02.12.2023, 01:30 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 02.12.2023, 02:09 przez Louvain Lestrange.)
Nie umieścili ich na szczycie tego rankingu, bo nawet w najmniejszym calu nie wpasowali się w społeczne ramy. Dobrze chociaż, że nie istniał paragraf za bycie nieprzyzwoicie przystojnym, bo czekałaby ich całkiem długa odsiadka. Żaden z nich raczej nie był typem męża stanu, czy synem koleżanki twojej starej. Każdy miał coś swojego za uszami, a media najbardziej kochały ludzi idealnych, bez skazy. Łatwo się pisało o tych balach charytatywnych dla lamusów, ratowaniu niemowląt z płonących sierocińców, czy inne ckliwe gówno, które gawiedź kochała. Przynajmniej jedno z tych nudnych jak flaki w oleju przykładów można było przypisać każdemu z rodziny Longbottom, więc nic dziwnego, że upychali ich jak najwyżej. Pieprzeni zbawcy świata.
Pal licho te nowicjuszki. Chwała Matce, że byli tutaj w trójkę, cali i zdrowi, a ich relacje nie ucierpiały w żadnym stopniu przez nadmiar niepotrzebnej wiedzy. Louvain bardzo dobrze wiedział, że Atreus miał z czego się kurować, a prawdę mówiąc i tak wyszedł z tego wszystkiego prawie bez szwanku. Gdyby nie to, że Czarny Pan potrzebował naocznych świadków zatarcia granicy między tym światem, a Limbo, Atreus i cała reszta zgrai aurorów mogła skończyć o wiele gorzej. Było to bardzo zbijające z tropu siedząc tu z nimi i mając świadomość, że wcześniej stał dokładnie na przeciw przyjaciela z różdżką wycelowaną w niego. Mimo wszystko trzymał się swojej roli i dalej stroił sarkastyczne miny, kiedy koledzy nabijali się z jego zawodu. - No proszę was... prędzej zjem jaja testrala, niż zrobicie ze mnie harcerzyka. - z niby zdegustowanym grymasem odrzucił ich idiotyczny pomysł. Nie miał w zwyczaju wysłuchiwać czyiś rozkazów, a cała ta mundurowa otoczka odpychała go niemożliwie. Chociaż patrząc na przypadek Atreusa któremu umówmy się, ale daleko było do białego rycerza, może znalazłoby się miejsce dla jeszcze jednego bezczelnego i rogatego gliny. Stanowisko prestiżowe i z dużym zaufaniem w magicznej społeczności, wciąż nie widział w tym nawet sykla sensu. - Ale fakt, w Transporcie trąci myszką jak diabli. Może pomyślę nad transferem do Twojego, czy Twojego departamentu. - dorzucił już nieco poważniejszym tonem. Biuro Świstoklików jeszcze dawało jako tako radę, najbardziej lubił zamykanie spraw z tymi nielegalnymi, ale była to głównie papierkowa, totalnie nieangażująca robota. Zakręcił trunkiem w szklance, by aromat mocniej uderzył w jego nozdrza, a potem upił wraz z kumplami kolejną porcję.
- Nie zawodzisz, jak zwykle zresztą. - odpowiedział Atreusowi z zadziornym uśmiechem. Lou dobrze wiedział, że jeśli chodziło o bitkę to na Bulstrode zawsze można było liczyć. - Wybacz Tony, ale Atreus to urodzony zakapior. Szkoda Twojej ślicznej buźki na drobne przepychanki. - uszczypliwie, ale przytaknął z podziękowaniem na jego zapewnienia, że na niego Lou również mógł liczyć. Przez moment zrobiło się naprawdę słodko, być może aż zbyt i gdyby Lestrange był teraz nie po jednym, ale po sześciu, czy siedmiu drinkach pewnie zawisnął by na ich karkach powtarzając w kółko jak to ich bardzo szanuje. Ten przyjacielski nastrój urwał się w nim nagle kiedy do jego uszu dobiegły okropne bezeceństwa, bluźnierstwa wręcz. Na początku trochę go zamurowało na słowa Borgina, spojrzał na niego bardzo zdegustowaną miną, już teraz bez cienia ironii. Zatrzepotał rzęsami kilkukrotnie jakby sam nie dowierzał w to co usłyszał, ale Tony wyglądał na zabójczo poważnego. Oczami wyobraźni jedną ręką szlachtował mu gardło, a drugą pisał list z kondolencjami do Stanleya. - Brzmisz jakbyś nigdy nie uprawiał seksu. - odgryzł się momentalnie. Nie dość, że jego zapewnienia o czystości relacji z Brenną brzmiały żenująco, aż wykręcało go od środka, to stawał w obronie pieprzonej szlamolubki. Czy młodszy kolega na moment zapomniał z jakiego rodu pochodzi i jakie ten ród wyznaje wartości, do jakich celów aspiruje? - Zasady to ona ma, szkoda tylko że takie kurewskie. - ciągnął dalej jadowity ton, prowokując koleżkę do reakcji. Brzmiał dość chłodno, ciekawe ile tego chłodu miał w sobie, bo póki co, to tylko mroziła jego gadka. - No pewnie, że tam byłem. Rzucałem mu teksty z kabiny kibla, jak sufler z budki na scenie. - zaśmiał się, delikatnie obracając sytuację w żart, bo jeszcze obrońca praw szlamolubnych rzuci mu się z kieliszkiem do gardła.
