Pomimo podejmowanych prób, Stanley nie zdołał samodzielnie odkryć tożsamości ojca. Zamiast tego zdołał natomiast zwrócić na siebie uwagę pewnej osoby, będącej w stanie połączyć ze sobą poszczególne kropki. Choć ze strony pracownika Ministerstwa Magii młody Borgin nie usłyszał niczego konkretnego, to właśnie jemu zawdzięczał to, iż w ciągu kilku kolejnych dni, trafił do jego rąk list podpisany przez Roberta Mulcibera. Poinformował starego znajomego o sytuacji, która miała miejsce.
Nie bez powodu relacja łącząca przed laty Anne i Roberta, stała się czymś na kształt tematu tabu. Młodej Borgin nie spotkało ze strony Mulcibera nic dobrego. Manipulowana przez młodego wówczas chłopaka, była bardziej zabawką, niż kimś, dla kogo mogła znaczyć coś więcej. W pewnym momencie doszło pomiędzy nimi do zdarzenia, w wyniku którego relacja przestała istnieć.
Obydwoje, Anna i Robert, przestali być obecni w swoich życiach.
Ułożyli je sobie na nowo.
Przez następne lata, kontakty pomiędzy Mulciberami i Borginami były znikome. Robert i Anna nie wchodzili sobie w drogę. Nie odczuwali potrzeby spotkania się. Rozmowy. Omówienia czegokolwiek. Robert poświęcił się pierw pracy w Ministerstwie Magii, później rodzinnym interesom oraz Czarnemu Panu. Nie stał się człowiekiem szczególnie oddanym bliskim, choć rodzinę założył. Być może zgodnie z tym, czego spodziewała się Anne - nie stał się kimś, kto mógłby być dla Stanleya ojcem.
Wzorem. Prawdziwym wsparciem.
Jaką role przyjdzie mu odegrać w życiu syna?
Czy będzie stanowił więcej niż tylko jeden, krótki epizod?
Zanim ruszył do gabinetu, machnął różdżką w kierunku drzwi prowadzących do sklepu. Na wszelki wypadek. Zawsze wszak istniała szansa, że pomimo wywieszonej informacji, jakiś klient postanowi wejść do sklepu. Tym sposobem Robert upewnił się, że mieli zapewniony święty spokój. Nic nie powinno zakłócić ich spotkania.
Do gabinetu prowadził niedługi korytarz. Sklep nie był duży, ale miał wydzielonych kilka pomieszczeń. W tym jedno służące najpewniej za niewielki magazyn. Tak można było założyć, bo i na zapoznanie się z każdym z nich nie było teraz czasu. W pomieszczeniu, do którego zmierzali, oczywiście znajdywał się wspomniany wcześniej wieszak. Znajdywał się na nim płaszcz stanowiący własność Mulcibera. Elegancki, dobrej jakości, choć zarazem dało się dostrzec, że nie najnowszy. Poza tym biurko. Fotele. Szafka. Jakiś regał. Wiszący na ścianie obraz? Jakoś tak nie do końca pasujący do wnętrza. Niezbyt wyszukanego. Ale też czego można było się spodziewać na Nokturnie?
- Nie krępuj się. - odpowiedział na zadane pytanie, gestem wskazując na znajdującą się na biurku popielniczkę. Papierosy mu nie przeszkadzały, choć sam preferował cygara. Znacznie chętniej po nie sięgał, nie zwracając uwagi na to, o ile były droższe. - Ze swojej strony mogę zaproponować jeszcze alkohol. - dodał, składając standardową propozycje. Nie posiadał tutaj co prawda niczego bardziej wyszukanego, ale na czarną godzinę zawsze coś się znalazło.
Nie śpieszył się z posadzeniem własnych czterech liter na fotelu. podszedł do szafki, napełniając jedną z tamtejszych szklanek. Alkoholu nie było dużo. Ledwie na kilka łyków. Choć sięgał po niego często, to praktycznie zawsze były to ilości wręcz śladowe. Bardziej dla smaku niż odczucia płynących zeń efektów.
Rozluźnienia.
Przyjemnego szumu w głowie.
Zdawał sobie sprawę z tego, że to mogło okazać się zgubne. Trzeba było wyznaczyć sobie pewne granice, a następnie się ich trzymać.
- Od czego powinniśmy zacząć? - zapytał? Jeszcze nie teraz. Nie o to. Prędzej zastanawiał się na głos. Niby miał czas aby się do wszystkiego przygotować, ale to nie tak, że takie sytuacje zdarzają mu się codziennie. Nie posiada tłumu córek i synów z nieprawego łoża. W zasadzie to jeszcze do niedawna był pewien, że na swoje nieszczęście, posiada jedyne dziecko. Córkę, której nie mógł przekazać nazwiska.
Niestety Stanley nie stanowił w żadnym razie rozwiązania tego problemu.
- Długo próbowałeś odnaleźć ojca? - wreszcie postanowił zacząć od tej kwestii. Nieprzypadkowo z jego ust padło słowo ojca zamiast mnie. Z jednej strony nadal było to dla niego poniekąd abstrakcyjne. Z drugiej za zasadne uważał zachowanie pewnego dystansu. Ustalenie granic. Obydwaj powinni być względem siebie ostrożni.