[wiosna 1962] Prewett's Anatomy

Basilius skinął głową i zabrał się za przygotowanie herbaty. To znaczy najpierw po prostu otworzył szafkę i spróbował wybrać z niej pięć różnych rodzajów, które według niego były najlepsze. Oczywiście nie znalazły sie w nich żadne ziołowe napary na wzmocnienie, które dostawał w nadmiarze od co bardziej troskliwych ciotek. Te zazwyczaj były po prostu paskudne, a do grona skutecznych zaliczały się głównie które kupił albo on, albo jego matka za poleceniam specjalistów.
– Hm? – spytał nie do końca rozumiejąc co miała na myśli. Nie, inaczej. Pytanie zrozumiał. Nie rozumiał natomiast, czy aby na pewno dobrze zrozumiał ton w jakim zadała to pytanie. W myślach kazał się sobie samemu opanować. Przecież doskonale wiedział o co pytała. W końcu mieli się uczyć. Tak, czyli wszystko rozumiał. Albo jednak nie? Na Matkę, to z nim było coś mocno nie tak, czy to Odile naprawdę dziwnie dzisiaj formułowała zdania?
– Pokazać na so… – Zmarszczył brwi, ale gdy zobaczył co mu pokazuje na jego twarzy pojawiło się zrozumienie. – Ah, hm. Jasne. – Oderwał wzrok od jej przedramienia, wyciągnął kolejną paczkę herbaty i wreszcie zamknął szafkę. – Tak to może pomóc przy… Żyłach i… Ich położeniu.
Wziął głeboki oddech, wyciągnął jeden z kubków i zaklęciem zaczął zagotowywać wodę.
– W sumie nie przyszłoby mi do głowy, aby tak wykorzystywać metamorfomagię, ale ma to dużo sensu. No dobrze. Którą chcesz herbatę?