Koncepcja postaci

Alice urodziła się 22 listopada 1945 roku jako starsza z córek Juliana i Jolene Bletchleyów. W Hogwarcie uczęszczała do Hufflepuffu, gdzie wyrobiła w sobie dwie najważniejsze pasję: aktorstwo i pisanie. Pierwsza stała się dla niej pierwotną ścieżką zawodową: Alice zaczęła praktyki w teatrze The Globe tuż po skończeniu szkoły. Obecnie jest tam aktorką, zazwyczaj występującą w rolach drugoplanowych.
Poważniej pisać zaczęła dopiero później. W ramach pewnego eksperymentu napisała powieść „Trzy noce w Keanwood”, pierwszy tom „Kronik Kensington”. Podając się za niejaką Dianę Darlington, Alice podbiła serca czytelniczek i niejednego czytelnika. Jej książki to lekkie romanse osadzone w magicznej regencyjnej Anglii. Kobieta traktuje je raczej jako niezobowiązujące zajęcie na boku, choć jednocześnie obawia się, że ktoś odkryje jej tożsamość.
Alice mieszka z siostrą i rodzicami w domu w Dolinie Godryka. Jest osobą życzliwą, widzącą świat i ludzi w jasnych barwach. Zauważa w innych głównie dobre cechy, można ją nazwać nawet niepoprawną optymistką. Nie cierpi przemocy, stara się nie mieszać w konflikty. Kocha też zwierzęta, przez co stroni od mięsa (przez co wchodzi często w sprzeczki z Julianem). Irytuje ją jednak nieporządek, a także bywa, że nadmiernie się stresuje, szczególnie rzeczami związanymi ze swoim tajnym pisarskim przedsięwzięciem.
Jest to niska, jasnowłosa i zazwyczaj uśmiechnięta kobieta. Ubiera się w kolorowe sukienki, ramoneski i wszystko, co ma kwiatowe wzory. Ma też przyjemny dla ucha głos, co świetnie współgra z tym, że opanowała grę na fortepianie.
Alice to łagodna dusza, która jednak ciężko przeżywa wszelkie niepokoje. Bardzo chce, by jej rodzina była bezpieczna. Jednocześnie wierzy, że ze złem można walczyć innymi sposobami niż przemoc – szczególnie za pomocą kultury i jednoczenia ludzi. Stara się wspierać tym samym swoją rodzinę, jak najlepiej potrafi.

Alice Bletchley

Poznajmy się bliżej

♦ W lustrze Ain Eingarp widzę siebie z książką podpisaną moim własnym nazwiskiem.
♦ Bogin przyjmuje przy mnie formę kłębowiska wijących się węży.
♦ Amortencja pachnie mi jak rozkwitająca łąka, początek wiosny.
♦ Moje ulubione zaklęcie to Arresto momentum, przydaje się, gdy rzeczy wymykają się z rąk.
♦ Mój patronus przyjmuje formę wróbla.
♦ Wróżbiarstwo to dla mnie jeden z przedmiotów w szkole i dość interesujące zagadnienie, którego nigdy nie zgłębię.
♦ Czarna magia? Cóż... nie uważam, żeby ktokolwiek powinien jej używać.
♦ Za swoje największe osiągnięcie uważam napisanie moich książek.
♦ Stoję po stronie życzliwości i pokoju.
♦ Moje serce należy do nikogo, jeśli chodzi o osoby. A jeśli mówimy o miejscach, to do teatru.