Lou,
Stary druhu, przyjacielu serdeczny,
Mój dobry znajomy Francis, opowiadał mi, że jakieś typy kręciły się wokół Ataraxii. Widział nawet jak spełniasz swój obywatelski obowiązek i niczym najprawdziwszy bohater, ratujesz jakąś damę z opałów. Nie chciałbyś mi może opowiedzieć o większej ilości szczegółów? Po za tym, dawno się nie widzieliśmy, wiesz jak to bywa z tą pracą zawodową.
Daj mi znać co o tym sądzisz - o jednym, jak i o drugim. Będę wdzięczny.

Drogi Louvain,

Dziękuję za twoje zaufanie.
Buchorożec brzmi wspaniale, jak wiesz lubię takie wyzwania, więc chętnie pomogę załatwić tę sprawę.
Przekaż znajomemu kontakt do mnie.

PS. Oczywiście obiecuję dyskrecję

Najdroższy Kuzynie,

Twoja wiara we mnie, to miód na moje serce.
Oczywiście, że nie jest to dla mnie kłopot. Pojawię się w rezydencji, tylko daj znać kiedy, a ja się dostosuję do Twojego kalendarza.

Przesyłam całuski,

Martes,

Notka informacyjna.
Dowiedziałem się, że w posiadłości Laurenta Prewetta, był atak ”śmierciożercy” na Abraksany. Zakończyło się niepowodzeniem. Nie wiem, kogo wysłano. Miało to miejsce po opublikowanym wywiadzie Prewetta.

Yaxley jest trochę pierdolnięta.

Drogi Louvainie,

nie chciałam Ci wczoraj zawracać głowy pytaniami, bo miałeś dużo do roboty jako świadek, ale obiło mi się o uszy coś dziwnego.

Mianowicie podobno Loretta wyszła za mąż? Jakieś cygańskie obrządki? Głowa rodu Mulciber? O co chodzi, Lou? Pytam Ciebie, bo nie chcę popełnić jakiegoś faux pas i palnąć czegoś w wiadomości do niej… Naprawdę był jakiś ślub? To jakaś wielka tajemnica przed członkami rodziny? Czemu nikt nie wyprawił wielkiej fety i tak dalej, tylko trzeba się było o tym dowiedzieć na weselu u Blacków?

Louvainie, mon preux chevalier,

Zawsze, kiedy w tym ponurym kraju przychodzi mi słyszeć lub czytać chociażby odrobinę mojego ojczystego języka, dzień z miejsca staje się lepszy. Szkoda tylko, że z miejsca musiałeś złamać mi serce tymi okropnymi oszczerstwami. Obawiam się bowiem, że wina nie leży po mojej stronie, a po słabo dobranej różdżki, która tamtego dnia w nieznośny wręcz sposób strzelała niewypałami. Mam nadzieję, że to jedyna rzecz z takim poziomem dysfunkcji z jaką przyszło ci się w ostatnim czasie zmierzyć, bo inaczej musiałabym ci współczuć, mon chou, a a to bardzo żałosne uczucie.

Nie musisz robić tak tanich podchodów tylko po to, żeby poprosić mnie o pomoc. Spokojnie, żałuję już ciebie na tyle, że z chęcią polepszę ci nieco humor, bo po ostatniej błazenadzie, jak to sam nazwałeś, pewnie wciąż jest ci nie za wesoło.