Pal licho te nowicjuszki. Chwała Matce, że byli tutaj w trójkę, cali i zdrowi, a ich relacje nie ucierpiały w żadnym stopniu przez nadmiar niepotrzebnej wiedzy. Louvain bardzo dobrze wiedział, że Atreus miał z czego się kurować, a prawdę mówiąc i tak wyszedł z tego wszystkiego prawie bez szwanku. Gdyby nie to, że Czarny Pan potrzebował naocznych świadków zatarcia granicy między tym światem, a Limbo, Atreus i cała reszta zgrai aurorów mogła skończyć o wiele gorzej. Było to bardzo zbijające z tropu siedząc tu z nimi i mając świadomość, że wcześniej stał dokładnie na przeciw przyjaciela z różdżką wycelowaną w niego. Mimo wszystko trzymał się swojej roli i dalej stroił sarkastyczne miny, kiedy koledzy nabijali się z jego zawodu. - No proszę was... prędzej zjem jaja testrala, niż zrobicie ze mnie harcerzyka. - z niby zdegustowanym grymasem odrzucił ich idiotyczny pomysł. Nie miał w zwyczaju wysłuchiwać czyiś rozkazów, a cała ta mundurowa otoczka odpychała go niemożliwie. Chociaż patrząc na przypadek Atreusa któremu umówmy się, ale daleko było do białego rycerza, może znalazłoby się miejsce dla jeszcze jednego bezczelnego i rogatego gliny. Stanowisko prestiżowe i z dużym zaufaniem w magicznej społeczności, wciąż nie widział w tym nawet sykla sensu. - Ale fakt, w Transporcie trąci myszką jak diabli. Może pomyślę nad transferem do Twojego, czy Twojego departamentu. - dorzucił już nieco poważniejszym tonem. Biuro Świstoklików jeszcze dawało jako tako radę, najbardziej lubił zamykanie spraw z tymi nielegalnymi, ale była to głównie papierkowa, totalnie nieangażująca robota. Zakręcił trunkiem w szklance, by aromat mocniej uderzył w jego nozdrza, a potem upił wraz z kumplami kolejną porcję.
- Nie zawodzisz, jak zwykle zresztą. - odpowiedział Atreusowi z zadziornym uśmiechem. Lou dobrze wiedział, że jeśli chodziło o bitkę to na Bulstrode zawsze można było liczyć. - Wybacz Tony, ale Atreus to urodzony zakapior. Szkoda Twojej ślicznej buźki na drobne przepychanki. - uszczypliwie, ale przytaknął z podziękowaniem na jego zapewnienia, że na niego Lou również mógł liczyć. Przez moment zrobiło się naprawdę słodko, być może aż zbyt i gdyby Lestrange był teraz nie po jednym, ale po sześciu, czy siedmiu drinkach pewnie zawisnął by na ich karkach powtarzając w kółko jak to ich bardzo szanuje. Ten przyjacielski nastrój urwał się w nim nagle kiedy do jego uszu dobiegły okropne bezeceństwa, bluźnierstwa wręcz. Na początku trochę go zamurowało na słowa Borgina, spojrzał na niego bardzo zdegustowaną miną, już teraz bez cienia ironii. Zatrzepotał rzęsami kilkukrotnie jakby sam nie dowierzał w to co usłyszał, ale Tony wyglądał na zabójczo poważnego. Oczami wyobraźni jedną ręką szlachtował mu gardło, a drugą pisał list z kondolencjami do Stanleya. - Brzmisz jakbyś nigdy nie uprawiał seksu. - odgryzł się momentalnie. Nie dość, że jego zapewnienia o czystości relacji z Brenną brzmiały żenująco, aż wykręcało go od środka, to stawał w obronie pieprzonej szlamolubki. Czy młodszy kolega na moment zapomniał z jakiego rodu pochodzi i jakie ten ród wyznaje wartości, do jakich celów aspiruje? - Zasady to ona ma, szkoda tylko że takie kurewskie. - ciągnął dalej jadowity ton, prowokując koleżkę do reakcji. Brzmiał dość chłodno, ciekawe ile tego chłodu miał w sobie, bo póki co, to tylko mroziła jego gadka. - No pewnie, że tam byłem. Rzucałem mu teksty z kabiny kibla, jak sufler z budki na scenie. - zaśmiał się, delikatnie obracając sytuację w żart, bo jeszcze obrońca praw szlamolubnych rzuci mu się z kieliszkiem do gardła.