Dostrzegał nerwowy uśmiech swojego przyszłego zięcia. Dla niego to były pytania, które każdy ojciec powinien zadać potencjalnemu zięciowi. Zwłaszcza, jeśli w grę nie wchodziło zaaranżowane małżeństwo. Chester dopuszczał do świadomości miłość racjonalną, gdyż samo to uczucie nie zapewni stabilnej przyszłości jego córce. Nie interesowało go to, jaki kolor lubił Perseus, jakie było jego ulubione danie, to czy wolał psy albo koty. To były pytania, które mogłaby zadawać temu mężczyźnie jego córka podczas ich wspólnych randek. Znaczenie miało to, czego chciał się dowiedzieć od tego czarodzieja, co stanowiło formę jego autoprezentacji.
Nie był on pierwszą osobą, która czuła się niekomfortowo w jego obecności, choć tak naprawdę nie groziło mu nic więcej poza siedzeniem w obecności niezadowolonego albo nawet zirytowanego Chestera i standardowo chłodne traktowanie z jego strony. Nie musiał się jednak obawiać, że on zacznie na niego krzyczeć. Nie zamierzał go też zaatakować. Nie zamierzał również na niego nasyłać opłaconych przez siebie typów spod ciemnej gwiazdy.
— Z pewnością aurowidzenie okazuje się bardzo przydatne w pańskiej pracy. Dobrze to o Panu świadczy, że pragnie się Pan przyczynić do rozwoju tej gałęzi magomedycyny — Postanowił docenić użyteczność aurowidzenia, nie oznaczało że interesowało go zastosowanie tego talentu w medycynie. Nie zamierzał zastanawiać się nad tym, siedzący przed nim mężczyzna kieruje się szlachetnymi pobudkami jak chęć niesienia specjalistycznej pomocy chorym. Zdarzali się uzdrowiciele z powołania. Na pierwszy rzut oka nie miał do czynienia z takowym. W jego oczach Perseus uchodził za człowieka dążącego do rozwoju tej dziedziny magomedycyny dla zaspokojenia własnych ambicji i osiągnięć zawodowych na tym polu.
Poprzednie związki nigdy nie stanowiły miłego tematu, dlatego zazwyczaj nie poruszano tego typu tematów podczas jakichkolwiek rozmów. Spostrzegając przemykający przez twarz Blacka cień jedynie uniósł nieznacznie brwi. Powinien się spodziewać poruszenia niewygodnych dla niego kwestii i nie powinien unikać udzielenia odpowiedzi na zadawane przez niego pytania. Jako jego przyszły teść powinien uświadomić go o swoich oczekiwaniach jakie powinien posiadać ojciec przyszłej panny młodej. Będzie kładł na to większy nacisk, skoro jego jedyna córka sama wybrała sobie Blacka. Owdowienie było czymś zupełnie innym, niż rozwiedzenie się i w jego odczuciu było znacznie gorsze.
— Jak mniemam interesy obu rodzin nie okazały się zbieżne w ogólnym rozrachunku. Jako ojciec tego właśnie chciałbym dla swojej jedynej córki, jednak wiem że trwałość każdej przysięgi zweryfikuje czas. — Pozwolił sobie na udzielenie jak najbardziej dyplomatycznej odpowiedzi. Młodym łatwo wygłaszało tego typu deklaracje, które zawsze weryfikowało życie. Jeśli Perseus i Vespera będą ze sobą osiemnaście lat do osiągnięcia pełnoletności ich dzieci to już będzie zadowolony. Black mógł okazać się naprawdę dobrym zięciem. O ile nie będzie stać mu na przeszkodzie w kwestii kontaktów z córką i wnukami.
— Na tym na razie zakończymy nasze rozmowy. Skontaktuję się z Panem w sprawie omówienia kwestii finansowych. Proszę przekazać mojej córce, że chciałbym z nią porozmawiać w dogodnej dla niej chwili. Odprowadzę Pana do drzwi — Zwrócił się do Perseusa, podnosząc się ze swojego fotela. Zamierzał dołożyć do wesela oraz zapewnić córce przyzwoity posag. Dobór użytych przez niego słów wskazywał na to, że szanuje czas swojej córki, jednak w dogodnej dla niej chwili oznaczało tak naprawdę jak najszybciej. Postanowił osobiście odprowadzić tego mężczyznę do drzwi zamiast polecić to skrzatowi domowemu i tam go pożegnać uściskiem dłoni.