Byli funkcjonariuszami, ale legitymować przed cywilami, to mogli się odznakami, a dobrze było, żeby pierwszy lepszy czarnoksiężnik, widząc ich na ulicy, nie mógł krzyknąć że o kurwa idą psy i zawinąć się z magicznego Londynu. Miało to swoje plusy i miało minusy, chociaż według Bulstrode'a tych drugich było o wiele więcej, a najważniejszą zawadą było to, że nie wyglądał w mundurze tak obłędnie jak by sobie tego życzył.
Sprawa Patronusa to już w ogóle był trochę cyrk, pic na wodę i fotomontaż, ale Bulstrode był tylko skromnym uczniem i kurwił na to co najwyżej na przerwie na papieroska.
— A tego akurat jestem boleśnie świadomy — odpowiedział, wzdychając smutnawo. Nawet jeśli nie był, to teraz, dzięki niej już był. — Może powinnaś zacząć? — ożywił się. — Niesamowite doświadczenie, polecam każdemu. Odrobina zabawy jeszcze nikomu nie zaszkodziła, prawda? — uśmiechnął się do niej lekko, jakby zachęcająco. — Strasznie się w to wdajesz, nie sądziłem że masz aż taki… matematyczny umysł — zmrużył podejrzliwie oczy. — Ja, jak zwykle, pamiętam wszystko, ale coś mnie plecy strasznie dziwnie łupią. Mogłabyś zerknąć? Zapytałbym Stacha, ale mi się zgubił, a ty byś może miałaś jakąś maść?