• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Poza schematem Retrospekcje v
1 2 3 4 5 … 17 Dalej »
[08/1956] It was supposed to be a piece of cake.| Aloysius, Prudence

[08/1956] It was supposed to be a piece of cake.| Aloysius, Prudence
Wallflower
Please forgive me if I don't talk much at times.
It's loud enough in my head.

wiek
32
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
widmowidz
zawód
Antropolożka/Uzdrowicielka
Prudence jest szczupłą kobietą, która mierzy 163 centymetry wzrostu. Ubiera się raczej niezbyt kontrowersyjnie, schludnie, miesza się z tłumem. Wybiera stonowane kolory. Jej włosy są długie, proste w odcieniu czekoladowego brązu, często wiąże je w kok na czubku głowy. Oczy ma jasnobrązowe. Zapach, który wokół siebie roztacza to głównie woń kojarząca się ze szpitalem, lub medykamentami, jednak przebijają się przez nią owocowe nuty - głównie truskawki.

Prudence Fenwick
#11
22 minut(y) temu ✶  

Naprawdę starała się wierzyć w sukces tego ambitnego planu, ale nie było to wcale takie proste, zwłaszcza z jej bardzo sceptycznym do wszystkiego podejściem. Lubiła najpierw dokładnie przenalizować problem, znaleźć kilka rozwiązań, wtedy wybrać to najlepsze. W tym przypadku jednak nie mieli zbytnio innej możliwości. Plan był jeden, bo nie mieli przy sobie nic, co mogłoby im stworzyć drugi, czy trzeci, nie mieli więc niczego awaryjnego. Prue nie do końca lubiła polegać na jednej rzeczy, zwłaszcza, kiedy nie była ona bardzo dokładnie opracowana. Musiała się jednak jakoś dostosować do tego, co miało się wydarzyć, bo sama nie wpadła na nic lepszego i raczej nie było szansy, aby to zrobiła, bo ich zasoby były to bardzo, ale to bardzo ograniczone.

- Nie, wcale tego nie sugeruję. Bardziej chodziło mi o to, że, aby coś osiągnąć w jakiejkolwiek dziedzinie, to trzeba wiele razy upaść, w przypadku tego Twojego quidditcha to jest nawet bardzo dosłowne. - Na tym w końcu polegała praktyka, czyż nie? Doskonalenie się w jakiejś niszy wymagało poświęcenia no i dostawania po dupie. Jeśli chodziło o latanie na miotle, to faktycznie wiązało się to ze spadaniem z niej. Pamiętała zresztą jak to wyglądało na początku, gdy uczył się nowych manewrów, wystarczyła chwila nieuwagi, a mógł uderzyć głową o trawę. Nie patrzyło się na to najlepiej, ale rozumiała, że gra była warta świeczki i wymagała poświęceń, wcale nie uważała go za słabego, ba, wydawało jej się, że naprawdę miał talent i mógł zrobić zawodową karierę w tym sporcie, o czym oczywiście nie powiedziała w głos, bo przecież nie było sensu jeszcze bardziej łechtać jego i tak wielkiego ego. Zresztą przecież praktycznie się na tym nie znała, no może oficjalnie, bo jakoś tak wyszło, że przeczytała chyba każdą istniejącą książkę o tym sporcie. - Lepiej po prostu o tym nie myśl. - Postanowiła mu doradzić, bo faktycznie to było w tej chwili najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza, że za chwilę miał podjąć próbę holowania łódki, lepiej, aby nic głupiego go nie rozpraszało.

Poza tym, że czytała książki, to nadal bywała na tych nieszczęsnych meczach, chociaż praktycznie nie sprawiało jej to żadnej przyjemności, a przynajmniej tak sobie powtarzała. Nie mogła przecież przyznać sama przed sobą tego, że lubiła go oglądać kiedy latał w powietrzu. Zawsze fascynowało ją to, że przychodziło mu to z taką lekkością, ona sama nigdy bowiem nie opanowała tej umiejętności, raz się sparzyła i wtedy porzuciła pomysł wsiadania na miotłę, nabawiła się przez to lęku przed wysokością.

