Na pewno żaden z argumentów Brenny nie trafiłby do Heather. Jej ojciec był wytwórcą mioteł, to trochę tak jakby szewc bez butów chodził, gdyby nie dała młodemu najlepszej miotełki. Jej dumna na to nie pozwalała, uważała, że musi zapewnić mu profesjonalny sprzęt. Jeśli chodzi zaś o szlaban, to miało większy sens, zdecydowanie. Nie, żeby Wood uważała szlabany za coś złego, sama dosyć często ich doświadczyła, jednak wolałaby, żeby Mark miał raczej lekko w szkole, szczególnie, że był mugolakiem, co na pewno nieco będzie mu utrudniało przeprawę, zważając na to, że w Hogwarcie można było trafić na dupków. Wolałaby, żeby nie przebywał z nimi przez głupi szlaban za posiadanie miotły. Miało to sens. - Dobra, niech będzie. - Pogodziła się najwyraźniej z tym, że nie da mu teraz tej miotły, chociaż miała kilka pomysłów jak obejść zasady, jednak wolałaby, żeby Mark nie miał przez nią żadnych kłopotów.
Wood obserwowała, jak Brenna demonstruje chłopcu, co powinien zrobić. Jej partnerka była profesjonalistką, nikt nie mógł mu tego pokazać lepiej od niej. Przynajmniej zdaniem Heather. Później spojrzała na chłopca, aby zobaczyć, czy uda mu się wykrzesać trochę magii z tej różdżki, którą miał w dłoni. Nic się nie wydarzyło, najwyraźniej więc nie była ona odpowiednia. Ruda pamiętała, że sama musiała przymierzyć sporą ilość, nim znalazła tą właściwą, ale było warte. Teraz w zasadzie patyk był przedłużeniem jej ręki, spełniał wszystkie jej prośby i rzadko kiedy ją zawodził.
Chłopiec mierzył kolejne różdżki, Heather czuła, że zbliżają się już do odpowiedniej. Słuchała tego, o czym mówił Ollivander, dziwiło ją, że jest w stanie zapamiętać te wszystkie właściwości, powinna się jednak tego spodziewać po takim specjaliście.
Nietypowe połączenie, o którym wspomniał mężczyzna okazało się być tym właściwym. - Brawo! Mamy to! - Powiedziała Heather z nieukrywanym entuzjazmem. Pierwsza misja zakończona sukcesem, gdy sprzedawca wspomniał o zapłacie podeszła do lady i uregulowała opłatę. Mogli już stąd wyjść i udać się dalej.
- Podoba ci się? - Musiała jeszcze zapytać chłopca o to, co myśli o swojej różdżce. Widać było, że poczuł więź jaka połączyła go z tym narzędziem.
- Teraz Esy i floresy, tak? - Musieli kupić książki, było to dość istotne, a później przyjdzie czas na przyjemności.