieli czas, aby skupiać się tak bardzo na każdym, najdrobniejszym szczególe?
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control