Rawlinson. Theon powinien był się tego domyślić. Henry był jedną z osób, które pojawiały się w posiadłości dość regularnie, od wielu lat. Przez ten czas zdołał osiągnąć mistrzostwo we wchodzeniu w tyłek babci. Zabierała go na każdą kolejną wyprawę, włączała do każdych, prowadzonych badań. Podobnie jak inni członkowie rodziny, dawno zauważył, że ten szczur budował swoją własną karierę na osiągnięciach Delilah. Dlaczego jednak babka na to pozwalała? Nie reagowała w żaden sposób?
Na to już odpowiedzi nie znał.
- Widzę, że ten szczur dość prędko otrzymał nagrodę za swoje ostatnie wybryki. - skomentował, wiedząc że z Sebastianem może na ten temat rozmawiać otwarcie. Nie musiał kryć przed nim swojej niechęci. Znał zdanie wuja, tak samo jak i swojego ojca. Bracia zdawali się być w tej kwestii ze sobą zgodni. Podobnie zresztą jak w wielu innych sprawach. - Dokąd chce tym razem wyruszyć na te badania? - mimo wszystko dopytał, zainteresował się. O ile samego Theona do tych rzeczy nieszczególnie ciągnęło, to posłuchać było po prostu... miło. Archeologia była ciekawą dziedziną nauki. Za młodu nawet trochę go w tym kierunku ciągnęło, z biegiem czasu coraz mniej. Chemia zaczęła zanikać. Dzisiaj ograniczał się już tylko do słuchania niewątpliwie fascynujących opowieści o kolejnych wyprawach do Egiptu, Turcji czy Maroko. Rzadziej były to kraje europejskie czy Ameryka.
Pozwolił sobie zająć jeden z foteli znajdujących się w salonie. Skoro zapowiadało się na to, że na spotkanie z babcią będzie musiał poczekać, to trochę tak głupio było tutaj stać. Zwłaszcza, że swoje spotkanie mogła skończyć zarówno za 5 minut, jak i kilka godzin. Zależnie od tego ile tematów mieli razem z Rawlinsonem do omówienia. Z czasów kiedy sam jeszcze mieszkał w rodzinnej posiadłości, pamiętał że zdarzały się dni, podczas których ich spotkania zaczynały się koło godziny 10, a kończyły nawet po północy.
- Wyobraź sobie, że wysłała mi wyjca. - westchnął, odchylając głowę do tyłu. Do czego to doszło, żeby Delilah wysyłała dorosłemu wnukowi wyjce? Potraktowała go jakby był nadal tym niesfornym dzieciakiem uczęszczającym do Hogwartu. Z drugiej strony trzeba było przyznać, że w ostatnim czasie nie pojawiał się szczególnie często w rodzinnej posiadłości. Unikał tego, wychodząc z założenia, że jeśli nie będzie pokazywał się babce na oczy, problem jaki stanowiła jego praca w Ministerstwie, rozwiąże się sam. Jakoś tak zniknie lub coś podobnego. - Ale to nie znaczy, że się za wami wszystkimi wcale nie stęskniłem. - dodał. - Trochę dużo się ostatnimi czasy działo. Po prostu. - sięgnął po mało konkretną wymówkę. Nie podał żadnych szczegółów, bo i takich nie było. Gdyby Sebastian zaczął go teraz o te dużo wypytywać, musiałby coś naprędce wymyślić. Improwizować. - Wiesz może jak długo może jeszcze potrwać to spotkanie? - spróbował wrócić do poprzedniego tematu, licząc na to, że tym sposobem kwestia tego, jakoby był w ostatnim czasie bardzo zajęty, zostanie pominięta. Sebastian o to nie zapyta. Po prostu przyjmie jego słowa.