10.09.2023, 19:15 ✶
- Nikt? Nawet młode kapłanki nie próbowały się do Ciebie dobierać, kiedy leżałeś taki zimny i nieprzytomny? - pokusił się o drobną uszczypliwość łapiąc Atreusa za słówko. Była w tym dla niego podwójna satysfakcja, bo oprócz zwyczajnych docinek, świadomie balansował wokół niebezpiecznej granicy. Przecież o przygodzie z Limbo wiedział o wcześniej, niż Prorok Codzienny, czy wszystkie inne gazety. Ciężko żeby facjata przyjaciela była naruszona, skoro do konfrontacji przystąpił jako ostatni i właściwie nie przypominał sobie, żeby rzucił jakiekolwiek zaklęcie w kierunku Louvaina i Voldemorta. Niemniej jednak musiał zachowywać pozory, wykazywać względną ciekawość nowym, chłodnym, obliczem Bulstrode, ale nie do przesady. Zbytnie spoufalanie, a nadmierna ciekawość mogła za taką uchodzić, była również mało taktowna. Musiał również pamiętać, aby nie mieszać własnej wiedzy z tym co pisali w artykułach i tym, czym podzielił się z nimi pan auror.
Odchylił się na moment od stolika przy którym siedzieli, kiedy dwójka jego kumpli naraz stwierdziła, że jest zazdrosny o miejsce w rankingu. Pokręcił głową z ironicznym grymasem zdegustowania i pomachał im rękoma na znak, żeby spływali. Na koniec uśmiechnął się krzywo i ukrył część twarzy za szklanką z alkoholem, upijając kilka większych łyków. Z tej trójki na bohatera nadawał się najprędzej Bulstrode, ale znając jego pobudki do bycia aurorem, niestety ale przesuwał bliżej końcowi kolejki. Kwestię przebranżowienia się na aurora również przemilczał, miał zbyt drogie garnitury by pozwolić przesiąknąć im smrodem Nokturnu. Odezwał się dopiero kiedy padło pytanie o o Notta. - Nie lubię go za to, że raz; to wsza, dwa; grał w Zjednoczonych z Puddlemere, trzy; fiut do szczania z niego, cztery; obraził moją siostrę, ZNOWU, i pięć; jebał go pies. - zgrabnie wyliczył na palcach Anthonemu wszystkie powody do pogardzania Philiphem. - Dlatego jeszcze tego lata zamierzam wytrzeć nim parkiet w oficjalnym pojedynku na klubowych zasadach. - dorzucił, zaciskając palce w pięść i sugestywnie strzelił kostkami w ręce. Nie chodziło o to, że zazdrościł mu bardziej udanej kariery profesjonalnego gracza, niż swojej. Z obecnej perspektywy miał w szczerym poważaniu to, że wypadł z gry. Uważał nawet to za szczeniacki epizod w swoim życiu, nawet jeśli wtedy oscylował na poziomie światowej czołówki. W porównaniu z tym co teraz uważał za istotne, czyli angażowanie się w sprawy organizacji, tamte sprawy były marnotrawstwem czasu. No poza tym, że kasy nie braknie mu już pewnie do końca życia, to najbardziej mu się przydało. Najbardziej dotykał go fakt, że taki stary dziad jak Nott, który dalej tkwił w tej meczykowej sferze rzucał cień drwin na godność jego bliźniaczki. Byle kim by się nie przejmował, ale biorąc pod uwagę, że on i ona byli kiedyś razem... nie mógł tego puścić bokiem. - Na swojego sekundanta wybrał właśnie Erika, więc będziesz miał szanse wyrównać rachunki przyjacielu. Oczywiście jeśli przyjmiesz moją propozycję. - zwrócił się do Atreusa. Nie był z tych którzy proszą, nawet przyjaciół, ale domyślał się odpowiedzi. Zarówno on i Louvain należeli do klubu pojedynków, więc Godrykowy reżim był im dobrze znany. Art raczej nie przepuściłby okazji do wykazania i sięgnięcia po laury, nawet jeśli nie darzył Philipha, ani Erika taką niechęcią jak Lestrange Notta.
Syknął złośliwym chichotem, dusząc się niemalże zaciągniętym do płuc dymem z papierosa. Spodobało mu się uwaga Artka do Antosia. Nawet jeśli ten drugi miał sporo racji co do tego, że święto Baltane stało się już nieco kiczowate w swojej oprawie wokół miłosnych uniesień, to niektórych rzeczy nie wypadało mówić głośno. To wciąż ważne święto, czarodziejska tradycja która nie byłą tematem do żartów. No i Borgin sam się wystawił na takie docinki. - No właśnie Tony, jeśli potrzebujesz wsparcia starszych kolegów to nie ma problemu. Lepszych skrzydłowych nie znajdziesz w całym Londynie. - rozbawiony sytuacją, aż wyprostował się i odstawił karty na bok. Sięgnął po kolejne wydanie czarownicy, tym razem z żeńskim rankingiem. Rozłożył ostentacyjnie artykuł z damskim zestawieniem i zaczął analizować od samego szczytu. Pierwsze miejsce niewiele mu mówiło, bo zwyczajnie nie znał kobiety. Ale na dwa kolejne instynktownie zmarszczył brwi, niezadowolony. - No oczywiście, że Longbottomiary... - mruknął zdegustowany - zaraz, zaraz... Brenna... to nie jest ta którą obracałeś w walentynki na czwartym roku w szkolnej toalecie? - momentalnie uśmiech wrócił mu na lico, ale był on złośliwy w całej swojej okazałości.
