Robert nie był szczególnie zaskoczony, kiedy podczas ostatniego spotkania usłyszał, że Chester był świadomy związków jego i Stanleya. Łączącej ich krwi. Czuł natomiast rozczarowanie płynące z tego, że tego rodzaju informacji Rookwood nie zdecydował się przekazać mu wcześniej. Pozostawił dla siebie. Obydwoje działali wszak w jednej organizacji. Interesował ich jej rozwój. Gdyby zająć się w tym momencie szacowaniem ryzyka, pojawienie się na planszy osoby Stanleya, można było uznać za dość duże zagrożenie. Był blisko z ludźmi, którzy dla Śmierciożerców nie pozostawali nieistotnymi. Wręcz przeciwnie. Nie były to co prawda powiązania, których Borgin z pewnością był świadomy, ale... mogły wywołać kryzys. Zwłaszcza gdyby coś potoczyło się w niewłaściwy sposób.
Tego ostatniego nigdy nie dało się wykluczyć.
Stawiając na biurku dwie szklanice z raczej śladową ilością whisky, Robert zajął miejsce w swoim fotelu. Pozę przyjął dość sztywną. W myślach starał się jednak upominać samego siebie, kontrolować to, w jaki sposób odnosi się do syna. Prawdopodobnie całość można było zrzucić na karb niecodziennej sytuacji.
Po części było to nawet prawdziwe.
- Nie słyszałem o śmierci Anne. - zareagował na słowa Stanleya. Z jego ust nie padły jednak żadne słowa otuchy. Nie wspomniał nic o tym, że to dla Borgina musiała być spora strata. Może powinien był podejść do tego w inny sposób? Nawet jeśli, to odpowiedni moment na właściwą reakcje zdążył już przeminąć.
Unosząc ku górze szklankę z alkoholem, nie śpieszył się z udzieleniem odpowiedzi na zadane przez Stanleya pytanie. Pierw upił łyk whisky. Dało mu to kilka sekund na pozbieranie myśli. Zdawał sobie sprawę, że musi mu coś powiedzieć; coś Stanleyowi dać. Zarazem nie był jednak kimś, kto zwykł się dzielić z innymi informacjami na swój temat.
- Oczywiście. - wreszcie przytaknął, odstawiając szklankę na stół. Następnie ułożył wokół niej obydwie swoje dłonie. - Nie wiem ile zdążyłeś się już sam dowiedzieć. - zaczął, świadom tego, że podając swoje dane w liście, dał Stanleyowi możliwość pewnego przygotowania się do tego spotkania. Nie był co prawda człowiekiem szeroko znanym, ale w pewnych kręgach z pewnością był nadal pamiętany. Choćby w Ministerstwie Magii, gdzie przez pracował przez dobrych kilka lat. - Całe życie mieszkałem w Londynie. Mam dwie siostry, starszą i młodszą. Brata bliźniaka. Żoną i córkę. Młodszą od Ciebie. - starał się zadbać o to, aby w tonie jego głosu dało się wychwycić coś jakby... odrobinę ciepła? Nie było to jednak proste. Na to aby zarzucić pewne ograniczenia, przez długie lata pozwalał sobie przede wszystkim przy jednej osobie. Tej jednak przede wszystkim... ufał. Byłby w stanie powierzyć własne życie. Względem Stanleya nie odczuwał niczego podobnego. - Odpowiadam za handel świecami i kadzidłami, ale tego zapewne się domyślasz. Posiadamy kilka sklepów. Kiedyś pracowałem w Ministerstwie Magii, ale to dawne dzieje. - nie zamierzał zagłębiać się w to, że przecież jeszcze na początku lat 60, to właśnie do rodziny Mulciber należało najważniejsze słowo w Departamencie Tajemnic. To nie był moment odpowiedni do przedstawiania historii rodziny oraz jej osiągnąć. Wątpliwe, aby kiedyś taki miał nastąpić.
Przynajmniej sam Robert się czegoś takiego nie spodziewał.
Odchylił się w swoim fotelu nieco do tyłu. Spoglądał przez moment na sufit, który niewątpliwie wymagał odmalowania. Niewiele lepiej od niego prezentował się zresztą cały ten gabinet, a nawet i sklep...
- Twoją mamę poznałem jeszcze w Hogwarcie. To była krótka znajomość. Szybko dobiegła końca. Nie było nam po prostu po drodze. - wreszcie przeszedł też do tego tematu, gładko kłamiąc na temat tego, jak miały się sprawy z Anne. Tylko czy Stanley mu uwierzył? - Później nie mieliśmy kontaktu. Do niedawna też nie wiedziałem o tym, że ma syna. - dodał. Kolejny raz zamiast mamy, pojawiło się słowo ma. Jakby Anne była jedynym rodzicem również w sensie biologicznym. Nie tylko w kontekście tego, kto Stanleya wychował. Kto był przy nim kiedy uczył się chodzić. Wypowiadał pierwsze słowa. Miał gorączkę. Odnosił pierwsze sukcesy i porażki.