Prudence robiła się coraz bardziej zmieszana, tym razem nie byli po jednej stronie, każdy miał swoją własną wizję tego, czym przed chwilą zajmował się jej mąż. Ona patrzyła na ogół, on najwyraźniej podchodził do każdego zadania osobno, co nieco kompikowało wizję Prudence. Lista przecież była ważna, to z niej należało wykreślać każdy, kolejny punkt, a nie rozdrabniać go jeszcze na kilka części, bo tak to na pewno nie uda im się jej zrealizować do końca. Niedobrze, bardzo niedobrze. Im bardziej tłumaczył jej czym się zajmował, tym bardziej była w tym wszystkim zagubiona, jej logika gdzieś się w tym pogubiła.
Nie przestawała mu się przyglądać, kiedy po raz kolejny zaczął tłumaczyć jej, co dokładnie robił z tym swoim nożem. Czy naprawdę to było potrzebne? Nie dało się nie zauważyć konsternacji malującej się na twarzy Prudence, przecież to był tylko nóż, jeden niewinny nożyk, czy naprawdę trzeba było robić wokół niego tyle zamieszania?
- Niczego nie ominąłeś, prawda? - Skoro było to takie ważne, to na pewno podszedł do sprawy z odpowiednią dokładnością. - Tak właściwie to, czy dużo masz takich noży? - Być może powinna je również wyszczególnić na liście zadań do realizacji, zwłaszcza, że zajęcie się jednym zajmowało jak widać dużo czasu, najwyraźniej źle oszacowała ich punkty do realizacji przed sabatem, przez co mogli położyć całe przygotowania. Niedobrze, bardzo niedobrze, zmartwiło ją to nieco, bo wydawało jej się, że odpowiednio podeszła do tego całego przedsięwzięcia. Zabrakło jej jednak najwyraźniej pewnych danych, przez co teraz mogli polec, a tego bardzo, ale to bardzo by nie chciała, nie przy ich pierwszym, wspólnym sabacie.
- No tak, do wody, to byłoby szybsze. - Nie wiedziała, czy nie dosłyszał, czy co właściwie się stało, że powtórzył jej słowa jak pytanie. Mówiła chyba całkiem wyraźnie.
Nie spodziewała się tego, że to, co powiedziała doprowadzi go do palpitacji serca. Zauważyła zmianę w jego postawie, dostrzegła minę swojego męża. Najwyraźniej musiała powiedzieć coś bardzo nieodpowiedniego. Ups.
Później, później nazwał ją w ten sposób i wiedziała, że zrobiła coś bardzo, ale to bardzo złego. Chciała tylko podejść do sprawy praktycznie, czy to naprawdę była, aż taka różnica? Woda przecież nie mogła popsuć noża, nawet rytualnego? Prawda? Nie mogła tego zrobić. Najwyraźniej jednak miała jakieś drobne braki w wiedzy, powinna być może wcześniej, nim się odezwała przejrzeć w swojej głowie jakieś informacje na ten temat. Nie zrobiła tego jednak, przez co Benjy najwyraźniej zamierzał jej teraz przeprowadzić bardzo szybką lekcją na temat tego jak dbać o narzędzia rytualne. Fantastycznie, kolejne zmarnowane minuty, które mogliby poświęcić na wykreślanie zadań z listy i sama się w to wpakowała.
- Dlaczego się jej nie wrzuca do wody? Przecież nie mówię o moczeniu jej godzinami, a po prostu o krótkiej kąpieli. - Pokręciła jeszcze głową. Czy naprawdę woda mogła zaszkodzić takiej potężnej, rytualnej broni, która radziła sobie z różnymi nieczystymi siłami? Woda mogłaby ją w jakiś sposó naruszyć? To była tylko woda…
Założyła sobie ręce na piersiach, kiedy zapytał o jej zaręczynowe athamé. Sprawa zaczęła się odrobinę bardziej komplikować. - Czy to takie ważne co z nim robię, skoro jak zauważyłeś to moje, zaręczynowe athamé? - Nie mogła się powstrzymać od zadania tego pytania, poczuła się tak, jakby przyłapał ją na robieniu czegoś nieodpowiedniego, co nie do końca jej się podobało. - Noszę je w torebce, co niby mam z nim robić? - Jak przystało na prawdziwą kobietę, miała w swojej torebce wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control