05.05.2023, 00:15 ✶
- Doskonale. - powtórzyła za nim, pozwalając sobie na krótkie uniesienie kącików ust ku górze, przez chwilę zastanawiając się, co mógł mieć na myśli. Nie była w żadnej kawiarni w tej wiosce, odkąd opuściła Hogwart, nie mając na to czasu. Pamiętała tam przyzwoitą herbatę różaną z dodatkiem hibiskusa, ale minęło tak wiele lat, że właściciele pewnie uwspółcześnili menu. Z początku ją samą też zdziwiło to, jak łatwo się zgodziła, ale teraz już nad tym nie gdybała. Strach jednak nie przemknął przez jej myśli nawet raz.
Bez Ministerstwa panowałby chaos, ale gdyby ono samo w sobie funkcjonowało lepiej i skuteczniej wewnętrznie, to zewnętrzne sukcesy i siła polityczna ich kraju byłaby znacznie lepsza.
- Nie da? - powtórzyła widocznie zaskoczona, ściągając na chwilę brwi i wpatrując się w jeden z mijanych grobów, z którego spoglądało na nią ruchome, czarnobiałe zdjęcie. Niewiele było zaklęć, klątw i eliksirów, których działania nie dało się odwrócić. Tylko te najgorsze, zrodzone z nienawiści, chęci siana zamętu lub zdobycia władzy. Zacisnęła na kilka sekund usta, próbując sobie przypomnieć cokolwiek na temat zbliżony do żywego pomnika ze swoich ksiąg, ale nie mogła. Uznała jednak, że to nieistotne. Wróciła do niego uwagą, przyglądając się uśmiechowi, którym ją obdarował. - Widzisz, jak się uzupełniamy? Mam nadzieję, że to Twoja pierwsza randka na cmentarzu. A głowę? Zapewne jeszcze na wykopaliskach.
Wzruszyła delikatnie ramionami, mówiąc to bez cienia złośliwości, czy pretensji, bo podobnie, jak dla niego, to i dla Cynthii praca była bardzo ważnym elementem życia. To był chyba jeden z powodów, dla których ceniła sobie jego towarzystwo, pomijając inteligencję i fakt, że umiał ją nawet rozbawić. Nie musiała też tak bardzo się starać emanować słodyczą, której szczerze nie lubiła, a niestety była użyteczna. Pomijając już dewastowanie grobów, jedzenie i picie nocą na zewnątrz grobowca było znacznie przyjemniejsze, niż w zakurzonym wnętrzu, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, jak piękny był początek kwietnia.
Nie przerywała tego, co robił i nie zadawała pytań, uważnie jednak obserwując. Z dziecinną łatwością rozwiązał łamigłówkę czarownicy, pozwalając jej otworzyć drzwi. Zaskrzypiały nieco, do nosa dotarł jej nieprzyjemny zapach stęchlizny, ale te akurat w ogóle jej nie przeszkadzały, bo w końcu pracowała z trupami.
- Nie spodziewałam się po Tobie niczego innego. - przyznała szczerze, posyłając mu krótkie spojrzenie, zanim weszli do środka i ruszyli po schodach prowadzących w dół. Nie miała problemu z wyobrażeniem go sobie z nosem w książkach, jak odszyfrowywał te wszystkie runy, zamiast spędzać czas z kolegami na piwie lub z koleżankami w kawiarni. - Z tą fascynacją już tak jest, gdy Cię ogarnia, nie ma sensu z nią walczyć. - dodała z cichym westchnięciem, rozglądając się na boki, bo właściwie był to jej debiut w takim miejscu. Znacznie ciekawszy niż ten na salonach w akompaniamencie orkiestry i szpilek. Ich kroki na dole rozniosły się echem, różdżką rzuciła światło na gruz i skrytki, a ona mimowolnie spojrzała ku górze, jakby upewniając się, że sufit się na nich nie zawali. Nie odczuwała strachu, jak normalna osoba — byłoby to jednak dość problematyczne.
Patrzyła na niego, gdy mówił o sidłach, ale w końcu wzrok powędrował za światłem. Bez cienia skrępowania pociągnęła go w stronę kości, łapiąc w palce jego nadgarstek tak, aby przyświecił jej różdżką, gdy ona kucnęła, przyglądając się im uważnie. Zboczenie zawodowe.
- Mężczyzna, dość wysoki. Być może... Hmm, między trzydziestym a czterdziestym rokiem życia. Widzisz te ślady? Miał słabe kości. - stwierdziła, wskazując palcem na drobne braki i białe plamki na beżowym kolorze. Czaszka wyglądała na całą, nie miała nawet stłuczenia. Udusił się? Zmarł z głodu? To byłaby paskudna śmierć. Wstała, rozglądając się dookoła, teraz po skrytkach. - Myślisz, że nadal aktywne są jakieś pułapki lub mechanizmy? Bardzo intrygująca. - przyznała mu rację, odszukując w półmroku jego spojrzenie. Miał ładne, jasne oczy o nieco innym kolorze, niż jej własne. Może bardziej wymieszane z odrobiną zieleni? - Brzmi Ślizgońsko. Kusi, a potem chwila nieuwagi i kończysz martwy. Jak od ataku węża.
Wskazała niedbale na kości, robiąc kilka kroków do przodu, mijając go i podchodząc do pustej skrytki, przyjrzała się jej wnętrzu. - A co Ty byś po sobie zostawił? Jaki skarb?
Bez Ministerstwa panowałby chaos, ale gdyby ono samo w sobie funkcjonowało lepiej i skuteczniej wewnętrznie, to zewnętrzne sukcesy i siła polityczna ich kraju byłaby znacznie lepsza.
- Nie da? - powtórzyła widocznie zaskoczona, ściągając na chwilę brwi i wpatrując się w jeden z mijanych grobów, z którego spoglądało na nią ruchome, czarnobiałe zdjęcie. Niewiele było zaklęć, klątw i eliksirów, których działania nie dało się odwrócić. Tylko te najgorsze, zrodzone z nienawiści, chęci siana zamętu lub zdobycia władzy. Zacisnęła na kilka sekund usta, próbując sobie przypomnieć cokolwiek na temat zbliżony do żywego pomnika ze swoich ksiąg, ale nie mogła. Uznała jednak, że to nieistotne. Wróciła do niego uwagą, przyglądając się uśmiechowi, którym ją obdarował. - Widzisz, jak się uzupełniamy? Mam nadzieję, że to Twoja pierwsza randka na cmentarzu. A głowę? Zapewne jeszcze na wykopaliskach.
Wzruszyła delikatnie ramionami, mówiąc to bez cienia złośliwości, czy pretensji, bo podobnie, jak dla niego, to i dla Cynthii praca była bardzo ważnym elementem życia. To był chyba jeden z powodów, dla których ceniła sobie jego towarzystwo, pomijając inteligencję i fakt, że umiał ją nawet rozbawić. Nie musiała też tak bardzo się starać emanować słodyczą, której szczerze nie lubiła, a niestety była użyteczna. Pomijając już dewastowanie grobów, jedzenie i picie nocą na zewnątrz grobowca było znacznie przyjemniejsze, niż w zakurzonym wnętrzu, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, jak piękny był początek kwietnia.
Nie przerywała tego, co robił i nie zadawała pytań, uważnie jednak obserwując. Z dziecinną łatwością rozwiązał łamigłówkę czarownicy, pozwalając jej otworzyć drzwi. Zaskrzypiały nieco, do nosa dotarł jej nieprzyjemny zapach stęchlizny, ale te akurat w ogóle jej nie przeszkadzały, bo w końcu pracowała z trupami.
- Nie spodziewałam się po Tobie niczego innego. - przyznała szczerze, posyłając mu krótkie spojrzenie, zanim weszli do środka i ruszyli po schodach prowadzących w dół. Nie miała problemu z wyobrażeniem go sobie z nosem w książkach, jak odszyfrowywał te wszystkie runy, zamiast spędzać czas z kolegami na piwie lub z koleżankami w kawiarni. - Z tą fascynacją już tak jest, gdy Cię ogarnia, nie ma sensu z nią walczyć. - dodała z cichym westchnięciem, rozglądając się na boki, bo właściwie był to jej debiut w takim miejscu. Znacznie ciekawszy niż ten na salonach w akompaniamencie orkiestry i szpilek. Ich kroki na dole rozniosły się echem, różdżką rzuciła światło na gruz i skrytki, a ona mimowolnie spojrzała ku górze, jakby upewniając się, że sufit się na nich nie zawali. Nie odczuwała strachu, jak normalna osoba — byłoby to jednak dość problematyczne.
Patrzyła na niego, gdy mówił o sidłach, ale w końcu wzrok powędrował za światłem. Bez cienia skrępowania pociągnęła go w stronę kości, łapiąc w palce jego nadgarstek tak, aby przyświecił jej różdżką, gdy ona kucnęła, przyglądając się im uważnie. Zboczenie zawodowe.
- Mężczyzna, dość wysoki. Być może... Hmm, między trzydziestym a czterdziestym rokiem życia. Widzisz te ślady? Miał słabe kości. - stwierdziła, wskazując palcem na drobne braki i białe plamki na beżowym kolorze. Czaszka wyglądała na całą, nie miała nawet stłuczenia. Udusił się? Zmarł z głodu? To byłaby paskudna śmierć. Wstała, rozglądając się dookoła, teraz po skrytkach. - Myślisz, że nadal aktywne są jakieś pułapki lub mechanizmy? Bardzo intrygująca. - przyznała mu rację, odszukując w półmroku jego spojrzenie. Miał ładne, jasne oczy o nieco innym kolorze, niż jej własne. Może bardziej wymieszane z odrobiną zieleni? - Brzmi Ślizgońsko. Kusi, a potem chwila nieuwagi i kończysz martwy. Jak od ataku węża.
Wskazała niedbale na kości, robiąc kilka kroków do przodu, mijając go i podchodząc do pustej skrytki, przyjrzała się jej wnętrzu. - A co Ty byś po sobie zostawił? Jaki skarb?