Gdyby utknęli gdzieś blisko brzegu pewnie jakoś mogliby zawrócić. Niestety jakimś cudem dotarli niemalże na środek jeziora, co mocno komplikowało ich sytuację. Stracili kontrolę nad łódką, aktualnie nie chciała się ruszyć ani w jedną, ani w drugą stronę, wręcz przeciwnie zaczęła kręcić się w kółko, co tylko jeszcze bardziej ją denerwowało. Nie miała bowiem za bardzo pomysłu na to, jak mogliby sobie z tym poradzić. Wcześniej nie najgorzej szła im synchronizacja, dopłynęli do brzegu bez żadnego problemu, dodatkowe obciążenie okazało się być jednak większym problemem niż się spodziewała.
Do tego Rookwood najwyraźniej postanowił skorzystać z okazji i się poopalać, więc świecił przed nią swoim nagim ciałem, to znaczy bardzo wysportowanym, nagim ciałem, na które nie mogła spoglądać. Znaczy pewnie by mogła, ale wolałaby, żeby jej na tym nie przyłapał, więc skupiała się raczej na otoczeniu, które zupełnie jej nie interesowała. Wszędzie była woda, chmury, no i gdzieś daleko las, w którego kierunku zmierzali. Fantastycznie, nie mogło być lepiej. Chciała wysiąść z tej łódki jak najszybciej, mieć to już za sobą, tyle, że nie zapowiadało się wcale, że tym razem cokolwiek pójdzie po jej myśli.
- No naprawdę. - Powtórzyła za nim. Pytał, to mu odpowiedziała, nie powinien zadawać pytania, jeśli nie był gotowy na to, aby usłyszeć szczerą odpowiedź. To było całkiem proste, no przynajmniej dla niej. - Jak na razie nie włożyłam w to praktycznie żadnej energii, do tego sam zacząłeś temat wiosłowania, nie zamierzałam czepiać się o to, że idzie Ci to raczej średnio, więc nie zwalaj na mnie tego, że postanowiłeś się do tego przyznać. - Nie tym razem. Naprawdę nie zamierzała sama z siebie zwracać mu uwagi na to, że jej zdaniem robił coś nie tak, bo nie poczuwała się ekspertem od wiosłowania, skoro jednak sam zaczął temat, to przyznała mu, że mogłoby to wyglądać lepiej. - I tak, jestem świadoma tego, że też mi to nie idzie, ale się staram, bo nie chcę tutaj utknąć na wieki, nie planowałam dokonać na Ciebie zamachu, po prostu się zamyśliłam. - Postanowiła jeszcze wytłumaczyć swoje zachowanie. Naprawdę nie chciała się z nim teraz kłócić, bo to jeszcze bardziej pogorszyłoby i tak już mocno zagmatwaną sytuację. Nie był to odpowiedni moment na przepychanki słowne.
Aloysius podjął kolejną próbę wiosłowania, która zakończyła się tak jak wszystkie wcześniejsze. Ona sama spojrzała na wiosło, które miała w ręku i pokręciła przy tym głową. Byli w dupie, czarnej dupie, to znaczy znajdowali się na środku jeziora, przed nimi i za nimi do lądu mieli praktycznie taką samą odległość, a do tego słońce zaczynało prażyć coraz mocniej, jeśli szybko nie dojdą jak opanować tę łódkę, to skończą tutaj usmażeni na skwarki, bo oczywiście nie przygotowali się odpowiednio do tej wyprawy, nie zaopatrzyli się w krem, na szczęście miała w ich tymczasowym obozie coś na poparzenia od matki, Penny najwyraźniej wiedziała, że młodzież raczej nie myśli.
- No jasne, to ja wszystko psuję. - Mimo, że nie podobało jej się to, co powiedział, to uniosła wiosło nad taflą wody i trzymała je w powietrzu, nie zamierzała komplikować ich sytuacji tylko po to, aby pokazać mu, że nie powinien do niej tak mówić.
- Mam tę linę, jest pod którąś z toreb z zakupami. - Przeniosła na niego swoje spojrzenie, chcąc nie chcąc zatrzymała je na dłużej na jego klatce piersiowej, a dopiero po chwili spojrzała na jego twarz. - Tylko nie mów, że zamierzasz holować tę łódkę, bo to może skończyć się źle. Umiesz w ogóle pływać? W sensie wiem, że umiesz, ale czy umiesz pływać na tyle, żeby postanowić ciągnąć za sobą to. - Machnęła wiosłem, aby pokazać, że chodzi jej o ich cały dobytek, w tym w sumie i ją, bo ona zdecydowanie nie zamierzała zanurzać się w wodzie, zresztą była za drobna na to, aby holować ich tymczasowy środek transportu.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control