• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Anglia Dolina Godryka Knieja Godryka v
« Wstecz 1 2
[wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik

[wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik
King with no crown
Stars, hide your fires
Let no light see my black and deep desires
wiek
31
sława
V
krew
czysta
genetyka
—
zawód
Kanclerz Skarbu
Schludny, młody mężczyzna ze starannie ułożonymi blond włosami. Nie grzeszy wzrostem, będąc wysokim na 178 centymetrów, acz chodzi na tyle wyprostowany i z uniesioną głową, że może wydawać się górować nad rozmówcą. Pomaga mu w tym spojrzenie chłodnych, niebieskich oczu, na tyle skutych lodem, że nie sposób się przez niego przebić, aby dostrzec kryjącą się za nimi duszę. Zazwyczaj używa perfum z cedrowymi nutami przeplatającymi się z drzewem sandałowym. Dobiera ubrania starannie, zwłaszcza kolorystycznie. Nie ubiera się krzykliwie, acz odpowiednio do okazji; zawsze z idealnie wyprasowanym materiałem koszuli, dobrze dopiętą kamizelką. Charyzmą przyciąga do siebie innych, acz waży słowa w naturalnie ostrożnej manierze. Nie brak mu w głosie donośnych tonów, na marne można oczekiwać, że otworzy usta, aby krzyczeć, nawet te cicho wypowiedziane przez niego słowa potrafią być dobitniejsze niż cudzy krzyk. Stawia na niską intonację, uważając, że jest przyjemniejsza dla ucha i bardzo dobrze podkreśla angielski, wręcz krzyczący w swojej pretensjonalności o jego uprzywilejowanym urodzeniu, akcent.

Elliott Malfoy
#1
22.03.2023, 02:44  ✶ (Ten post był ostatnio modyfikowany: 12.06.2024, 14:02 przez Mirabella Plunkett.)  
adnotacja moderatora
Rozliczono - Erik Longbottom - osiągnięcie Badacz Tajemnic II
Przyszedł tu, aby dobrze się bawić, zapomnieć na chwilę o zmartwieniach, brylując pomiędzy upojonymi rytuałami i amortencją czarodziejami. Beltane było celebracją miłości i choć tej w życiu Elliotta nie było tak dużo, jakby sobie życzył, tak atmosfera festiwalu przełamu kwietnia z majem zadziałała na niego bardzo orzeźwiająco.
Oczywiście, to co Malfoy uważał za wylewność dla większości było zapewne tym, jak okazywali uczucia w dzień powszedni, ale nie miał zamiaru się tym przejmować. W życiu musiał postępować według ściśle nakreślonych zasad, chłodu powinności, a w tę noc liczył, że tańczące ognie na polanie chociaż częściowo stopią zniewalające go okowy lodu.
Zapach ciepłej, wiosennej nocy przepełniał nozdrza, mieszając się z aromatami kwiatów, doprawionych napojów owijając wszystkich zmysłową wstęgą podniosłości. Zewsząd dochodziły śmiechy, podniesione głosy, dźwięk instrumentów, przygrywających tańczącym wokół pali i zaplatającym wianki. Niektórzy śmiałkowie wciąż trudzili się probując wsunąć zaplecione kwiaty na szczyt, Elliotta aktualnie niezbyt to obchodziło i, mimo ze pierwsza euforia po tym jak Erik zszedł na ziemie już minęła, tak resztki tego uczucia wciąż żywo w nim pulsowały, rozluźniając zazwyczaj spięte, opadającym na nie ciężarem odpowiedzialności, ramiona.
Odprowadził wzrokiem odchodzącą w stronę zagajnika Norę i skupił się znów na Longbottomie, który w idealnie dopasowanym mundurze wydawał mu się jaśnieć na tle ogrzewających polanę ognisk i zawieszonych w koronach drzew lampek. Dzisiaj liczyło się tylko zadowolenie, żałować będzie mógł jutro, gdy obudzi się rano, zażenowany tym, co wypowiedział w stronę drugiego mężczyzny. Słowa na temat koloru oczu, gratulacje i prawie, że wyciągnięte zapraszająco do objęcia ręce, wszystko to przewijało się przez umysł Malfoya i napawało go przedziwną ekscytacją, jaką zazwyczaj by w sobie zdusił. Dzisiaj nie był w stanie, bo jej źródło wydawało mu się tak naturalnie zakorzenione wewnątrz serca i duszy, że czułby się, zamykając ją za mroźnymi ścianami konwenansów, jakby gasił ostatni ognik nadziei.
- Byłem tak skupiony... - na tobie jak wspinałeś się na pal, chciał powiedzieć, ale zamiast tego utkwił intensywne spojrzenie w kielichu z winem - na tym czy uda ci się wsunąć wianek na szczyt, że dopiero później rzuciło mi się w oczy, że twoja siostra też to zrobiła - skomentował i skupił wzrok ponownie na rozmówcy. Nie wiedział co o tym myśleć, Longbottomowie nie byli tak bardzo przywiązani do tradycji, co inne rodziny czystej krwi. Z drugiej strony, on sam zaplótł wianek, może nie bez pomocy Nory, ale wciąż, czy konserwatywność wyniesiona z domu by to pochwaliła? Na pewno nie.
Upił wina, przecież miał się nie zajmować takimi myślami.
- O właśnie - zanurzył dłoń w materiale migoczącej gwiazdozbiorami nocnego nieba szacie - Mam dla ciebie coś, zamknij oczy. - uśmiechnął się pod nosem.


“An immense pressure is on me
I cannot move without dislodging the weight of centuries”
♦♦♦
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Elliott Malfoy (4433), Erik Longbottom (3236)




Wiadomości w tym wątku
[wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Elliott Malfoy - 22.03.2023, 02:44
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Erik Longbottom - 24.03.2023, 20:55
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Elliott Malfoy - 02.04.2023, 01:04
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Erik Longbottom - 03.04.2023, 22:27
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Elliott Malfoy - 04.04.2023, 22:23
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Erik Longbottom - 12.04.2023, 21:11
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Elliott Malfoy - 08.05.2023, 17:59
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Erik Longbottom - 12.05.2023, 23:23
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Elliott Malfoy - 26.05.2023, 02:25
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Erik Longbottom - 29.05.2023, 22:47
RE: [wiosna 1972] Beltane - Elliott & Erik - przez Elliott Malfoy - 31.05.2023, 06:01

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa