[Jesień 72, 19.09 Odyseusz oraz Mildred] Get out!

A jej nagły zryw nie zaskoczył go już wcale. Kiedy ktoś przechodził przez to, co właśnie zostało jej z głowy wycięte, szalone amplitudy emocjonalne były wręcz zdrowe! Albo przynajmniej nie tak destrukcyjne jak alternatywy, które widywał.
— Mówiłaś, mówiłaś. Co pięć minut, ostatnio także z porównaniami do mojego penisa, więc myślę, że już mam wyrobioną skalę oceny — odpowiedział. Poza tym, nie byłby sobą, gdyby przestał przyjmować komplementów tylko dlatego, że się ktoś powtarzał.
Gdy wspomniała o swoim zjebanym dzieciństwie, jego twarz nie zmieniła wyrazu. Coś w spojrzeniu natomiast mu przygasło na sekundę.
— Najpierw załatw u siebie, a następnie potem będziemy rozmawiać — a na informację o Blacku odpowiedział: — Uzdrowiciel roku. Pewnie znowu leczy świat od środka własnej dupy. Idź już, ale pamiętaj o tym, co mówiłem. Głowa odpoczywa. Zero fajek przez parę godzin — zebrał swoje notatki i wsunął je do szuflady. — A teraz spierdalaj świętować wolność.
Następnie prawie wypchnął kobietę za drzwi w odwecie za to, że wcześniej przegoniła mu pacjenta.

Koniec sesji