Robert nie miał możliwości podjęcia innej decyzji. Będąc posłusznym ojcu, złożył wypowiedzenie ledwie tylko otrzymał od Francisa takie polecenie. Nie miało znaczenia to, czego sam chciał. Liczyło się to, aby poprzeć swoją rodzinę, ale też innych czarodziejów, którzy swoim postępowaniem dali wyraźnie do zrozumienia, w jaki sposób widzą to, co działo się w Ministerstwie Magii. A jak wiadomo - w ostatnich miesiącach nie działo się dobrze. Należało działać. Należało pokazać, że dla szlamy nie było tutaj miejsca.
Było to ważniejsze od marzeń jednego człowieka.
- Tak. - potwierdził to, czego Nicholas mógł domyślić się bez większych trudności. Następnie zajął miejsce na jednym ze wskazanych foteli. Torbę postawił tuż obok mebla, na podłodze. - Jak zapewne zdajesz sobie sprawę, w Ministerstwie nie pozostawili nam zbyt wielkiego wyboru.
I tak też z jego perspektywy to wyglądało. Czekali wystarczająco długo. Byli cierpliwi. Liczyli, że sprawy jakoś się poukładają. Prędzej niż później. Liczyli na to, że szlama ustąpi ze stanowiska bądź zostanie z niego usunięta. Niestety, Nobby okazał się człowiekiem kurczowo trzymającym się nieswojego stołka. Bez skrępowania sięgającym po wszystko to, co stanowisko Ministra Magii mogło mu zapewnić.
- Słyszałem zresztą, że Twój ojciec rozważa podjęcie podobnych kroków. - dodał.
Zajęty własnymi sprawami, w ostatnich tygodniach nie był w stanie uważniej śledzić tego, co działo się w innych departamentach. Choć nie interesowało go to jakoś szczególnie, wychodził z założenia, iż dużo lepiej było posiadać informacje niż być pozbawionym dostępu do takowych. Tego rodzaju wiedza potrafiła być bowiem cenną.
- To bardzo dobrze. Taki exodus nie pozostanie niezauważony. To co ma obecnie miejsce w Ministerstwie, znajdzie się na językach wszystkich. - był o tym przekonany. Odejście tak dużej liczby pracowników nie mogło obejść się bez echa. Nie była to kolejna drobnostka, którą dało się zamieść pod dywan. Poza tym, o ile zdążył się dowiedzieć, pewne osoby zamierzały zadbać o to, aby o sprawie napisano w największych czasopismach. Nie tylko Proroku Codziennym. - Ale nie po to tutaj przyszedłem. - rozejrzał się na boki, upewnił się że nikt nie zamierza akurat wejść do pomieszczenia. Następnie schylił się w stronę torby, z której wyjął wcześniej schowane w jej wnętrzu teczki. Położył je na biurku Nicka. - To co prawda niewielki wycinek tego nad czym pracowaliśmy, ale powinien wystarczyć, żebyś uniknął ewentualnych konsekwencji związanych ze zniknięciem materiałów z badań naszego zespołu. - wytłumaczył, przesuwając je w kierunku Yaxleya. - Nie powinienem tego zapewne zostawiać, ale wierzę, że zrobisz z tego odpowiedni użytek. Zadbasz, żeby nie trafiło w niepowołane ręce. - to ostatnie wyraźnie podkreślił. Ta kwestia miała dla niego olbrzymie znaczenie. Nie chciał aby ktoś nieodpowiedni promował swoje nazwisko na dokonaniach jego oraz grupy innych ludzi, którzy na taki brak szacunku zwyczajnie nie zasługiwali.