Niezbyt często opowiadała o tym, co ją fascynuje. Nie do końca lubiła się tym dzielić, zresztą miała wrażenie, że mało kto do końca zrozumiałby te zainteresowania. Ludzie bali się śmierci, raczej o niej nie rozmawiali, a ją naprawdę fascynowały makabry, morderstwa i zbrodnie. Nie chwaliła się tym, pozostawiała to dla siebie, być może czasem co nieco wypaplała babci Ellie, bo wiedziała, że akurat ona nie będzie jej oceniała, była wyjątkowo wyrozumiała jeśli o to chodziło. Prudence miała świadomość, że do babci może przyjść ze wszystkim, naprawdę ceniła sobie jej rady.
Nie widziała jednak problemu, aby podzielić się tym z nim. Skoro zapytał o to, dlaczego wybrała właśnie to miejsce, to nie zamierzała ściemniać, opowiedziała jak było. Nie żałowała tego, bo wydawało jej się, że bardzo uważnie jej słuchał, nie miał też tej miny, która sugerowała, że zaraz ją wyśmieje. Pewnie nawet nie zdawał sobie sprawy z tego, że był to dla niej spory krok, bo zazwyczaj o tym nie opowiadała, no i lepiej, aby tak pozostało.
Kącik ust drgnął jej w uśmiechu. W sumie była odrobina prawdy w tym, co powiedział, nie mogła go winić za szczerość. - Zdaję sobie sprawę z tego, że normalnie też jestem paskudna, no wiesz - mam przecież oczy, co nie. Tyle, że serio, serio, nocą jest gorzej, w sensie, no jeśli ktoś spróbuje mnie obudzić, naprawdę, ale to naprawdę cenię sobie swoje osiem godzin, nieprzerwanego snu. Sugerowałabym, żebyś tego nie sprawdzał. - Dodała jeszcze, chociaż miała świadomość, że w jego przypadku mogło to być odebrane zupełnie inaczej niż by chciała. Jeśli mówiło mu się, aby czegoś nie robił, to wystarczył moment, aby właśnie zaczął się tym zajmować. Cóż, na pewno nie będzie mógł jej wtedy zarzucić, że go nie ostrzegała. Zobaczyła, że ponownie wyciągnął w jej stronę skręta, więc znowu bez słowa po niego sięgnęła i głęboko zaciągnęła się dymem, tylko jeden raz, po czym mu go oddała.
- Eliasz ma w tym spore doświadczenie i wie, że nie należy się do mnie zbliżać w pewnych godzinach, no i do mojego pokoju też. W końcu od zawsze jesteśmy we dwójkę, więc w sumie nie musiał się tego nawet uczyć, to jest dla niego oczywiste. - Brat szanował jej podejście do snu, tak samo jak i ona szanowała jego wszystkie dziwactwa, nie dotykała tych jego bibelotów, którymi się otaczał, które zawsze miały się mu do czegoś przydać, tak właściwie to wolała omijać jego pokój szerokim łukiem, żeby nie było, że znowu popsuła mu jakąś wizję artystyczną. Rzemieślnicy potrafili być naprawdę nieznośni. - Dobrze, że nie zamierzam szybko dzielić z kimś sypialni, zresztą wierzę w to, że jeśli już kiedyś kogoś do niej wpuszczę to będzie akceptował wszystkie moje dziwactwa. - Wydawało jej się to całkiem oczywiste. To znaczy nigdy nie była w czymś co można było nazwać związkiem, ale widziała jak to wyglądało w jej otoczeniu, czy rodzinie. Jeśli już ktoś postanawiał z kim spędzać życie, to raczej rozumiał wszystkie niedogodności, jakie mogły się z tym wiązać.
Zbliżyli się do mostu. Naprawdę był dosyć potężny i majestatyczny, nie dziwiło jej wcale, że wzbudzał zainteresowanie ludzi, zwłaszcza z taką historią. Ona oczywiście podeszła do tego racjonalnie, przeanalizowała problem dokładnie, bo nie wierzyła w to, że akurat w tym przypadku istnieje jakaś siła, która powoduje, że te psy spadają w otchłań. Znalazła prawdę, z czego była całkiem mocno usatysfakcjonowana.
