Korespondencja Corneliusa

tu kiedyś wrzucę tło ze zdjęciem

Astrantia - urocza mała sówka, jej pióra mają delikatny, jasny odcień brązu z białymi plamkami, co sprawia, że doskonale kamufluje się w otoczeniu koron drzew. Duże, okrągłe oczy błyszczą jak dwa złote monety. Jest ciekawska i pełna energii. Często wykonuje małe skoki, z ciekawością badając każdy zakątek swojego otoczenia. Zignorowana potrafi udziabać w palec, bez ostrzeżenia.

Kod:

[koperta]
[align=right]data[/align]

Adresat,

treść.

[podpis="Nadawca"][/koperta]

Moi Drodzy,

piszę do Was w sprawie, która wzbudza niepokój i wymaga Naszej uwagi. Maida Vale, które od pokoleń pozostaje pod pieczą naszego rodu i którego od dwóch dekad jestem zarządczynią, doświadcza dziwacznego zjawiska. Czarne Róże, niegdyś ledwie wspominane w naszych kronikach, rozplatają się po całym terenie z siłą i intensywnością, jakiej nie sposób powstrzymać. Ich pędy zdają się sięgać każdego zakątka – oplatają oranżerię, rozarium, a nawet północny dąb. Nie jest to tylko kwestia estetyki; wyczuwam w tej zmianie coś głębszego, coś, co może być zarówno szansą, jak i zagrożeniem dla naszej rodziny. Nawet elfy ogrodowe zachowują się inaczej, przemieszczając się w milczeniu, jakby wyczuwając niepokojącą magię tych kwiatów.

Wywiesiłam obwieszczenie na bramie Maida Vale, przestrzegając wszystkich przed zbytnią ciekawością i nierozważnym używaniem magii w obrębie ogrodu. Teren pozostaje otwarty, ale tylko dla tych, którzy podejdą do niego z rozwagą i szacunkiem. To kwestia czasu zanim zainteresują się tym media.

Z najgłębszym szacunkiem i troską,

Ciocia, Lorelei Lestrange

@Cornelius Lestrange

Drodzy Przyjaciele, którzy pomogliście nam w trudnej chwili, oto list skierowany do każdego z Was. Istnieje w tych czasach wiele spraw, nad jakimi pochylać się trzeba i nasze serca ze wdzięczności się topią, żeście się postanowili pochylić akurat nad naszą w tej niełatwej dla nas chwili. Nasi koci towarzysze są już bezpieczni, a to wszystko dzięki Wam i waszym sercom ciepłym. Czyż nie jest tak, że w czynieniu dobra tkwi jakaś niezwykła magia, która rozjaśnia dni nawet w najciemniejszych porach?

Chcielibyśmy Wam za to podziękować, drodzy Przyjaciele, o ile tylko na to pozwolicie. Jeśli znajdziecie w dniach najbliższych dzień na spotkanie się z nami w Dolinie, chcielibyśmy zorganizować drobne przyjęcie. Zrozumiemy jeżeli spotkanie w licznym gronie nie należy do czegoś, co mieści się w Waszej strefie komfortu - prosimy wtedy o informację o odmowie, żebyśmy mogły wysłać wam listownie drobne upominki.

Dolina wam tego nie zapomni.

Z wdzięcznością,
Mieszkańcy ulicy Wiśniowej

@Cornelius Lestrange

Do listu dołączono kwotę zamieszczoną na rachunki i dodatkowe 69 knutów. Rysunek na odwrocie listu od Corneliusa - za to w nowej kopercie

Londyn 07.09.1972

07.09.72

Jesteś gorszy od moich starych.

PS. Zapłaciłam

Pałuj się,

G.A.Y

07.09.72

FUJ!
Nie waż się nawet myśleć o mojej Starej, bo mój Stary Ci nogi z dupy powyrywa, a mogą Ci się jeszcze do czegoś przydać.

G.A.Y

Do listu został dołączony niewielki karton z trzema pączkami

Londyn 03/09/72

Szanowny Panie Lestrange,

Na pewno słyszał Pan o tym, co dzieje się w Waszym rodzinnym rozarium w Maida Vale. Mirabella prosiła o to, abyśmy się temu przyjrzeli. Pomyślałam sobie, że nikt zapewne lepiej nie odnajdzie się w tym miejscu od członków Waszej rodziny. Może miałby Pan ochotę towarzyszyć mi w tych oględzinach?

Z wyrazami szacunku,

Nora Figg

03 | 09 | 72

Cher cousin,

piszę do Ciebie z Paryża, z którego wracam z kolejnego kursu jako hipnotyzerka z doświadczeniem. I powiem Ci - im lepiej nią władam, to jest hipnozą, tym bardziej traci dla mnie swój urok. Może to miasto we mnie zabija chęci, może Ci ludzie ulepieni z innej gliny niż ja. Jak wrócę do Londynu, to się jeszcze zastanowię, ale zwracam wzrok ku nowym ścieżkom. Weź mi opowiedz o swoich. Jak żeś się znalazł tam, gdzie jesteś i czego mi brakuje? Tata mi mówi, że mam się dostać do Lecznicy Dusz i przesiedzieć tam przynajmniej kilka miesięcy, ale ja sobie tak myślę, że bym sobie posiedziała z Tobą w zamglonym Maida Vale pod czarnym bzem i posłuchała opowieści o pracy koronera. Nie szukasz może asystentki? Robię doskonałą herbatę.

Całusów sto,

Primrose

Dolina Godryka 19.08.1972

Corio,

Musiałem zostać na dłużej w Dolinie Godryka a po tym, co działo się w kotami w Dolinie, Lilia jest w Londynie. Czy możesz wysłać do niej swojego skrzata, żeby ją nakarmił? Wszystko, co potrzebne (w raz z rozpiską, co i jak) znajdzie na blacie kuchennym.

Tak, wiem: będę Ci wisieć przysługę.

A.

Dolina Godryka 24.08.1972

Corio,

Moja nieobecność prawdopodobnie przeciągnie się znacznie dłużej niż planowałem.

Czy mogę liczyć, że skrzat dalej będzie karmić kota?

Dzięki,

A.

PS Spokojnie, tym razem to nie to. Opowiem Ci jak wrócę. Możesz mnie podliczyć.