07.08.2023, 21:56 ✶
Świat w gruncie rzeczy działał bardzo prosto, dobro zawsze musiało być balansowanie złem, aby jedno można było docenić, a przed drugim czuć obawę. Nie było więc okresu w dziejach ludzkości, gdzie panowała sielanka i pokój, zawsze znajdował się jakiś czarny charakter, który jednoczył ludzi w walce przeciwko niemu, a jednocześnie chciał zdobyć władzę. Ewentualnie nieśmiertelność, bogactwo lub inną głupotę, która często okazywała się niewarta swojej ceny. Cyna zawsze chciała okiełznać kostuchę, ale nie w taki przykuwający uwagę i tworzący wrogów sposób. Grindewald był z pewnością czarodziejem wybitnym i sprytnym, sama chętnie zamieniłaby z nim kilka słów, gdyby była ku temu okazja.
Przejście do kanciapy wydało się jej odpowiedniejsze do spożytkowania czasu z herbatą i ciastkiem, swoistej przerwy po normalnych godzinach. Wciąż miała dużo pracy, nie mogła przesadzić z zakraplanym rumem naparem, chociaż głowę i tak miała dość mocną. Wszystkie te raporty dla Lycoris nie zrobią się same, należało też przejrzeć dokumenty wypełnione przez świeży narybek prosektorium, który niezbyt radził sobie z papirologia, używając skrótów myślowych lub nie podając właściwych danych uzyskanych z sekcji. Jeśli o pracę chodziło, Cynthię można było nazwać pedantyczną, wszystko musiało być odpowiednio uporządkowane, podkreślone i zanotowane. Codziennie też sprzątała swoje biurko, a papiery układała alfabetycznie.
Podniosła na niego spojrzenie nienaturalnie jasnych, błękitnych oczu, zaciskając palce na porcelanowej filiżance, delektując się dobiegającym z jej wnętrza zapachem. Przytaknęła na jego pytanie — Voldemortowi trzeba było przyznać, że unikał bezpośrednich starć z aurorami i napaści. Zlecał je, ale ręce chciał mieć czyste, jakby w przyszłości — jeśli kiedyś go złapią, to miałoby to działać na jego korzyść.
- Zasiał ziarno niepewności, ludzie są ostrożniejsi, zwłaszcza ci, których rodziny nie znajdują się w szlachetnej dwudziestce ósemce. - dodała z delikatnym wzruszeniem ramion, wykorzystując małą nutę niepokoju, która rozbrzmiała gdzieś w wypowiadanych przez nią słowach. Augustus zdecydowanie nie wyglądał na takiego, który mógłby trzymać Czarnoksiężnika w piwnicy, nawet jego ojca by o to nie podejrzewała, chociaż Chester miał w sobie jakąś niepokojącą nutę. Poszła jego śladem, sięgając po ciastko, które ostrożnie zanurzyła w herbacie, a potem ugryzła, zwilżeniem warg pozbywając się z nich ewentualnych okruszków.
- Trudno nie przyznać Ci racji Augustusie, ale zauważyłeś, że obecnie docierające do nas zwłoki są bardzo schematyczne? Jeśli nie zabijają tych ludzi wyznawcy — tak ich nazywają? - przerwała na chwilę, przekręcając głowę i unosząc brew w trakcie posyłania mu równie pytającego spojrzenia, nim kontynuowała. - To niezrzeszeni mordercy lub doświadczający afektu próbują to na nich zrzucić.
Zwłoki były ostatnio nudne. Niewiele przypadków wzbudzało jej większe zainteresowania, bo dotyczyły głównie czarnej magii, tortur lub potencjalnie otrucia, chociaż to ostatnie zrobiło się jakoś mniej modne. Na jego kolejne słowa pokręciła głową, pozwalając sobie na krótkie uniesienie kącików ust ku górze.
- Jest doskonała w swoim fachu, oddała temu serce. Powtórzenie i tłumaczenie ma na celu upewnienie jej, że rozumiemy i wiemy, gdzie szukać, chociaż miejsca te nie przychodzą wcale na pierwszą myśl do głowy.
Współpraca z nią była trudna, niewiele osób brała pod swoje skrzydła bezpośrednio, jednak Cynthia miała to szczęście, że od samego początku była jej ulubienicą. Oznaczało to znacznie więcej pracy, ale jednocześnie szybciej mogła zdobyć doświadczenie i nauczyć się czegoś nowego, bo Panna Black brała ją często ze sobą na sekcje trudniejsze, niż te, które tu dostawali. Te nużące ochłapy. - Miałeś okazję pracować już z nią bezpośrednio?
Dopytała z nutą zainteresowania w głosie, pozwalając sobie na dojedzenie ciastka, jak i zrobienie kolejnego łyka herbaty. Trzeba było przyznać, że przyjemnie rozgrzewała. Im dłużej spoglądała na mężczyznę, tym bardziej zdawał się jej odstawać od pozostałych Rookwoodów, których miała okazję spotkać.
Przejście do kanciapy wydało się jej odpowiedniejsze do spożytkowania czasu z herbatą i ciastkiem, swoistej przerwy po normalnych godzinach. Wciąż miała dużo pracy, nie mogła przesadzić z zakraplanym rumem naparem, chociaż głowę i tak miała dość mocną. Wszystkie te raporty dla Lycoris nie zrobią się same, należało też przejrzeć dokumenty wypełnione przez świeży narybek prosektorium, który niezbyt radził sobie z papirologia, używając skrótów myślowych lub nie podając właściwych danych uzyskanych z sekcji. Jeśli o pracę chodziło, Cynthię można było nazwać pedantyczną, wszystko musiało być odpowiednio uporządkowane, podkreślone i zanotowane. Codziennie też sprzątała swoje biurko, a papiery układała alfabetycznie.
Podniosła na niego spojrzenie nienaturalnie jasnych, błękitnych oczu, zaciskając palce na porcelanowej filiżance, delektując się dobiegającym z jej wnętrza zapachem. Przytaknęła na jego pytanie — Voldemortowi trzeba było przyznać, że unikał bezpośrednich starć z aurorami i napaści. Zlecał je, ale ręce chciał mieć czyste, jakby w przyszłości — jeśli kiedyś go złapią, to miałoby to działać na jego korzyść.
- Zasiał ziarno niepewności, ludzie są ostrożniejsi, zwłaszcza ci, których rodziny nie znajdują się w szlachetnej dwudziestce ósemce. - dodała z delikatnym wzruszeniem ramion, wykorzystując małą nutę niepokoju, która rozbrzmiała gdzieś w wypowiadanych przez nią słowach. Augustus zdecydowanie nie wyglądał na takiego, który mógłby trzymać Czarnoksiężnika w piwnicy, nawet jego ojca by o to nie podejrzewała, chociaż Chester miał w sobie jakąś niepokojącą nutę. Poszła jego śladem, sięgając po ciastko, które ostrożnie zanurzyła w herbacie, a potem ugryzła, zwilżeniem warg pozbywając się z nich ewentualnych okruszków.
- Trudno nie przyznać Ci racji Augustusie, ale zauważyłeś, że obecnie docierające do nas zwłoki są bardzo schematyczne? Jeśli nie zabijają tych ludzi wyznawcy — tak ich nazywają? - przerwała na chwilę, przekręcając głowę i unosząc brew w trakcie posyłania mu równie pytającego spojrzenia, nim kontynuowała. - To niezrzeszeni mordercy lub doświadczający afektu próbują to na nich zrzucić.
Zwłoki były ostatnio nudne. Niewiele przypadków wzbudzało jej większe zainteresowania, bo dotyczyły głównie czarnej magii, tortur lub potencjalnie otrucia, chociaż to ostatnie zrobiło się jakoś mniej modne. Na jego kolejne słowa pokręciła głową, pozwalając sobie na krótkie uniesienie kącików ust ku górze.
- Jest doskonała w swoim fachu, oddała temu serce. Powtórzenie i tłumaczenie ma na celu upewnienie jej, że rozumiemy i wiemy, gdzie szukać, chociaż miejsca te nie przychodzą wcale na pierwszą myśl do głowy.
Współpraca z nią była trudna, niewiele osób brała pod swoje skrzydła bezpośrednio, jednak Cynthia miała to szczęście, że od samego początku była jej ulubienicą. Oznaczało to znacznie więcej pracy, ale jednocześnie szybciej mogła zdobyć doświadczenie i nauczyć się czegoś nowego, bo Panna Black brała ją często ze sobą na sekcje trudniejsze, niż te, które tu dostawali. Te nużące ochłapy. - Miałeś okazję pracować już z nią bezpośrednio?
Dopytała z nutą zainteresowania w głosie, pozwalając sobie na dojedzenie ciastka, jak i zrobienie kolejnego łyka herbaty. Trzeba było przyznać, że przyjemnie rozgrzewała. Im dłużej spoglądała na mężczyznę, tym bardziej zdawał się jej odstawać od pozostałych Rookwoodów, których miała okazję spotkać.