[ Listopad 1970] Nastał czas ciemności | Augustus x Cynthia

Powstanie (lub raczej jego próba) Czarnoksiężnika mogło być chwilowym zawirowaniem, które na dłuższą metę nie będzie miało żadnego znaczenia i zostanie zapomniane, jak setki przed nim lub też przeciwnie, wywróci magiczny świat do góry nogami, wywołując wojnę pomiędzy ludźmi. Nie chodziłoby tylko o tę przysłowiową dobra ze złem, ale również tą, gdzie brat odwracałby się od brata, ponieważ różniły ich poglądy, wychowanie oraz przede wszystkim znajomi. Niewiele było rodzin w skorowidzu, które faktycznie — kurczowo i mocno trzymały się ideologi zachowania czystej krwi, przekazywania najczystszego źródła magii nowym pokoleniom. Nie godzili się na współdzielenie, modernizację dobrze funkcjonującego — ich zdaniem -świata. Jej to właściwie było obojętne, miała swoje sprawy i wolała pozostać poza tym wszystkim tak długo, jak mogła. Nie była wybitną Czarownicą bojową, jeśli liczyć oczywiście klasyczne metody.
Posłała mu krótkie spojrzenie, nawet odrobinę szczerego uśmiechu, który mógłby go zachęcić do dalszej pracy. Wszystko wymagało cierpliwości i systematyczności, szczególnie awans. Jeśli Lycoris i William zobaczą jego starania, będą bardziej na nim polegać, a to automatycznie sprawiało, że miałby szanse na ciekawe przypadki, a nie tylko nudne zatrucia lub oklepane, przeklęte naszyjniki. Były niepokojąco popularne, ktoś na Nokturnie musiał zbijać fortunę.
- Pan Rookwood pewnie był zaskoczony, ale również dumny. Wbrew pozorom, to wymagająca praca, ludzie jej bardzo nie doceniają. - powiedziała po jego słowach, wzruszając delikatnie ramionami, głównie do ostatnich słów, które padły spomiędzy jej warg. Uważano, że prosektorium oraz zwłoki są nudne, niczego nie wnoszą, a przecież wymagały znacznie więcej precyzji, percepcji, spostrzegawczości i inteligencji, niż machnie różdżką i rzucanie zaklęć. Domykali łańcuch działań ich departamentu, byli niezbędni.
Miał rację, ona sama by chyba lepiej tego nie ujęła. Augustus bardzo urósł w jej oczach, błękitne spojrzenie Flintówny aż zalśniło na jego bystre i trafne porównanie. To było jak niekończące się zagadki, puzzle, gdzie elementami były fragmenty ludzkiego ciała. Śmierć wcale nie była straszna, przypominała raczej opiekuńczą matkę.
- Pasujesz tutaj. Tylko ludzie, którzy umieją pogłaskać kostuchę po dłoni, akceptują ją i nie przeraża ich zastygła — często w przerażeniu — twarz, będą w stanie dotrzeć na same szczyty kariery, a także poznać dokładnie mechanizmy naszego ciała. A to mój Drogi Panie Rookwood, zawsze jest przewaga.
Upiła z filiżanki, przenosząc na chwilę wzrok na wzburzoną taflę. Nie sztuką było toczyć walkę, sztuką było zakończyć ją, nim przeciwnik w ogóle zaczął i się zorientował. Znając wszystkie punkty witalne, sposób działania mięśni oraz układów, a nawet sprawy związane z budową mózgu oraz działaniem umysłu, miało się przewagę nad każdym. Bystry koroner dostrzeże słabość żywego organizmu, a gdy ma wiedzę leczniczą oraz ziołową, nie wspominając o innych sztuczkach.. Dziewczyna uśmiechnęła się krótko pod nosem, gasząc pragnienie.
Spojrzała na zegar, wydając z siebie mruknięcie. Wciąż było wcześnie, każdy powrót do domu kończył się obecnie rozmową na temat jej nadchodzącego mirażu, co wzbudzało w niej tak wielką niechęć, że wychodziła stąd tylko wtedy, gdy faktycznie musiała. Na szczęście ojciec znał się na handlu, oliwie i statkach, nie na trupach i Ministerstwie. - Zostanę jeszcze, mam trochę raportów i może zerknę na jedno ciało. - powiedziała w końcu, odstawiając na stolik pustą filiżankę. - Faktycznie, późno już. Uważaj na siebie Agustusie, ciemne mamy czasy.
Westchnęła, wstając. Uprzątnęła szybko, wymienili jeszcze kilka słów, a potem Cynthia wróciła do pracy, Rookwood natomiast udał się poza Ministerstwo, ciesząc się wieczorem lub udając się zwyczajnie spać, aby odpocząć.

Koniec sesji