Nieve

05.05.1972

Szanowny Laurencie,

cóż mogę rzec? To, na co się natknęliśmy, było wstrząsające, ale prawda jest też taka, że nie można (a przynajmniej ja nie mogę) się zatrzymać i roztrząsać w nieskończoność. Jak dobrze wiesz – jeszcze nieco ponad rok i zostanę pełnoprawną uzdrowicielką; w tym zawodzie widzi się różne rzeczy. Moim zdaniem – nie da się w tym wytrwać, jeśli nie wyrobi się pewnego mechanizmu obronnego. Liczę jednak, że i Ciebie nie nękają obrazy z Polany?
  W najbliższych dniach, obawiam się, mój kalendarz jest wypełniony po brzegi; niemniej dziękuję za pamięć i zaproszenie. Chętnie skorzystam (doprawdy, „przejażdżka” nad morzem brzmi oszałamiająco); może uda się dopasować nasze możliwości jakoś pod koniec miesiąca?

Pozdrawiam,

E. Malfoy

PS. Ciebie też dobrze było zobaczyć. Naprawdę.

Odpowiedź na wiadomość