- Tak właściwie to nie wiem, nie podoba mi się słowo niewolnik, w sensie taka jest ich natura, tak zostały stworzone, nie wygląda to tak, że ktoś ich zniewolił, one po prostu działają w ten sposób, czy jest to mądre? No nie, ale zwierzęta raczej nie zastanawiają się jakoś szczególnie nad swoimi wyborami. - Nie spodziewała się tego, że dojdzie między nimi do takiej dyskusji, ale Aloysius jak zawsze stawiał bardzo celne pytania, na które zamierzała odpowiadać. Nie przyznałaby tego na głos, ale dobrze było porozmawiać z kimś bystrym, szczególnie, że tym razem faktycznie wyglądało to jak konwersacja, a nie rzucanie w siebie nie do końca miłymi epitetami.
- Tak, w większości, podejrzewam, że istnieją ludzie, którzy nie mają żadnego hobby i jakby to też jest w porządku. - Nie każdy musiał się przecież czymś interesować. Niektórzy sobie po prostu egzystowali, żyli z dnia na dzień i to też było ok.
- Też mam swoje ulubione kwiaty, nie oznacza to jednak, że uważam, że warto o tym mówić. Lepiej od razu przejść do swoich zainteresowań, aby upewnić się, że jest sens wspominać o kwiatach, na co komu kwiaty, jeśli ktoś może nie lubić cmentarzy? Masz całkowitą rację, szkoda tracić czas na kogoś, kto tego nie zrozumie, zapamiętam sobie to na przyszłość. - Nie spodziewała się tego, że przyzna mu rację, ale faktycznie powinna o tym pomyśleć, kiedy ktoś zainteresuje ją na tyle, że postanowi się do niego zbliżyć. Nie każdy akceptował takie dziwactwa.
Zadała to pytanie z czystej ciekawości, jakby dyskutowali o jakiejś hipotezie. Nie miała nic złego na myśli, nie chciała mu później tego wypominać, pytanie padło bez głębszego kontekstu, tak po prostu. - Rozumiem, i nie patrzę tak, patrzę całkiem normalnie. - Przynajmniej tak się jej wydawało, chociaż może nie do końca panowała nad tym w jaki sposób to robiła? Nawet jeśli coś z jej spojrzeniem było nie tak, to nie było to celowe.
Nie do końca spodziewała się tego, że zacznie jej się tłumaczyć, to znaczy mówić, że akurat ten aspekt go nie dotyczył. Być może trochę ciekawiło ją jego podejście do tego tematu, chociaż wcale nie powinno, bo przecież dlaczego niby miało? Mógł sobie reagować na dziewczyny jak tylko chciał, nic jej było do tego, prawda? To nie był jej interes. Tylko może przez chwilę poczuła takie dziwne ukłucie gdzieś głębiej, kiedy o tym wspomniał, widziała wokół niego wianuszki dziewcząt, które trzepotały rzęsami, jako, że ciągle się kręciły gdzieś obok, to nie wydawało się Prue, aby mu to przeszkadzało.
- Nie dopisuje do tego żadnej teorii, wspomniałeś o tym, więc może niepotrzebnie założyłam, że masz z tym jakieś doświadczenie. - Nie chciała, żeby to zabrzmiało jak zarzut, czy coś, może nieco się rozpędziła, być może był to tylko jeden z przykładów.
- Pewnie tak, to znaczy w większości, ale są różne przypadki, jeśli masz takie podejście, to chyba całkiem nieźle o Tobie świadczy. - Nie zamierzała go teraz zaczepiać, czy sugerować, że ją oszukiwał, bo wydawał się jej być szczery. Zastanawiała się jednak, czy miał podobne zdanie na temat przyjaciół, czy też uważał, że nie wymieniało się ich jak popsutej zabawki? Być może teraz mu się to zmieniło, dobrze dla tych, których akurat miał przy sobie, bo nie będą musieli się zastanawiać nad tym, co zrobili nie tak.
- Tak, coś o tym wiem, to nawet rozumiem, bo też trudno mi przejść obojętnie wokół takich rzeczy. - Doskonale zdawał sobie z tego sprawę. Prudence lubiła wyzwania. Mogła wydawać się bardzo poukładana i grzeczna, kiedy jednak dochodziło do mierzenia swoich sił z innymi pokazywała zupełnie inną stronę. Nie miała na to większego wpływu, bo bardzo, ale to bardzo lubiła wygrywać i udowadniać, że miała rację.
Kiedy tak stali przy wejściu na most i sobie dyskutowali gdzieś obok pojawił się pies. Wyszedł ostrożnie zza drzew i bardzo powolnym krokiem zmierzał w kierunku mostu, nie zwracał na siebie uwagi, szedł po cichu, tak, że trudno go było zauważyć.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control