• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Poza schematem Retrospekcje v
1 2 3 4 5 … 17 Dalej »
[08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence

[08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence
Wallflower
Please forgive me if I don't talk much at times.
It's loud enough in my head.

wiek
32
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
widmowidz
zawód
Antropolożka/Uzdrowicielka
Prudence jest szczupłą kobietą, która mierzy 163 centymetry wzrostu. Ubiera się raczej niezbyt kontrowersyjnie, schludnie, miesza się z tłumem. Wybiera stonowane kolory. Jej włosy są długie, proste w odcieniu czekoladowego brązu, często wiąże je w kok na czubku głowy. Oczy ma jasnobrązowe. Zapach, który wokół siebie roztacza to głównie woń kojarząca się ze szpitalem, lub medykamentami, jednak przebijają się przez nią owocowe nuty - głównie truskawki.

Prudence Fenwick
#3
Wczoraj, 23:18  ✶  

Przed nimi pojawił się pies. To znaczy chyba był to pies, bardzo otyły pies, który biegł przed siebie na krótkich łapkach, bujał się przy tym na boki, zastanawiała się nawet, czy jego brzuch nie ociera się właśnie o ziemię. Jakim cudem doprowadził się do tego stanu? Pewnie lubił jeść, co w przypadku miejsca, w którym się znajdowali nie wróżyło dla niego zbyt długiego życia. Przed chwilą przecież dyskutowali o tym, że ten most przyciągał do siebie takich osobników, mamił ich zapachami dochodzącymi spod niego. Wpatrywała się w psa nie do końca wiedząc, co właściwie powinna zrobić. Wyglądał na bardzo zdeterminowanego, a ona zdecydowanie nie należała do bardzo szybkich osób. Z chwilowego zawieszenia wyrwał ją głos Aloysiusa, właściwie to ta soczysta kurwa, którą rzucił. Nie do końca wiedziała, jak powinna ją odebrać, przez co spojrzała przez ramię, aby zobaczyć wyraz jego twarzy, żeby móc się czegokolwiek dowiedzieć.

Nie miała szansy wyczytać z niej czegokolwiek, bo Rookwood zaczął biec. Zareagował zdecydowanie szybciej od niej. Dobrze, był szybki, zwinny, na pewno uda mu się dogonić tę wyrośniętą parówkę. Na pewno.

Nie spodziewała się tego, że przyjdzie im być świadkami psiego samobójstwa, co innego było czytać o tym w książkach, czy dyskutować, a co innego widzieć to na własne oczy. Nie chciała, żeby zwierzę zginęło na ich oczach, więc naprawdę cieszyło Prue to, że jej towarzysz w przeciwieństwie do niej od razu coś zrobił. Miał długie nogi, był wysportowany, dzięki czemu bardzo szybko ją minął, a po chwili dobiegał do jamnika, który ciągle nie przestawał biec przed siebie. Prudence ruszyła za nimi, w końcu weszła na most, zrobiła nawet kilka kroków do przodu, kiedy ponownie się zatrzymała. Dotarlo do niej, jak wysoko się znajduję, jak niebezpieczne było to miejsce, jak bardzo nie znosiła wysokości. Najgorsze było to, że z dwóch stron rozciągała się nicość, po lewej stronie znajdowało się coś na kształt kamiennego balkonu wyrytego w kamieniu, dziewczyna przełknęła głośno ślinę i zamknęła oczy. Bardzo, ale to bardzo nie chciała rozglądać się wokół siebie. Tyle, że z przodu był pies, był też Aloysius i nie miała pojęcia, czy uda mu się go złapać.

Zrobiła kolejny krok do przodu, tyle, że jej nogi w tej chwili były wyjątkowo ciężkie, nie była w stanie się poruszać, że też nie potrafiła sobie radzić z takimi miejscami. Starała się patrzeć przed siebie, na to co działo się na samym moście, ale świadomość tego, że znajdowała się nad ziemią wystarczała, żeby czuła się bardzo niekomfortowo.

Miała nadzieję, że Rookwood poradzi sobie z psem, naprawdę bardzo by tego chciała.

Jamnik człapał przed siebie, wydawało się, że świata nie widzi poza tym postem, jakby faktycznie miał klapki na oczach, tyle, że jego kondycja nie pozwalała mu na dłuższy bieg, w końcu więc zwolnił, ale nadal zmierzał do celu. Aloysius wyciągnął przed siebie ręce, miał sporą przewagę nad psem chyba w każdej, możliwej dziedzinie, więc udało mu się do niego doskoczyć, tyle, że pies zaczął się wierzgać, na szczęście jeszcze nie pokazał zębów, stwierdził najprawdopodobniej, że Rookwood postanowił się z nim pobawić.

Prue w między czasie przesunęła się do tego kamiennego balkonu, przy którym przykucnęła, licząc na to, że dzięki temu poczuje się nieco lepiej, objęła rękoma swoje kolana i zaczęła po cichu odliczać do dziesięciu, naprawdę wypadało, aby przestała panikować i wreszcie się uspokoiła.



Confusion in her eyes that says it all

She's lost control

« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 2 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (1515), Prudence Fenwick (1672)




Wiadomości w tym wątku
[08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - Wczoraj, 21:48
RE: [08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - Wczoraj, 22:37
RE: [08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - Wczoraj, 23:18
RE: [08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - Dzisiaj, 00:44
RE: [08/1956] Not every bridge leads to somewhere better. | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - Dzisiaj, 09:52

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa