02.05.2023, 03:00 ✶
Korzystają z dwugodzinnej przerwy pomiędzy lekcjami, postanowił przejść się na błonia. Po kilku godzinach historii magii i przerabianiu wszystkich tych wojen i przewrotów goblinów po prostu potrzebował świeżego powietrza. Czuł, że w innym przypadku jego szare komórki do reszty wymrą, wyparte przez nudne i absolutnie nieprzydatne informacje, których musiał się dopiero co uczyć. No, może nie tyle uczyć ile słuchać, bo absolutnie nie było szansy na to, że chłopak cokolwiek z tego zapamięta. Jasne, czasem coś zostało mu w głowie, ale przeważnie znikało z niej w przeciągu jednego popołudnia. Czasem starczyła nawet krótka drzemka, żeby jego pamięć stała się nową, czystą kartą.
Przy życiu trzymało go tylko jedno — myśl o nadciągających wakacjach. Nie mógł się już doczekać powrotu do domu. Jasne, lubił spędzać czas z kumplami, ale wolał spasować, jeśli wiązało się to z przebywaniem w Hogwarcie i nauką. Starczyło mu towarzystwo Dio. Nie było takiego drugiego ziomeczka jak ona. Mógł na nią liczyć zawsze. No, może prawie zawsze, bo ostatnio nie dała mu odpisać eseju na eliksiry. Jej mizerna wymówka pod tytułem "nie dam Ci, bo odpiszesz jeden do jednego i nauczyciel się skapnie" absolutnie do niego nie trafiała. Bo halo, czemu niby nie mogli myśleć podobnie? Przecież byli bliźniakami!
Niestety dla niego, w tej chwili nie miała dla niego czasu, tak samo jak inni ludzie. Zostało mu więc wałęsanie się bez celu, przynajmniej do czasu.
Dość szybko jego wzrok przykuła znajoma, czerwona czupryna. Więc tutaj się schowała! Jackie była całkiem spoko i w sumie to lubił spędzać z nią czas. Jasne, była nieco starsza i w sumie to była z Huffeplufu, także nieco wstyd, ale Fletcher jej nie skreślał. Wbrew pozorom nudy, które mogły budzić jej żółte szaty — udało mu się odwalić z nią kilka całkiem niezłych akcji. Bez dalszego namysłu ruszył żwawo w jej stronę, już po chwili zasłaniając jej sobą słońce.
— No hej! Też masz wolne między zajęciami? Czy może już skończyłaś? Farciara z Ciebie! Ja mam jeszcze eliksiry i zielarstwo. No po prostu katorga i dramat. Ja chyba tę szkołę opuszczę w trumnie, a nie z dyplomem, bo z nudów umrę — zagaił wesoło.
Zaraz po tym dostrzegł znajdującą się w jej rękach czekoladową żabę.
— Strach się pytać, ale co zrobiła, że ją zdekapitowałaś? Pytam na przyszłość, dla kolegi. Nie chce skończyć jak ona — rzucił wesoło, rozsiadając się obok niej. Co, jeśli przeszkadzał? Tak szczerze to nawet o tym nie pomyślał. Skoro siedziała sama, to przecież na pewno miała czas na pogawędki!
— Jakie masz plany na weekend? Może skoczymy do Hogsmeade? Albo do Wierzby! Dio mówiła mi, że podobno jak jej zaśpiewasz taką jedną piosenkę, to się uspokaja i można podejść bardzo blisko. Chcę to sprawdzić i w sumie to przyda mi się jakiś świadek, żeby potem nie mówiła, że tego nie zrobiłem — dodał jeszcze, zerkając na nią z nadzieją.
Przy życiu trzymało go tylko jedno — myśl o nadciągających wakacjach. Nie mógł się już doczekać powrotu do domu. Jasne, lubił spędzać czas z kumplami, ale wolał spasować, jeśli wiązało się to z przebywaniem w Hogwarcie i nauką. Starczyło mu towarzystwo Dio. Nie było takiego drugiego ziomeczka jak ona. Mógł na nią liczyć zawsze. No, może prawie zawsze, bo ostatnio nie dała mu odpisać eseju na eliksiry. Jej mizerna wymówka pod tytułem "nie dam Ci, bo odpiszesz jeden do jednego i nauczyciel się skapnie" absolutnie do niego nie trafiała. Bo halo, czemu niby nie mogli myśleć podobnie? Przecież byli bliźniakami!
Niestety dla niego, w tej chwili nie miała dla niego czasu, tak samo jak inni ludzie. Zostało mu więc wałęsanie się bez celu, przynajmniej do czasu.
Dość szybko jego wzrok przykuła znajoma, czerwona czupryna. Więc tutaj się schowała! Jackie była całkiem spoko i w sumie to lubił spędzać z nią czas. Jasne, była nieco starsza i w sumie to była z Huffeplufu, także nieco wstyd, ale Fletcher jej nie skreślał. Wbrew pozorom nudy, które mogły budzić jej żółte szaty — udało mu się odwalić z nią kilka całkiem niezłych akcji. Bez dalszego namysłu ruszył żwawo w jej stronę, już po chwili zasłaniając jej sobą słońce.
— No hej! Też masz wolne między zajęciami? Czy może już skończyłaś? Farciara z Ciebie! Ja mam jeszcze eliksiry i zielarstwo. No po prostu katorga i dramat. Ja chyba tę szkołę opuszczę w trumnie, a nie z dyplomem, bo z nudów umrę — zagaił wesoło.
Zaraz po tym dostrzegł znajdującą się w jej rękach czekoladową żabę.
— Strach się pytać, ale co zrobiła, że ją zdekapitowałaś? Pytam na przyszłość, dla kolegi. Nie chce skończyć jak ona — rzucił wesoło, rozsiadając się obok niej. Co, jeśli przeszkadzał? Tak szczerze to nawet o tym nie pomyślał. Skoro siedziała sama, to przecież na pewno miała czas na pogawędki!
— Jakie masz plany na weekend? Może skoczymy do Hogsmeade? Albo do Wierzby! Dio mówiła mi, że podobno jak jej zaśpiewasz taką jedną piosenkę, to się uspokaja i można podejść bardzo blisko. Chcę to sprawdzić i w sumie to przyda mi się jakiś świadek, żeby potem nie mówiła, że tego nie zrobiłem — dodał jeszcze, zerkając na nią z nadzieją.