Kruk Elliotta

List został sporządzony starannie - nazbyt starannie, biorąc pod uwagę nie tylko obecny stan nadawcy, lecz i jego nawyki - co sugerować mogło użycie samopiszącego pióra. Jedynie krótki rozedrgany podpis, złożony z wielkim wysiłkiem, należał do Perseusa. Sam pergamin spłonął zaraz po przeczytaniu.

Najdroższy Przyjacielu,

Pielęgniarka mi powiedziała, że-- Dziękuję, że przyszedłeś. I przepraszam, że odciągnąłem Cię od obowiąz--- obowiązków. Był u mnie Erik i powiedziałem mu wszystko, co pamiętam, ale w wielu miejscach--. Nie wiem, czy ci to zdążył przekazać, ale ja nie mam nic przeciwko, żebyś wiedział. Wybacz, ale nie chcę ponownie przez to przechodzić i opisywać tego... Jeśli jednak podejrzewasz o to kogoś z naszych wspólnych kręgów, to możesz przestać. Tu chodziło o bobra i nienawiść do nas, czystokrwistych. Ale jaki to miało związek z bobrem? Pączek też. Coś z pączkiem. Wiesz, powiedzieli mi, że dosyć mocno oberwałem w głowę. Może, nie pamiętam. Tak, tak, wiem, że normalnie też zachowuję się, jakbym... ale teraz to nie są żarty. Nie umiem dokończyć żadnej myśli. Bardzo boli.


Nieważne. Wiesz, bo ja, gdy leżałem w tej piwnicy-- Bałem się, że umrę. Ale bardziej, że pomyślisz, że znów chciałem wyjechać. Ja Cię nie chcę opuszczać. Chciałem Ci wyjaśnić że nie chcę--. Chyba dlatego miałem siłę żeby uciec. Mam gorączkę. Przepraszam. Nie chcę żebyś był na mnie zły. Elliott, przyjdź do mnie.

Twój,

P.