18.10.2023, 21:59 ✶
Niewiele się pomyliłem z tym wiekiem. Ja to miałem oko. I też z ciekawością przysłuchiwałem się opowieści Brenny o czarodzieju Gandalfie, bo to naprawdę mogło być niezłe pod publikę. Książka - koniecznie musiałem jej poszukać w mugolskich księgarniach. I ogólnie niesamowite, że mugole wyobrażali sobie, że tacy czarodzieje to tysiąc lat przeżywają bezproblemowo i jeszcze pewnie rzucają czarami jak młodzieniaszki w całej książce. Albo coś, bo zapewne taki Gandalf był główną postacią albo jedną z głównych, skoro tak zapadł Bren w pamięci.
- Zważ, że mugole wymyślają magię, która istnieje tylko w ich wymysłach, a my mamy prawdziwą magię! Może inną, mniej przystępną, ale prawdziwą, istniejącą - pocieszyłem ją, bo niezależnie jaka by nie była ta magia, to cieszyłem się, że więcej rzeczy potrafiłem zrobić za pomocą czarów i nie musiałem tego robić ręcznie. Jak na przykład czyszczenia zagród zwierzaków. Bleh. Ciężka i śmierdząca robota, a za pomocą czarów to właściwie sama się robiła, aby trzeba było pilnować by widły przypadkiem nie zabiły zwierzaków. Choć z takim smokiem... Na pewno ciekawiej i milej byłoby porozmawiać, aniżeli skończyć niczym zapałka.
Ale dobra, bo mało co zawału nie dostałem, kiedy zaczęła mówić o rzucaniu noży w kuzynkę... Serio mnie przeraziła, choć się zreflektowałem, kiedy wyczułem w tym jakiś sarkastyczny żart. Niecna.
- Nie ma co żartować z robienia komuś krzywdy, bo też cię zamkną - ostrzegłem tak może trochę głupio, ale może to jakiś dobry dodatek będzie do tych jej ojcowskich zakazów. Cóż, cokolwiek by się nie działo, to powiem, że ja jej nie znam i tyle. Lepiej było przyjąć taki schemat działania. Włamała się i nawet nie wiedzieliśmy, że to zrobiła, panie władzo.
O ile to przeżyję - tak sobie dodałem, kiedy chwyciła za miecz. Kto wie? Może czytała w myślach? Dlatego że była tysiącletnią wiedźmą, a nie trzynastolatką??? Ale dobra! Nie tak źle było, bo postanowiła, że się odwdzięczy za wskazówki, więc chwyciłem od niej miecz, szczególnie że tak profesjonalnie go podała, a przynajmniej wyglądało to na profesjonalne, bo co ja się mogłem znać w tym temacie? Ująłem broń tak, jak radziła, ale nie byłem pewien, czy poprawnie to powtórzyłem, więc czekałem na dalsze sugestie, próbując się przy okazji lekko zamachnąć, ale nie tak naprawdę, tylko zrobić taki delikatny ruch. Nie chciałem nam tu dziewczynki pofiletować.
- Zważ, że mugole wymyślają magię, która istnieje tylko w ich wymysłach, a my mamy prawdziwą magię! Może inną, mniej przystępną, ale prawdziwą, istniejącą - pocieszyłem ją, bo niezależnie jaka by nie była ta magia, to cieszyłem się, że więcej rzeczy potrafiłem zrobić za pomocą czarów i nie musiałem tego robić ręcznie. Jak na przykład czyszczenia zagród zwierzaków. Bleh. Ciężka i śmierdząca robota, a za pomocą czarów to właściwie sama się robiła, aby trzeba było pilnować by widły przypadkiem nie zabiły zwierzaków. Choć z takim smokiem... Na pewno ciekawiej i milej byłoby porozmawiać, aniżeli skończyć niczym zapałka.
Ale dobra, bo mało co zawału nie dostałem, kiedy zaczęła mówić o rzucaniu noży w kuzynkę... Serio mnie przeraziła, choć się zreflektowałem, kiedy wyczułem w tym jakiś sarkastyczny żart. Niecna.
- Nie ma co żartować z robienia komuś krzywdy, bo też cię zamkną - ostrzegłem tak może trochę głupio, ale może to jakiś dobry dodatek będzie do tych jej ojcowskich zakazów. Cóż, cokolwiek by się nie działo, to powiem, że ja jej nie znam i tyle. Lepiej było przyjąć taki schemat działania. Włamała się i nawet nie wiedzieliśmy, że to zrobiła, panie władzo.
O ile to przeżyję - tak sobie dodałem, kiedy chwyciła za miecz. Kto wie? Może czytała w myślach? Dlatego że była tysiącletnią wiedźmą, a nie trzynastolatką??? Ale dobra! Nie tak źle było, bo postanowiła, że się odwdzięczy za wskazówki, więc chwyciłem od niej miecz, szczególnie że tak profesjonalnie go podała, a przynajmniej wyglądało to na profesjonalne, bo co ja się mogłem znać w tym temacie? Ująłem broń tak, jak radziła, ale nie byłem pewien, czy poprawnie to powtórzyłem, więc czekałem na dalsze sugestie, próbując się przy okazji lekko zamachnąć, ale nie tak naprawdę, tylko zrobić taki delikatny ruch. Nie chciałem nam tu dziewczynki pofiletować.