Znajdowali się na środku wielkiego, głębokiego jeziora. Siedzieli w malutkiej łódce, która aktualnie kręciła się wokół własnej osi. Prue była zirytowana, bardzo, ale bardzo jej się to nie podobało, zwłaszcza, że jej głowa ledwie wystawała zza dwóch wielkich toreb z zakupami, do tego grzywka lepiąca jej się do czoła też nie ułatwiała sprawy. Nie było jej wygodnie, wręcz przeciwnie. Do tego słońce bardzo mocno prażyło, a nie mieli się za bardzo jak schować przed jego promieniami.
Jak do tego doszło? To akurat wiedziała. Ellie stwierdziła, że ostatnia, wspólna wyprawa poszła im tak dobrze, że powinni to powtórzyć. Nie było losowanie słomek, po prostu wyznaczyła ich do tego, aby zajęli się zakupami. Jak wiadomo starsza pani miała bardzo mocną siłę przebicia, doskonale wiedzieli, że dyskusja nie miała sensu i nie pozostawało im nic innego, jak dostosować się do jej prośby, to znaczy rozkazu. Wręczyła im listę zakupów, wspomniała o tym, gdzie mogli znaleźć najbliższy sklep, no i z resztą musieli poradzić sobie sami. No i najważniejsze - pokazała im gdzie znajdowała się łódka, która miała służyć za ich dzisiejszy środek transportu. Droga w pierwszą stronę nie była taka znowu najgorsza, z początku mieli drobne problemy z wyważeniem ciężaru, ale jakoś udało im się dopłynąć do miejsca docelowego. Warunki zresztą były zdecydowanie bardziej sprzyjające, bo wtedy wiał jeszcze lekki wiatr i słońce nie smaliło, aż tak bardzo.
Później jednak nie było tak prosto. Ciężar się zmienił, bo mieli ze sobą sporo zakupów, trudno było to ponownie wyważyć, doszli do tego, że one powinny siedzieć z Prudence, bo Aloysius był od niej dużo cięższy, więc w sumie to mogło trochę równoważyć ich masę. Łódka jednak teraz płynęła zdecydowanie wolniej niż wcześniej, pewnie też miała swoje ograniczenia, nie, żeby jakoś bardzo się na tym znała, ale tak się jej wydawało.
Próbowała poruszyć wiosłem, ale nie było to wcale takie łatwe, powoli zaczynały boleć ją ręce od tego bezsensownego machania, no i co najgorsze nie miała za bardzo jak wygodnie się ułożyć między tymi zakupami. Nie spodziewała się tego, że będzie, aż tak źle. Zaciskała jednak zęby, nie narzekała. Byli na wakacjach, takie rzeczy się zdarzały, nic nie miało jej popsuć tego czasu. Skoro znosiła towarzystwo Rookwooda tak lekko, to i z każdą inna niedogodnością miała sobie poradzić. Po raz kolejny machnęła wiosłem, które tym razem nawet nie dotknęło tafli wody, tylko przeleciało gdzieś obok łódki, w sumie nie zauważyła, że zawędrowało bardzo blisko jego głowy - cóż, była tylko dziewczyną, czyż nie. Tak naprawdę to po prostu miała ten swój moment, w którym na chwilę odpłynęła, to znaczy zaczęła przeszukiwać archiwa w swojej głowie, czy czytała kiedyś statystyki o tym, ile osób zginęło na takich łódkach? Szukała, szukała, ale nic nie znalazła, więc nie mogła mieć pewności. Mrugnęła, żeby wrócić do rzeczywistości.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control