• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue

[30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#9
01.10.2026, 18:59  ✶  
Wbrew pozorom naprawdę nie chciałem zniechęcać do siebie jej bliskich bardziej, niż było to absolutnie konieczne, chociaż z moimi dotychczasowymi osiągnięciami w tej dziedzinie trudno było udawać, że szło mi szczególnie dobrze.
- Nie zostawię cię pszeciesz w lękach szklaszy. - Nie miałem żadnych oporów przed tym, aby jej to zadeklarować, chociaż wziąwszy pod uwagę moje własne, całkowicie realne doświadczenia z przeszłości, trudno było powiedzieć, by było to całkiem pozbawione drugiego dna. Nie przypominało to jednak żadnej wcześniejszej więzi, jaką miałem, nie mieściło się w dawnych przyzwyczajeniach ani w sposobie, w jaki zwykłem funkcjonować, Prue była po prostu moja, nie w tym nieszczęsnym znaczeniu posiadania, którego używali ludzie nieumiejący odróżnić przywiązania od własności, tylko w tym prostszym, bardziej pierwotnym sensie - w tej absurdalnej bliskości, przez którą jej obecność stała się częścią mojego codziennego świata szybciej, niż zdążyłem się zorientować - kiedy już znaleźliśmy się razem, nie bardzo wyobrażałem sobie plan, w którym jedno z nas znikało gdzieś bez drugiego.
Nie zamierzałem specjalnie przejmować się wizją rodzinnego niezadowolenia, choć musiałem przyznać, że akurat w przypadku jej bliskich zależało mi na tym bardziej, niż mogłem się spodziewać - kochałem Prue, naprawdę ją kochałem, co samo w sobie było uczuciem tak zupełnie innym od wszystkiego, co kiedykolwiek czułem wobec kogokolwiek, że do dziś zdarzało mi się odkrywać jego kolejne konsekwencje w najmniej oczekiwanych momentach. Nie chciałem więc wkurwiać jej rodziny dla samej przyjemności wkurwiania jej rodziny, chociaż z Johnem najwyraźniej zdążyłem już wyczerpać pewien zapas cierpliwości, który jej ojciec był gotów mi ofiarować, i nie czułem przy tym żalu, bo po tym, co powiedział podczas naszej ostatniej wizyty w jego domu, uważałem go za dupka najgorszego sortu. Elias stanowił osobną kategorię, bo był moim przyjacielem, znał mnie wystarczająco długo, żeby wiedzieć, z czym wiązało się dopuszczenie mnie do rodziny, więc nawet jeśli kiedyś miał dojść do wniosku, że jego siostra popełniła życiowy błąd, wychodząc za mnie, nie zamierzałem specjalnie dokładać mu powodów do żałowania tej znajomości.
- W końcu jestem zaangaszowanym specjalistą, czysz nie? - Oczywiście przesadzałem, ale skoro dostałem komplement, należało go trochę pomęczyć, zanim pozwoliłem mu spokojnie umrzeć - nie zamierzałem ukrywać, że rzeczywiście lubiłem to, co robiłem, pieczętowanie było zupełnie inną kategorią czynności niż przekładanie rzeczy z miejsca na miejsce bądź też szorowanie i pucowanie, to była dziedzina, w której czułem się jak ryba w wodzie. Wymagała skupienia, którego brakowało mi czasami w innych sytuacjach, precyzji oraz znajomości języków i znaków runicznych z różnych części świata, którą przez lata ćwiczyłem w warunkach zdecydowanie mniej przyjemnych niż własny dom przed Samhain. Znałem układy symboli, znałem ich właściwości, wiedziałem, gdzie można było pozwolić sobie na szybszy ruch, gdzie trzeba było zwolnić, gdzie symbole potrzebowały dodatkowego nacisku i prowadzenia, właśnie dlatego wyglądało to tak łatwo - łatwość była zazwyczaj efektem bardzo dużej liczby wcześniejszych pomyłek, tylko o tym rzadko wspominało się przy okazji pochwał, więc teraz też tego nie zrobiłem.
