Sowa Cathala

List od Ulyssesa dotarł do ciebie niespodziewanie w godzinach popołudniowych. Zawierał w sobie tylko kilka krótkich zdań.

28.08.72

C.
Kilka najbliższych dni spędzę w rezydencji Rookwoodów.
Zmarł mój ojciec.
Czy mógłbyś zabrać Cavalla do mieszkania w Londynie?
U.
PS: Nie wchodź na piętro.

Kiedy wróciłeś do domu swojej matki w Little Hangleton po Ulyssesie nie było śladu. Sypialnia, którą do tej pory zajmował została starannie uprzątnięta. Kiedy wszedłeś do biura swojej matki, zobaczyłeś, że to zostało w tajemnicy przed Tobą wyremontowane. Ze ścian zniknęła stara tapeta a zastąpiła ją jasno-szara farba. Drewniana podłoga została odświeżona. Biblioteczka z książkami powiększyła się o kolejny regał (na razie pusty, ale Rookwood pewnie zakładał, że to się z czasem zmieni). Stary, wytarty dywan został zastąpiony przez nowy o nieco orientalnym wzorze. Pozostało biurko, włącznie ze wszystkim, co znajdowało się na nim, gdy ostatni raz przy nim siedziałeś, ale biurko zmieniło miejsce swojego położenia i stało teraz przy oknie. Tym jednak, co zwracało największą uwagę a co nagle pojawiło się w tym pomieszczeniu, były przeszklone gabloty, w których ustawiono zdobyte przez Ciebie znaleziska archeologiczne. Zrobienie tego wszystkiego w całkowitej tajemnicy musiało przez ostatni czas pochłaniać Ulyssesa.
Na biurku znalazłeś również zapieczętowany pedantycznie napisany liścik a na nim leżało aksamitne, zielone puzderko. W środku znajdowała się prosta obrączka z białego złota z dwoma maleńkimi szmaragdami. Było w niej coś przypominającego miniaturowego węża.

30 sierpnia 1972 r.

C.

Śmierć ojca uświadomiła mi, że do tej pory żyłem jakby cudzym życiem. Powinienem odnaleźć własne. Przepraszam, że w ten sposób dowiadujesz się o moim wyjeździe i niespodziance, którą dla Ciebie szykowałem. Mam nadzieję, że to wnętrze – pozbawione w tej chwili zasuszonych kwiatów, porcelanowych figurek i innych akcentów Twojej matki, wyda Ci się teraz bardziej Twoje.

Przygotowałem dla Ciebie jeszcze jeden prezent, ale nie czuj się zobowiązany by go przyjąć. Znajduje się w puzderku. Skoro całe Little Hagleton już wie, że chodzimy po podwórku trzymając się za ręce, to nikogo nie powinno zdziwić, że podarowałem Ci pierścionek. Byłem u jubilera i poprosiłem go o wykonanie dwóch obrączek i zaklęcie ich w taki sposób, by ochładzały się, gdy któremuś z nas będzie groziło niebezpieczeństwo.

U.

Ps: Wcale nie musisz nosić obrączki. Możesz schować gdzieś puzderko wraz z zawartością. Kiedy się ponownie spotkamy, będziemy udawać, że nigdy go nie znalazłeś.

Londyn, 6.09.1972

Mówiący Językami,

Wieża Babel upadła przez ludzką pychę. Nie pozwól, by gniew bogów dosięgnął i Ciebie. Odwrócona wieża mówi o zmianach, lecz rysa na niej daje do myślenia. Czy będą to zmiany na lepsze, czy po prostu tak duże, że zgubimy się wszyscy w przyszłości?

Cassandra

Wiadomość późnym wieczorem przyniosła mała sówka należąca do Ginny

09.09.1972

Cal,

wszystko jest ok? Próbuje oszacować straty, podobno nie tylko Londyn i okolice spłonęły. Mam nadzieję, że nic Ci się nie stało.

Wiesz też może co z wykopaliskami?

Ginny

22.09.1972

Cal,

dziękuję, przyda się na pewno przy tych wszystkich zwierzakach.

Żartuję.

Ale naprawdę dziękuję. I wzajemnie.

PS. Gdybyś nie miał się gdzie podziać i jednocześnie miał ochotę spędzić gdzieś to święto, to moja babcia się ucieszy, gdyby było więcej chętnych do ciasta. Ale bez presji.
PS2. Dziękuję za różę, jest piękna.

Gin

07.09.1972

Krzesła będziesz musiał wypróbować *rysuneczek uśmiechniętej buźki*

Karteczkę, którą przywiązano do opakowania Fasolek Wszystkich Smaków, przyniósł sokół, a nie sówka jak zazwyczaj. Tak, to Ginny zmieniła się w sokoła i przebyła tę jakże daleką drogę z jednego namiotu do innego, najpewniej w ramach żartu, biorąc pod uwagę co dołączyła do wiadomości.

Ulyssesowi musiało wyostrzyć się poczucie humoru, bo pewnego dnia znalazłeś u progu niewielką skrzynkę obłożoną zaklęciami. W środku znajdował się najprawdziwszy baobab w doniczce.

C.
pomyślałem, że w kuchni brakuje zieleni.
U.
PS: Kiedy go kupiłem (krótko po wizycie w Limpopo), wydawał mi się właściwym prezentem. Jeśli zechcesz go wyrzucić, nie będę miał pretensji.