- Jeśli to jest Twoją motywacją to fantastycznie, mam nadzieję, że dotrzymasz tej obietnicy. - Wyrównanie rachunków brzmiało dobrze, nic w końcu tak nie zachęcało do działania, prawda? Był to naprawdę interesujący cel, ale przynajmniej miał konkretny powód, aby doprowadzić tę misję do końca. Niespecjalnie się przejmowała, że chodziło o to, żeby w przyszłości mógł jej trochę dopiec, bo przecież na tym właśnie polegały ich interakcje. Zaczepiali się, wchodzili sobie w drogę, zaznaczali swoją obecność, tak już mieli i pewnie szybko się to nie zmieni.

Westchnęła ciężko, gdy usłyszała jego odpowiedź. Tak, jasne, to była zdecydowanie inna kategoria, na pewno, szkoda tylko, że dla niej jedno i drugie właściwie wyglądało tak samo. Niedopracowany, czy elastyczny - jeden grzyb. Nie można było mieć pewności, jak się potoczy, co do tego najwyraźniej jednak się zgadzali. - Skoro mówisz, że jest dopracowany, to faktycznie nie powinnam się niczym przejmować. - To znaczy powiedział, że nie był niedopracowany, ale w tej chwili wychodziło jej, że jest to samo. Tak, czy siak zamierzała być czujna, bo w tym planie dosłownie wszystko mogło pójść nie tak, a na pewno nie miała zamiaru mieć na sumieniu jego osoby, co to to nie. Musiała jeszcze się nad nim trochę poznęcać w najbliższej przyszłości, mieli przed sobą ostatni rok w Hogwarcie, podczas którego mogło się naprawdę wiele wydarzyć, zwłaszcza, że została mianowana prefektem naczelnym.

Później zapytał ją o to, jak reagowała na głębokość. Wydawało jej się, że pytanie nie było zadane po to, aby w jakikolwiek sposób ją upokorzyć, w sumie może i dobrze, że badał grunt, bo jej ewentualna słabość mogła być przeszkodą do realizacji planu. Nie chciała być w tym wszystkim ciężarem, problem dotyczył ich obojga i razem powinni sobie z nim poradzić, chociaż raczej średnio szła im współpraca ze sobą. Nie mieli jednak innego wyjścia, musieli jakoś to ogarnąć. Naprawdę starała się być jak najbardziej przystępną wersją siebie.

- Dobrze wiedzieć, że moje prowokacje działają. - Uśmiechnęła się zupełnie szczerze, bo to oznaczało, że to, co mówiła i robiła nie było mu tak zupełnie obojętne. - Możesz być pewien, że celowo nie będę tego robić, słowo harcerza. - Nie chciała go skrzywdzić, co do tego nie musiał mieć wątpliwości, to wcześniej było po prostu przypadkiem. Miała nadzieję, że nie zawiesi się znowu w nieodpowiednim momencie, bo nad tym akurat nie miała wpływu, ale zrobi, co będzie w jej mocy, aby nie utrudniać mu tej misji, która sama w sobie była dosyć mocno skomplikowana. - Może jednak nie… - Bez przesady, czy może przyłapał ją wcześniej jak podziwiała jego ciało? Dlatego odezwał się do niej w ten sposób, chyba powinna być ostrożniejsza, przeniosła wzrok na taflę jeziora, aby przypadkiem nie zrobić tego ponownie.

- Jak sobie życzysz, to nie brzmi szczególnie skomplikowanie. - Sięgnęła po linę, skoro miała jej pilnować, poruszała się bardzo ostrożnie, żeby przypadkiem nie poruszyć łódką, w tej chwili lepiej było aby pozostała zupełnie nieruchoma. Później przeniosła wzrok na Rookwooda, spoglądała jak wchodził do wody, skrzywiła się, gdy jego ciało jej dotknęło, naprawdę współczuła mu, że musiał zanurzać w niej swoje nagrzane ciało. To musiało być bardzo, ale to bardzo nieprzyjemnym uczuciem. - Z czasem powinno być lepiej. - Próbowała go pocieszyć, o ile w tej sytuacji w ogóle dało się to zrobić. Nie przestawała go obserwować, tak właściwie to przesunęła się bliżej bury, żeby mieć lepszą widoczność na jego poczynania, zdecydowanie nie chciała go teraz stracić z oczu, mocno zacisnęła dłonie na linie czekając, aż w końcu wynurzy się z głębi jeziora. No dawaj. Miała nadzieję, że nie polegli już przy pierwszym punkcie.



Confusion in her eyes that says it all

She's lost control

« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (5816), Prudence Fenwick (4303)


Strony (2): « Wstecz 1 2


  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa