15.10.2023, 18:22 ✶
Miło, że klimat wnętrza był dla Cynthii znośny. Przynajmniej ta jedna rzecz była dla nich obojga prosta do przyjęcia, w przeciwieństwie do wielu innych rzeczy. Tak właściwie to pasowało to do nich. Obojgu było bliżej do chłodu i zimy, niż upalnych dni lata. A tegoroczne lato miało być dla Louvaina najbardziej wymagające ze wszystkich jakie pamiętał, i to pod wieloma względami. Ludzie z ministerstwa wpatrywali się momentami w niego jak w dziwaka, kiedy wszędzie widywany był w pełnym garniturze i w rękawiczkach na dłoniach. Temperatura sugerowała w biurach urzędniczych raczej kamizelki, koszule, lub lekkie, przewiewne marynarki, a on jak uparty nie zostawiał odkrytego żadnego kawałka skóry, prócz twarzy.
Kiedy pierwszy raz przeczytał o pradawnej magii, która wkradła się do rytuału miłosnego, znacznie podbijając jego stawkę uznał to nawet za zabawne. Traktował to z dystansem, bawiąc się z przypadków opisywanych w prasie, w których dochodziło czasem do skrajnych ekscesów. Potem pomyślał o swoim narzeczeństwie, jednak był przekonany, że na ten przypadek nie mogliby poradzić nawet najstarsi druidzi. Nie wierzył, by ta magia mogła wskrzesić coś co zdechło i zgniło. Był zdania, że rytuał, jeśli już, mógł pomóc w zrodzeniu się czegoś nowego, lub spotęgowania tego co było raptem w powijakach. Tym samym przypomniał sobie o swojej parze z polany ognisk i zawiesił się na dłuższy moment. Symptomy mogły się zgadzać. Nigdy wcześniej nie czuł czegoś takiego, nigdy wcześniej nie był skłonny do bycia takim wylewnym w uczuciach. Chociaż tamtego dnia, kiedy Cynthia przyszła opatrzeć jego uraz, nie doszło do niczego granicznego, to wiadome było, że nigdy wcześniej się tak nie zbliżyli do siebie. Spokój i ukojenie potrafiła przynieść mu jedynie Loretta i może brzmieć to niepokojąco, ale nie dysponował innym porównaniem. Coś co powinien poczuć dekadę temu w Hogwarcie, uderzyło go teraz w dorosłości przez co jeszcze ciężej było mu tym operować. List od Atreusa rozwiał jego wszelkie wątpliwości, trafiło go i to w obie zastawki naraz. Tylko czy to sztuczne, wywołanie mechanicznie? Czy jednak coś prawdziwego?
- Właśnie widzę... - spuentował krótko z ironicznym uśmieszkiem - Ale żeby, aż sięgać do wódki? Nie ma mowy, jesteś zbyt aksamitna na tak ordynarny wyrób. - dorzucił pogłębiając jedynie uśmiech na całą twarz, choć starał się go wypłaszczyć z całych sił. Cynthia sprawiało wrażenie wyjątkowo rozedrganej, co w istocie nie pasowało do niej nijak. Paradoksalnie jemu samemu dodawało to pewności, bo kiedy sama traciła nad sobą kontrolę, cóż. Ustępowała mu w tym miejsca, co zamierzał bezczelnie wykorzystać. Lewą ręką objął się w tali, a drugą opar łokciem kładąc dwa palce dłoni na policzku. Stanął nad nią w odległości kilku kroków wbijając przez chwile wzrok w jej sylwetkę, oraz twarz. - Blada, ale rozgorączkowana jak wapienne wybrzeża Dalmacji... Rakija. - wydał ekspertyzę niczym sommelier, pomagając, a bardziej decydując za Flint, w doborze alkoholu. Odwrócił się i skierował kroki w stronę kuchni, która była połączona z salonem, więc wciąż słyszał jak wypowiada kolejne zdania. Dom od ostatniej jej wizyty był już zdecydowanie bardziej uporządkowany. Zniknął materac spod kominka, niezakryte niczym okna wpuszczały dużo światła dziennego, a po podłodze nie było śladu po butelkach ginu i wszelkiej maści eliksirów uśmierzających ból. Wyglądało po prostu przytulnie. Do dwóch wysokich kieliszków na długiej stopce, nalał chorwackiego wina z pigwy z dodatkami róż, nieco więcej, niż mógłby nalać kelner w drogiej restauracji. Wsłuchiwał się w jej zdania i jedyne co rozumiał to to, że niewiele rozumiał. Najpierw mówiła mu, że muszą porozmawiać, a potem zaczynała coś o kawie w dodatku mrożonej? Ktoś tu chyba łapał tremę. - O tym chciałaś rozmawiać? O napojach kofeinowych i moim przyjacielu? - zapytał kompletnie ignorując pytania o stan zdrowia. Jak widać było czuł się dobrze, skoro miał humor na dogryzanie i przepychanki słowne. I na tyle w dobrym nastroju, że mógł zabawić się w uszczypliwości. - Cynthia, proooszę Cię... Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, lub o coś zapytać, nie musisz robić tego całkiem okrężną drogą. Wrócił do niej na kanapę i usiadł bokiem skierowany w jej stronę, obrzucając ją ciemnym spojrzeniem onyksowych tęczówek przy wręczaniu kieliszka wina. Na pewno nie będzie rozmawiał tego wieczoru o Atreusie, nawet jeśli dobrze wiedział, że tak jak i on przytrafił mu się zimny incydent w Limbo. Dzisiaj miało być o nich, nie o innych.
