33 minut(y) temu ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 30 minut(y) temu przez Basilius Prewett.)
Prychnął szczerze rozbawiony jej pomysłem na dokuczanie niektórym studentom.
– Pewne osoby zdecydowanie na to zasłużyły – odpowiedział wesoło, a potem szybko ponownie skupił się na herbacie, zanim jego głupi umysł uznał, że zacznie myśleć o jakie kreatywne rozwiązania mogło jej chodzić.
— Hm? A tak, sam – powiedział, sięgając po elegancką puszkę z, w jego opinii, najlepszą czarną herbatą w tym domu. – Siostra jest w szkole. Matka u swojej części rodziny, a ojciec na jakimś wyjeździe z kolegami by dla zabawy rozmawiać o antycznych murach, czy czymś takim, a brat powinien wrócić dopiero za kilka godzin. Dużą? – Zmarszczył brwi. – Ah, w tym sensie. Nie, reszta rodziny tutaj nie mieszka. To po prostu kamienica mojego ojca.
Gdyby wszyscy jego krewni mieszkali w tym budynku to… Nie dość, że zapewne prędzej, czy później ktoś by się pozabijał to jeszcze chyba przynajmniej kilka osób musiałoby zamieszkać na strychu, aby się wszyscy tutaj pomieścili.
Wziął kubki z już gotową herbatą i ruszył razem z Odile do salonu.
– No dobrze – powiedział siadając na kanapie i otworzył jeden z leżących na stoliku kawowym podręczników. – Może hm… Rzeczywiście zacznijmy od przepytywania. Czy mogłabyś… – Umilkł i po prostu pokazał jej stronę z rozdziałem o ścięgnach.
– Pewne osoby zdecydowanie na to zasłużyły – odpowiedział wesoło, a potem szybko ponownie skupił się na herbacie, zanim jego głupi umysł uznał, że zacznie myśleć o jakie kreatywne rozwiązania mogło jej chodzić.
— Hm? A tak, sam – powiedział, sięgając po elegancką puszkę z, w jego opinii, najlepszą czarną herbatą w tym domu. – Siostra jest w szkole. Matka u swojej części rodziny, a ojciec na jakimś wyjeździe z kolegami by dla zabawy rozmawiać o antycznych murach, czy czymś takim, a brat powinien wrócić dopiero za kilka godzin. Dużą? – Zmarszczył brwi. – Ah, w tym sensie. Nie, reszta rodziny tutaj nie mieszka. To po prostu kamienica mojego ojca.
Gdyby wszyscy jego krewni mieszkali w tym budynku to… Nie dość, że zapewne prędzej, czy później ktoś by się pozabijał to jeszcze chyba przynajmniej kilka osób musiałoby zamieszkać na strychu, aby się wszyscy tutaj pomieścili.
Wziął kubki z już gotową herbatą i ruszył razem z Odile do salonu.
– No dobrze – powiedział siadając na kanapie i otworzył jeden z leżących na stoliku kawowym podręczników. – Może hm… Rzeczywiście zacznijmy od przepytywania. Czy mogłabyś… – Umilkł i po prostu pokazał jej stronę z rozdziałem o ścięgnach.