Wiadomości w tym wątku

Benjy Fenwick · 7 godzin(y) temu ✶

Przeczytałem tamtą wiadomość więcej niż raz, za pierwszym razem poczułem ulgę, za drugim zrobiło mi się głupio, że doprowadziłem do sytuacji, w której musiała mi przypominać o wartości naszej relacji, za trzecim natomiast uznałem, że chyba powinienem przestać się nad sobą użalać i po prostu jakoś to naprawić. Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić, zwłaszcza kiedy nawet zwykłe przeprosiny potrafiły plątać mi się w głowie, jednak gdy tylko znalazłem okazję, pospiesznie naskrobałem odpowiedź i wysłałem ją do wieży Ravenclawu przy pomocy sowy. Przynajmniej tyle mogłem z siebie dać, skoro przez ostatnie tygodnie nie potrafiłem zachowywać się jak porządny przyjaciel.

ᚲᛉᛖᚲᚨᛃ ᚲᛉᛖᚲᚨᛃ ᚲᚺᚲᛖᛊᛉ ᛗᛁ ᛈᛟᚹᛁᛖᛞᛉᛁᛖᚲ ᛉᛖ ᛉᚨᛗᛁᛖᚱᛉᚨᛊᛉ ᛟᛊᛉᚲᛉᛖᛞᛉᛁᚲ ᛗᛁ ᛈᚱᛉᛖᛗᛟᚲᛁ ᚨᛚᛖ ᚾᚨᛞᚨᛚ ᛒᛖᛞᛉᛁᛖᛊᛉ ᛈᚨᛏᚱᛉᛖᚲ ᚾᚨ ᛗᚾᛁᛖ ᚹ ᛏᛖᚾ ᛊᛈᛟᛊᛟᛒ ᛏᛟ ᛟᚲᚱᛟᛈᚾᛖ ᚹᛟᛚᛖ ᛃᚢᛉ ᛊᛉᛚᚨᛒᚨᚾ ᛈᚱᛉᛁᚾᚨᛃᛗᚾᛁᛖᛃ ᚹᛟᛞᛟᛗᛟ ᚲᛁᛖᛞᛁ ᛊᛁᛖ ᚲᛟᚾᚲᛉᛁ ᛈᚨᛗᛁᛖᛏᚨᛊᛉ ᛃᚨᚲ ᛏᚨᛗᛏᛖᚾ ᚲᚺᛚᛟᛈᚨᚲ ᛉ ᛞᚱᚢᚷᛁᛖᚷᛟ ᚱᛟᚲᚢ ᛈᚱᛟᛒᛟᚹᚨᛚ ᚲᛁᛖ ᛈᚱᛉᛖᛈᚱᛟᛊᛁᚲ ᚨ ᛏᛁ ᛏᛁᛚᚲᛟ ᚢᚾᛟᛊᛚᚨᛊ ᛒᚱᛖᚹ ᛗᛁᛊᛚᚨᛚᛖᛗ ᛉᛖ ᛉᚨᚱᚨᛉ ᛉᚨᚲᛉᚾᛁᛖ ᛈᛁᛊᚨᚲ ᛏᛖᛊᛏᚨᛗᛖᚾᛏ
ᛞᛟ ᛞᛉᛁᛊ ᚾᛁᛖ ᚹᛁᛖᛗ ᚲᛟ ᛗᚢ ᛈᛟᚹᛁᛖᛞᛉᛟᛚᚨᛊ ᚨᛚᛖ ᛟᛞᚲᚨᛞ ᛏᛟ ᛊᛁᛖ ᚹᛁᛞᚨᚱᛉᛁᛚᛟ ᛉᚨᚲᚺᛟᚹᚢᛃᛖ ᛊᛁᛖ ᛏᚨᚲ ᛃᚨᚲᛒᛁᛊ ᛗᛟᛚᚨ ᚹ ᚲᛁᛖᛊᛉᛖᚾᛁ ᛃᛖᚷᛟ ᚾᚨᛉᚹᛁᛊᚲᛟ ᚾᚨ ᛚᛁᛊᚲᛁᛖ ᛟᛊᛟᛒ ᛞᛟ ᛟᛞᛊᛏᚱᛉᛖᛚᛖᚾᛟ ᚾᛁᛖ ᚲᚺᚲᛖ ᚹᛁᛖᛞᛉᛁᛖᚲ ᚹᛟᛚᛖ ᛒᛁᚲ ᛏᚹᛟᛁᛗ ᚢᛚᚢᛒᛟᚾᛁᛗ ᚲᛉᛚᛟᚹᛁᛖᚲᛁᛖᛗ ᛁ ᛉᛁᚲ ᛞᛚᚢᚷᛟ ᚾᛁᛖ ᛗᚨᚱᛏᚹ ᛊᛁᛖ ᚾᛁᛖ ᛈᛟᚹᛁᛖᛗ ᛖᛚᛟᛊᛉᛟᚹᛁ ᚹ ᚲᚨᛉᛞᛁᛗ ᚱᚨᛉᛁᛖ ᚲᛁᛖᛊᛉᛖ ᛊᛁᛖ ᛉᛖ ᛉᚾᛟᚹᚢ ᛉᛖ ᛗᚾᚨ ᚱᛟᛉᛗᚨᚹᛟᛊᛉ ᛈᚱᚢᛖᛁ
ᚾᛁᛖ ᚹᛁᛖᛗ ᚲᛉᛁ ᚹᛁᛞᛉᛟᛚᚨᛊ ᛈᚱᛟᚷᚾᛟᛉᛖ ᚨᛚᛖ ᚹᛁᚷᛚᚨᛞᚨ ᚾᚨ ᛏᛟ ᛉᛖ ᛈᛟᛞᚲᛉᚨᛊ ᛈᛁᛖᚱᚹᛊᛉᛖᚷᛟ ᛗᛖᚲᛉᚢ ᛉᚨᛗᛟᛊᛏ ᛚᚨᛏᚨᚲ ᛒᛖᛞᛉᛁᛖᛗᛁ ᛈᛚᛁᚹᚨᚲ ᛒᛖᛞᛉᛁᛖᛊᛉ

Odkryj wiadomość pozafabularną

Czekaj, czekaj. Chcesz mi powiedzieć, że zamierzasz oszczędzić mi przemocy, ale nadal będziesz patrzeć na mnie w ten sposób? To okropne. Wolę już szlaban, przynajmniej wiadomo, kiedy się kończy. Pamiętasz, jak tamten chłopak z drugiego roku próbował cię przeprosić, a ty tylko uniosłaś brew? Myślałem, że zaraz zacznie pisać testament.
Do dziś nie wiem, co mu powiedziałaś, ale odkąd to się wydarzyło, zachowuje się tak, jakbyś miała w kieszeni jego nazwisko na liście osób do odstrzelenia. Nie chcę wiedzieć. Wolę być twoim ulubionym człowiekiem i żyć długo. Nie martw się, nie powiem Eliaszowi.
W każdym razie cieszę się, że znowu ze mną rozmawiasz, Pruey. Nie wiem, czy widziałaś prognozę, ale wygląda na to, że podczas pierwszego meczu zamiast latać, będziemy pływać. Będziesz?

Uśmiechnąłem się pod nosem, obserwując odlatującego ptaka, bo doskonale potrafiłem sobie wyobrazić, jak wyglądałaby reprymenda z jej strony, gdyby mogła mi ją teraz wygłosić osobiście - pewnie miałbym ochotę się bronić, pewnie nie miałbym żadnych sensownych argumentów, a ostatecznie i tak uznałbym, że miała wiele racji - w końcu potrafiłem przyznać się przed nią do błędu, byliśmy przyjaciółmi.