Kiedy pierwszy raz przeczytał o pradawnej magii, która wkradła się do rytuału miłosnego, znacznie podbijając jego stawkę uznał to nawet za zabawne. Traktował to z dystansem, bawiąc się z przypadków opisywanych w prasie, w których dochodziło czasem do skrajnych ekscesów. Potem pomyślał o swoim narzeczeństwie, jednak był przekonany, że na ten przypadek nie mogliby poradzić nawet najstarsi druidzi. Nie wierzył, by ta magia mogła wskrzesić coś co zdechło i zgniło. Był zdania, że rytuał, jeśli już, mógł pomóc w zrodzeniu się czegoś nowego, lub spotęgowania tego co było raptem w powijakach. Tym samym przypomniał sobie o swojej parze z polany ognisk i zawiesił się na dłuższy moment. Symptomy mogły się zgadzać. Nigdy wcześniej nie czuł czegoś takiego, nigdy wcześniej nie był skłonny do bycia takim wylewnym w uczuciach. Chociaż tamtego dnia, kiedy Cynthia przyszła opatrzeć jego uraz, nie doszło do niczego granicznego, to wiadome było, że nigdy wcześniej się tak nie zbliżyli do siebie. Spokój i ukojenie potrafiła przynieść mu jedynie Loretta i może brzmieć to niepokojąco, ale nie dysponował innym porównaniem. Coś co powinien poczuć dekadę temu w Hogwarcie, uderzyło go teraz w dorosłości przez co jeszcze ciężej było mu tym operować. List od Atreusa rozwiał jego wszelkie wątpliwości, trafiło go i to w obie zastawki naraz. Tylko czy to sztuczne, wywołanie mechanicznie? Czy jednak coś prawdziwego?
- Właśnie widzę... - spuentował krótko z ironicznym uśmieszkiem - Ale żeby, aż sięgać do wódki? Nie ma mowy, jesteś zbyt aksamitna na tak ordynarny wyrób. - dorzucił pogłębiając jedynie uśmiech na całą twarz, choć starał się go wypłaszczyć z całych sił. Cynthia sprawiało wrażenie wyjątkowo rozedrganej, co w istocie nie pasowało do niej nijak. Paradoksalnie jemu samemu dodawało to pewności, bo kiedy sama traciła nad sobą kontrolę, cóż. Ustępowała mu w tym miejsca, co zamierzał bezczelnie wykorzystać. Lewą ręką objął się w tali, a drugą opar łokciem kładąc dwa palce dłoni na policzku. Stanął nad nią w odległości kilku kroków wbijając przez chwile wzrok w jej sylwetkę, oraz twarz. - Blada, ale rozgorączkowana jak wapienne wybrzeża Dalmacji... Rakija. - wydał ekspertyzę niczym sommelier, pomagając, a bardziej decydując za Flint, w doborze alkoholu. Odwrócił się i skierował kroki w stronę kuchni, która była połączona z salonem, więc wciąż słyszał jak wypowiada kolejne zdania. Dom od ostatniej jej wizyty był już zdecydowanie bardziej uporządkowany. Zniknął materac spod kominka, niezakryte niczym okna wpuszczały dużo światła dziennego, a po podłodze nie było śladu po butelkach ginu i wszelkiej maści eliksirów uśmierzających ból. Wyglądało po prostu przytulnie. Do dwóch wysokich kieliszków na długiej stopce, nalał chorwackiego wina z pigwy z dodatkami róż, nieco więcej, niż mógłby nalać kelner w drogiej restauracji. Wsłuchiwał się w jej zdania i jedyne co rozumiał to to, że niewiele rozumiał. Najpierw mówiła mu, że muszą porozmawiać, a potem zaczynała coś o kawie w dodatku mrożonej? Ktoś tu chyba łapał tremę. - O tym chciałaś rozmawiać? O napojach kofeinowych i moim przyjacielu? - zapytał kompletnie ignorując pytania o stan zdrowia. Jak widać było czuł się dobrze, skoro miał humor na dogryzanie i przepychanki słowne. I na tyle w dobrym nastroju, że mógł zabawić się w uszczypliwości. - Cynthia, proooszę Cię... Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, lub o coś zapytać, nie musisz robić tego całkiem okrężną drogą. Wrócił do niej na kanapę i usiadł bokiem skierowany w jej stronę, obrzucając ją ciemnym spojrzeniem onyksowych tęczówek przy wręczaniu kieliszka wina. Na pewno nie będzie rozmawiał tego wieczoru o Atreusie, nawet jeśli dobrze wiedział, że tak jak i on przytrafił mu się zimny incydent w Limbo. Dzisiaj miało być o nich, nie o innych.