Ciągle stali tuż przed mostem, jeszcze nie udało im się na niego wejść. Na Prudence robił on całkiem majestatyczne wrażenie, wyglądał na taki, który mógł odebrać sporo żyć, tak właściwie nie tylko tych psich. Uważała, że w sumie dobrze wybrała miejsce na dzisiejszy spacer, tak właściwie to nie mogła też narzekać na towarzystwo, chociaż z początku dosyć sceptycznie do tego podchodziła. Aloysius miał jednak chyba jeden z tych dni dobroci dla zwierząt, bo był wyjątkowo przystępny, w sumie ona też miała nieco lepszy humor niż zazwyczaj, bo nie czepiała się go, chociaż miała ku temu okazję i to nawet nie jedną.
Dyskusja była całkiem owocna. Potrafili znaleźć całkiem konstruktywne argumenty na swoje tezy, nie chcieli sobie przy tym wydrapać oczu, co też było sporym sukcesem. Najwyraźniej wcale nie tak trudno było im się odnaleźć w innej dynamice, być może przez to, że kiedyś było to dla nich całkiem normalne. Potrafili rozmawiać ze sobą godzinami o różnych pierdołach i nigdy się przy tym nie nudzili, wtedy również miewali różną opinię, ale nigdy nie doprowadzała ona do kłótni na śmierć i życie.
Wypadało w końcu się ruszyć i obejrzeć z bliska to niesamowite dzieło architektury. W końcu po to się tutaj znaleźli, czyż nie? Zrobiła więc krok w przód, raczej niezbyt szybki. - Wydaje mi się, że możemy go sobie dokładnie obejrzeć. - Przecież po to się tutaj znaleźli, to znaczy to był jej plan, a że Aloysius postanowił do niej dołączyć to w sumie powinien chyba ruszyć się z nią, chyba, że wolał zostać tutaj, gdzie się właśnie znajdowali.
Krzaki, które znajdowały się kilka kroków od mostu się poruszyły. Nie pierwszy raz tego dnia. Tym razem jednak w końcu stworzenie, które się tam czaiło postanowiło się zaprezentować, to znaczy po prostu wybiegło na drogę, która prowadziła do mostu. Pies nie zwalniał, wręcz przeciwnie im bardziej zbliżał się do mostu tym szybciej się poruszał, jakby faktycznie miał klapki na oczach i nie widział niczego, co znajdowało się obok. Minął Aloysiusa, minął Prudence, biegł przed siebie bardzo szybkim tempem.
Bletchley zatrzymała się, kiedy zwierzę przebiegło obok, mrugnęła - chyba jej się nie wydawało, nie, kiedy otworzyła oczy pies był kilka metrów dalej, ciągle biegł przed siebie. Najwyraźniej mieli być świadkami tego, w jaki sposób działał ich instynkt.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control
![[Obrazek: 4GadKlM.png]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=4GadKlM.png)