04.12.2023, 20:20 ✶
Kiwnął głową.
- Dobrze. Zajmę się tym - uznał, że to koniec dyskusji. Jeśli chodziło o cynim, o którym wspomniał Robert, coś w nim drgnęło. Czuł, że ta współpraca i stąpanie po cienkim lodzie stało się właśnie jeszcze bardziej ekscytujące. Wstał więc. - Zatrzymaj to, mam kopię.
Powiedział jeszcze, zanim skierował się do drzwi.
- Jak zawsze miło było cię zobaczyć, Robercie, a jeszcze milej porozmawiać. Do zobaczenia niedługo - nie mógł przecież wyjść bez pożegnania, nawet jeśli mogło się ono wydać nieszczere. Bo nie znał Roberta na tyle, by żywić do niego sympatię czy jakiekolwiek wyższe uczucia. Do wielu osób ich w ogóle nie żywił, mimo że widywał je codziennie, Robert mimo całej swojej wiedzy nie był tu wyjątkiem. Rodolphus opuścił więc sklep Mulciberów, nie kupując nic ani nie zaszczycając pracownika spojrzeniem. Może gdyby ten na głos wspomniał coś o pierścionku, to zostawiłby tu kilka galeonów. Czasem lubił poczuć się jak filantrop.
- Dobrze. Zajmę się tym - uznał, że to koniec dyskusji. Jeśli chodziło o cynim, o którym wspomniał Robert, coś w nim drgnęło. Czuł, że ta współpraca i stąpanie po cienkim lodzie stało się właśnie jeszcze bardziej ekscytujące. Wstał więc. - Zatrzymaj to, mam kopię.
Powiedział jeszcze, zanim skierował się do drzwi.
- Jak zawsze miło było cię zobaczyć, Robercie, a jeszcze milej porozmawiać. Do zobaczenia niedługo - nie mógł przecież wyjść bez pożegnania, nawet jeśli mogło się ono wydać nieszczere. Bo nie znał Roberta na tyle, by żywić do niego sympatię czy jakiekolwiek wyższe uczucia. Do wielu osób ich w ogóle nie żywił, mimo że widywał je codziennie, Robert mimo całej swojej wiedzy nie był tu wyjątkiem. Rodolphus opuścił więc sklep Mulciberów, nie kupując nic ani nie zaszczycając pracownika spojrzeniem. Może gdyby ten na głos wspomniał coś o pierścionku, to zostawiłby tu kilka galeonów. Czasem lubił poczuć się jak filantrop.
Koniec sesji