- Po plostu mało kto patszy w ten sposób na wykonawcę podczas plasy, Pluey. Ludzie zazwyszaj pojawiają się dopielo na końcu, szeby powiedzieś, sze wszystko wygląda dobsze, albo szeby znaleźć szesz, któla wygląda źle. - Wzruszyłem ramionami, jeszcze przez chwilę zajmując się ostatnim fragmentem zabezpieczenia.
Kiedy przyszła kolej na jej część pracy, przez chwilę obserwowałem ją uważnie, podczas gdy Prue próbowała sięgnąć wyżej, wspinając się na palce, potem jeszcze trochę wyżej, aż w końcu stało się jasne, że fizyka po raz kolejny postanowiła utrudnić nam życie. Nie miałem najmniejszego poczucia winy, kiedy podszedłem, objąłem ją i uniosłem nad ziemię, wręcz przeciwnie, było to tak naturalne, że przez sekundę nawet nie pomyślałem, że powinienem ją uprzedzić. Lubiłem jej dotykać, obejmować ją, podnosić, przyciągać do siebie, znajdować każdy możliwy pretekst, żeby mieć ją blisko, więc trudno było mi uznać ten konkretny ruch za coś nadzwyczajnego, dopiero jej reakcja uświadomiła mi, że mogłem jednak trochę przesadzić z elementem zaskoczenia.
- Pszeplasam, Pluey. Następnym lasem upszedzę cię wcześniej. - Rzuciłem, wcale nie wyglądając na szczególnie skruszonego. - Poza tym, gdybym chciał cię naplawdę zaskoczyś, zrobiłbym to w zupełnie inny sposób. - Dodałem to z pełnym przekonaniem, bo przecież doskonale wiedziałem, że potrafiłem poruszać się po domu niemal bezgłośnie, bezszelestnie przechodzić z jednego pomieszczenia do drugiego, pojawiać się tuż za jej plecami bez najmniejszego ostrzeżenia, co wielokrotnie już jej udowodniłem. Nie robiłem tego nawet specjalnie, po prostu miałem taki sposób poruszania się, wyuczony przez lata pracy, lecz przy Prue odkryłem dodatkową zaletę tej umiejętności. - Jestem pszewidywalny. - Uśmiechnąłem się, bo oboje doskonale wiedzieliśmy, że przewidywalność nigdy nie była moją najmocniejszą stroną - nie było mi ani trochę głupio - na tym etapie powinna już być przyzwyczajona do tego, że miałem w sobie coś z naprawdę prostego człowieka, który czasem uznawał, że najprostsze rozwiązanie polegało na porwaniu własnej żony z miejsca, podniesieniu jej w powietrze i potraktowaniu jej jak szczególnie cennej zdobyczy, chociaż wiedziałem, że czasami doprowadzało ją to do szału.
- Pszy okazji, pszygotuj się, bo za chwilę będę cię całował. - Powiedziałem z tą samą dziecinną powagą, z jaką chwilę wcześniej złożyłem jej obietnicę poprawy mojego karygodnie nieprzewidywalnego zachowania, po czym przyciągnąłem ją bliżej, uznawszy, że skoro już znaleźliśmy się tak blisko siebie, nie było żadnego rozsądnego powodu, żeby od razu ją wypuszczać.

Koniec sesji


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 2 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (2783), Prudence Fenwick (1569)




Wiadomości w tym wątku
[30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 27.09.2026, 22:24
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 27.09.2026, 22:40
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 27.09.2026, 23:39
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 28.09.2026, 20:06
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 29.09.2026, 00:06
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 29.09.2026, 19:13
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 29.09.2026, 21:28
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 30.09.2026, 12:05
RE: [30/10/72] A little darkness at home | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 01.10.2026, 18:59

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa