[Jesień 1972] Tylko czasem wysadzę coś w powietrze

19 września

Kate nie przepadała za przyziemnymi zleceniami.
Trochę dlatego, że ją nudziły – i między innymi dlatego odeszła jakiś czas temu z warsztatu, w którym przygotowywała wciąż taką samą bazę pod amulety, by właściciel nałożył na nie pieczęcie. Trochę, bo uważała, że uwłacza to jej talentowi. Trochę, bo jednak miała w sobie odrobinę dumy i uważała się za kogoś, kto po prostu nie był jakimś tam wyrobnikiem, nawet jeżeli musiała zarabiać na życie, jeśli nie chciała być ciężarem dla cioci (jej wujek w końcu tak nieodpowiedzialnie umarł i wcześniej nie zawsze mądrze zarządzał majątkiem rodu).
W ostatnich dniach jednak przez Spaloną Noc czuła się w obowiązku pomagać nielicznemu gronu przyjaciół, naprawiała więc sprzęty, drzwi i okna, i niewiele czasu miała na inne rzeczy. Dziś po raz pierwszy zamknęła się w warsztacie w Snowdonii, by poeksperymentować. Podarek do złożenia na ołtarzu podczas Mabon był doskonałą ku temu okazją. Jeżeli wyjdzie, doskonale, ucieszy Matkę, i będzie miała na przyszłość gotowy wzór. Jeśli nie wyjdzie tak, jakby chciała… dary i tak płonęły na ołtarzu.
Przygotowywała więc rzeźbę, w którą chciała wprawić dodatkowe kamyczki, by wyglądała jak udekorowana biżuterią, a potem ją zakląć. Każdy, kto na nią spojrzy miał czuć… nadzieję. Może tylko przez krótki moment, gdy będzie leżała pośród innych podarków, ale Kate podobała się ta idea i gdyby osiągnęła swój cel, mogła wykorzystać ten pomysł w przyszłości.
Zabrała się więc do pracy skoro świt.


+ 20 za rzemiosło, + 5 za zawód postaci, + 20 tworzenie przedmiotów drewnianych, + 20 jubilerstwo, + 20 tworzenie dzieł sztuki = +85

Rzut 1d100+85 - 89 +85 = 174

edytuję, bo jestem głupia i dodałam sobie + 20 zamiast plus 85, jeśli zmieni się wynik pierwotnego rzutu, to wrócę do poprzedniego... EDIT. Został bez zmian, wcześniej z plus 20 miałam 109

Pracowała dobrych kilka godzin. Zbyt długo jak na ot dar na Mabon, ale praca nad czymś nowym - jak zwykle zresztą - pochłonęła Kate bez reszty. Gdy minęło południe jednak miała gotowy przedmiot i uśmiechała się trochę do siebie, a trochę do niego, bo uważała, że wyszło naprawdę wspaniale.
A może tylko uległa czarowi własnego zaklęcia?

23.10.
Gwoździe dla Geraldine

Niektórzy mawiali, że w żelazie tkwi magia.
Katherine Barclay nie była pewna, ile jest w tym prawdy: czy ta magia naprawdę wykracza poza potencjał, jaki żelazo w sobie tkwiło, zmieszane z innymi materiałami, ukształtowane rękami dobrego rzemieślnika. Znała jednak tę symbolikę, opowieści o tym, że odpychało demony, duchy i złe czary. Sama miała kilka gwoździ wbitych we framugę drzwi warsztatu, co robiła bez większego namysłu, tylko dlatego, że tak zawsze postępował jej nauczyciel. I wiedziała, że nadciąga Samhain, a nawet ona, w dalekiej Walii, tak oderwana od spraw Londynu, już od Beltane miała myśl, że to nie będzie łatwe święto.
Skoro w Beltane, pełne radości i światła, stało się tyle złego, co będzie, gdy nad światem zapanuje mrok?
Kate nie znała się na bojowej magii ani ochronnych rytuałach. Ale w jej rękach materiały przybierały upragnione kształty, a gwoździe nie należały ani do prac czasochłonnych, ani wymagających wielkiego trudu. Tego wieczora uwijała się więc w swoim warsztacie, tworząc gwoździe i podkowę. Bo Geraldine trochę za bardzo lubiła trafiać w centrum zamieszania, i być może garść gwoździ w kieszeni w noc Samhain się jej przyda. A podkowę z nimi będzie mogła potem zawiesić na drzwiach domu, ot tak na wszelki wypadek…

rzut z rzemiosła na kowalstwo

Rzut PO 1d100 - 10
Akcja nieudana

Ale tego wieczora bogowie nie sprzyjali Kate, a może nie sprzyjali Geraldine. Gdy Barclay zabrała się do wbijania gwoździ w podkowę, jeden z nich wygiął się paskudnie, a sama podkowa pękła. Kobieta skrzywiła się, i wrzuciła nieudany wytwór do śmieci: mając wielką nadzieję, że nie była to dla nich zła wróżba.

25.10.72
Gwoździe dla Bletchleya

List od Jolene Kate obracała w dłoniach kilkakrotnie, zanim zdecydowała się spróbować. Nie chodziło o zapłatę ani o trudności w zamówieniu: miała po prostu wrażenie, że gwoździe to coś trochę poniżej jej talentu i normalnie… normalnie nie chciałaby nawet próbować bez dobrych powodów, mimo sympatii wobec uroczej pracownicy szpitala. Gdy jednak to przemyślała, gdy uświadomiła sobie, jak mocno mogła być zagrożona ta rodzina, i gdy przypomniała sobie, że ledwo co nie wyszły jej proste gwoździe dla Geraldine… Cóż, mogła spróbować. Tak żeby samej sobie udowodnić, że potrafi.
Poza tym pudełko na magiczny popiół? To już brzmiało całkiem intrygująco.
Przygotowała więc narzędzia i przystąpiła do pracy.

gwoździe dla Jolene

Rzut PO 1d100 - 76
Sukces!

gwoździe dla męża Jolene

Rzut PO 1d100 - 80
Sukces!

gwoździe dla Hestii

Rzut PO 1d100 - 36
Słaby sukces...

Tym razem poszło znacznie lepiej. Jeśli gwoździe mogły być piękne, to bez wątpienia piękne były te, które Kate stworzyła dla Jolene i jej małżonka. Tej dla Hestii… Cóż. Był gwoździem. I jeżeli rzucenie w upiora żelaznym gwoździem mogło go przegonić, to powinien się do tego świetnie nadać. Na pewno lepiej niż do wbijania w ścianę.
Kate obróciła ten ostatni gwóźdź w dłoniach, a potem zabrała się za "prawdziwe zamówienie".

pudełko na popiół zamówione przez Bletcheyównę

Rzut PO 1d100 - 93
Sukces!

Kate pracowała w skupieniu, najpierw przygotowując kształty, a potem... potem poniosła ją trochę inwencja. Nie mogła się zwyczajnie powstrzymać. Zapomniała o właściwościach, jakie miało mieć to pudełko czy raczej kiedy już o nie zadbała, skupiła się całkowicie na tym, aby je upięknić. Pudełko zaczęły pokrywać fantastyczne kształty, roślinne motywy pojawiły się na pokrywie, i wkrótce później Jolene miała otrzymać małe dzieło sztuki: pudełeczko wyglądało, jakby porastały je rośliny.

25.10
Zamówienie Atreusa

Dlaczego nagle wszyscy chcieli gwoździe? Dlaczego nikt nie zamawiał ładnej biżuterii?
Kate tak naprawdę wiedziała, ale i tak zżymała się na to w duchu. I pewnie by odmówiła, gdyby nie fakt, że Bulstrode był bardzo bogaty, a wykonanie kompletu gwoździ nie było czymś ani trudnym, ani czasochłonnym, ona zaś mogła mu za to policzyć tak, jak za coś bardziej skomplikowanego… A potem wyda to na ładne, kolorowe szaty albo materiały do wyrobów jubilerskich.
Przynajmniej Gerard jej nie zawodził i wciąż składał zamówienia na niedorzeczne miecze.
Kate westchnęła, upewniła się, że włosy są dobrze związane i zabrała za pracę.

kowalstwo

Rzut PO 1d100 - 83
Sukces!

Jeśli gwoździe mogły być ładne, to były absolutnie przecudnej urody. Kate westchnęła tylko nad nimi: byłaby rozczarowana i zła, gdyby nie wyszły, ale nawet jeżeli okazały się odpowiedniego kształtu i napełnione dobrą magią, mającą odstraszać upiory… to wciąż w jej oczach były zaledwie gwoździe.
Odsunęła jednak od siebie tę myśl, bo w końcu miały - chyba - służyć ratowaniu życia.
I teraz zabrała się za pracę nad kolejnym pojemnikiem na proch.

tworzenie przedmiotów drewnianych, pojemnik, dalej zamówienie dla Atre

Rzut PO 1d100 - 1
Krytyczna porażka

Była zamyślona.
I o ile pojemnik dla Jolene wyszedł cudowny, to ten... ten był katastrofą. Kate sama nie była pewna, co zrobiła, ale podczas jego kształtowania rozpadł się nagle w jej rękach, a nóż, którym się posługiwała, wbił się jej w dłoń. Krzyknęła, i z bólu, i zaskoczenia, i stała przez moment spanikowana, obserwując swoje dłonie, ociekające krwią, jedną poranioną, drugą pełną drzazg.
A potem, jak przystało na dorosłą, odpowiedzialną osobę, która wpadła w absolutną panikę, bo ręce to jej narzędzie pracy, wybiegła z warsztatu, głośno wzywając pomocy i domagając się, by ktoś natychmiast teleportował ją do Fenwicków. Wmówi im, że to się stało podczas realizacji ich zamówienia, i jak chcą, by próbowała dalej, niech jej Prudence naprawi te ręce!!!

27.10
Zamówienie Benjeyo

Kate nauczyła się, że drobne skaleczenia (no dobrze, nie tak drobne…) nie mogą powstrzymać rzemieślnika. Dała sobie obandażować rękę, grzecznie łyknęła eliksiry, odpoczywała cały dzień, potem przyjęła kolejną porcję mikstur, posmarowała łapę maścią… i wróciła zdeterminowana do warsztatu. Pokaże tym gwoździom i pojemnikom, kto tu jest szefem.

Gwoździe dla Prue

Rzut PO 1d100 - 4
Akcja nieudana

Gwoździe dla Benjeygo

Rzut PO 1d100 - 86
Sukces!

Dłoń wciąż chyba nie wróciła do pełni sprawności, bo to co wytopiła dla Prue było okropne i Kate wywaliła wszystko od razu do śmieci. Za to z pewną ulgą przyjęła, że drugi zestaw okazał się bardzo udany. Postanowiła robić dobrą minę do złej gry i ucieszyć się z tego małego sukcesu: a na razie dała ręce trochę odpocząć...

Do sprawy pojemnika dla Prudence Kate podchodziła jak pies do jeża. Być może w ogóle zrezygnowałaby z prób jego stworzenia, gdyby nie dwie rzeczy: po pierwsze, już nie wyszły jej gwoździe tworzone z intencją dla żony Benjeygo, po drugie… nie mogła przecież bać się rzeźbić w drewnie. To zawsze było jej ulubione zajęcie. Ostatecznie zaczęła więc tworzyć drewniane pudełko, tym razem pracując znacznie ostrożniej niż wtedy, gdy chciała stworzyć takie dla Atreusa.

Rzut na pojemnik dla Prudence.

Rzut PO 1d100 - 75
Sukces!

Ostrożność się opłaciła. Kate odetchnęła z ulgą, kiedy upewniła się, że kształt pojemnika jest solidny, a potem dodała jeszcze wzorzyste chryzantemy, które oplotły opakowanie: wydało się jej, że to całkiem dobry wybór zdobień na Samhain.

27.10
Zamówienia Lany i Roberta

Kate obiecała sobie, że po tym Samhain nigdy więcej nie spojrzy na gwoździe. A przynajmniej że nie będzie ich wykonywać. Mimo to zacisnęła szczeki i zabrała się do realizacji kolejnych zamówień: Crouch i Dołohov byli bogaci, a to nie kosztowało ją wiele pracy, skoro i tak miała wszystko przygotowane do stworzenia kompletów dla swoich przyjaciół.
Poza tym…
Katherince Barclay nie była altruistką. Ale nawet ona czuła, że w to Samhain staną się złe rzeczy. I choć chciała przeczekać ten czas w Walii, z dala od potworów, chyba wolała nie usłyszeć, że umarł ktoś, komu odmówiła. Bo może, tylko może, to żelazo naprawdę miało mieć w sobie zaklętą moc.
Zabrała się więc do pracy…

gwoździe dla Roberta

Rzut PO 1d100 - 14
Akcja nieudana

gwoździe dla Lany

Rzut PO 1d100 - 41
Sukces!

pudełko dla Lany

Rzut PO 1d100 - 15
Akcja nieudana

Wkurzyła się mocno, gdy tylko część gwoździ nadawała się do czegokolwiek, a pojemnik, wybitnie brzydki, skończył roztrzaskany o ścianę. Kate, bardzo zła, usiadła na chwilę na zydlu i medytowała po prostu, myśląc o miłych rzeczach, jak broszki, spinki i naszyjniki, na które materiały kupi za te udane zlecenia od bogaczy.
A potem wstała.
Tym razem chciała spróbować wykonać gwoździe dla siebie.

gwoździe dla Kate

Rzut PO 1d100 - 90
Sukces!

Najwyraźniej najlepszą motywacją dla Katherine była wizja samej siebie opętanej przez mroczne duchy, by wkrótce potem miała w rękach absolutnie przepiękny komplet gwoździ. W sam raz do trzymania w kieszeni podczas Samhain.