Odchylił się na moment od stolika przy którym siedzieli, kiedy dwójka jego kumpli naraz stwierdziła, że jest zazdrosny o miejsce w rankingu. Pokręcił głową z ironicznym grymasem zdegustowania i pomachał im rękoma na znak, żeby spływali. Na koniec uśmiechnął się krzywo i ukrył część twarzy za szklanką z alkoholem, upijając kilka większych łyków. Z tej trójki na bohatera nadawał się najprędzej Bulstrode, ale znając jego pobudki do bycia aurorem, niestety ale przesuwał bliżej końcowi kolejki. Kwestię przebranżowienia się na aurora również przemilczał, miał zbyt drogie garnitury by pozwolić przesiąknąć im smrodem Nokturnu. Odezwał się dopiero kiedy padło pytanie o o Notta. - Nie lubię go za to, że raz; to wsza, dwa; grał w Zjednoczonych z Puddlemere, trzy; fiut do szczania z niego, cztery; obraził moją siostrę, ZNOWU, i pięć; jebał go pies. - zgrabnie wyliczył na palcach Anthonemu wszystkie powody do pogardzania Philiphem. - Dlatego jeszcze tego lata zamierzam wytrzeć nim parkiet w oficjalnym pojedynku na klubowych zasadach. - dorzucił, zaciskając palce w pięść i sugestywnie strzelił kostkami w ręce. Nie chodziło o to, że zazdrościł mu bardziej udanej kariery profesjonalnego gracza, niż swojej. Z obecnej perspektywy miał w szczerym poważaniu to, że wypadł z gry. Uważał nawet to za szczeniacki epizod w swoim życiu, nawet jeśli wtedy oscylował na poziomie światowej czołówki. W porównaniu z tym co teraz uważał za istotne, czyli angażowanie się w sprawy organizacji, tamte sprawy były marnotrawstwem czasu. No poza tym, że kasy nie braknie mu już pewnie do końca życia, to najbardziej mu się przydało. Najbardziej dotykał go fakt, że taki stary dziad jak Nott, który dalej tkwił w tej meczykowej sferze rzucał cień drwin na godność jego bliźniaczki. Byle kim by się nie przejmował, ale biorąc pod uwagę, że on i ona byli kiedyś razem... nie mógł tego puścić bokiem. - Na swojego sekundanta wybrał właśnie Erika, więc będziesz miał szanse wyrównać rachunki przyjacielu. Oczywiście jeśli przyjmiesz moją propozycję. - zwrócił się do Atreusa. Nie był z tych którzy proszą, nawet przyjaciół, ale domyślał się odpowiedzi. Zarówno on i Louvain należeli do klubu pojedynków, więc Godrykowy reżim był im dobrze znany. Art raczej nie przepuściłby okazji do wykazania i sięgnięcia po laury, nawet jeśli nie darzył Philipha, ani Erika taką niechęcią jak Lestrange Notta.
Syknął złośliwym chichotem, dusząc się niemalże zaciągniętym do płuc dymem z papierosa. Spodobało mu się uwaga Artka do Antosia. Nawet jeśli ten drugi miał sporo racji co do tego, że święto Baltane stało się już nieco kiczowate w swojej oprawie wokół miłosnych uniesień, to niektórych rzeczy nie wypadało mówić głośno. To wciąż ważne święto, czarodziejska tradycja która nie byłą tematem do żartów. No i Borgin sam się wystawił na takie docinki. - No właśnie Tony, jeśli potrzebujesz wsparcia starszych kolegów to nie ma problemu. Lepszych skrzydłowych nie znajdziesz w całym Londynie. - rozbawiony sytuacją, aż wyprostował się i odstawił karty na bok. Sięgnął po kolejne wydanie czarownicy, tym razem z żeńskim rankingiem. Rozłożył ostentacyjnie artykuł z damskim zestawieniem i zaczął analizować od samego szczytu. Pierwsze miejsce niewiele mu mówiło, bo zwyczajnie nie znał kobiety. Ale na dwa kolejne instynktownie zmarszczył brwi, niezadowolony. - No oczywiście, że Longbottomiary... - mruknął zdegustowany - zaraz, zaraz... Brenna... to nie jest ta którą obracałeś w walentynki na czwartym roku w szkolnej toalecie? - momentalnie uśmiech wrócił mu na lico, ale był on złośliwy w całej swojej okazałości.