Mógł sporo zyskać? Być może faktycznie. Prawda była jednak taka, że w dalszym ciągu niekoniecznie zależało mu na poważnym związku, choć zdaniem niektórych zapewne powinien był zacząć o takim myśleć. Poukładać swoje życie. Ustatkować się? Nie potrafił sobie tego wyobrazić. Był na to zbyt młody. Nadal niegotowy na tak poważny krok. Tak istotne zobowiązania. Oczywiście nie zamierzał się tu i teraz dzielić z Sebastianem swoimi przemyśleniami na ten temat. Po prostu się uśmiechnął, upijając zaraz po tym łyk herbaty. Gorąca. Trochę parzyła. Skrzywił się w reakcji na tą drobnostkę.
- W takim razie trzymam kciuki, żeby udało wam się zorganizować jakiś mały wypad. - odpowiedział.
Wiedział, że on i Sebastian mieli podobny stosunek do planowania, dlatego nawet nie tracił czasu na wypytywanie wuja o jakieś szczegóły. Jakieś takie wstępne ustalenia. Ograniczył się jedynie do żartu, wspomnienia zabawnej sytuacji z nie tak znowu odległej przeszłości. Przyjdzie moment, to będzie wiadomo, jak to wszystko ugryzą. Tak było najlepiej. Człowiek pozwalał sobie płynąć z prądem. Niczego nie robił na siłę, tylko dlatego że wcześniej daną rzecz umieścił na koszmarnie długiej liście.
Mniej stresu i więcej swobody.
- Chyba skrzypnęły drzwi? - zmarszczył brwi, nie pewny czy faktycznie to usłyszał, czy może tylko mu się wydawało. Nadstawił uszu. Czy to były kroku? Jakieś głosy w oddali? - Mamy jeszcze werbenę? Myślę, że warto byłoby teraz z niej skorzystać, żeby pozbyć się tej całej negatywnej energii. - tym razem mówił ciszej, nie chcąc żeby przypadkiem cokolwiek z tego usłyszała babka. Samym Rawlinsonem nie bardzo się przejmował. W końcu co mógłby mu zrobić szczur? Raczej niewiele. Z Delilah natomiast sprzeczać się nie chciał. Theonowi wystarczyło, że już teraz ich relacje były dalekie od ideału. A przecież jeszcze nie tak dawno temu dogadywali się bardzo dobrze. Łączyły ich bliskie relacje. Dolewanie oliwy do ognia najpewniej nie mogło pomóc w ich odbudowie.
Nie przesłyszeli się, zarówno Theon jak i Sebastian. Głosy stawały się coraz wyraźniejsze, odgłosy kroków również. Dało się nawet wychwycić o czym mówili.
- I pamiętaj, żeby do następnej środy złożyć niezbędne wnioski, potrzebujemy dokumentów zwłaszcza dla naszych praktykantów. - padło ze strony Delilah, która nawet po wyjściu ze swojego gabinetu, musiała coś więcej dorzucić na temat planowanych badań.
- Będę miał to na uwadze, wszystko zorganizujemy w terminie. - przytaknął znacznie młodszy od archeolożki mężczyzna, co zarazem nie znaczy, że młody. Ot, dzieliło ich jakieś 25, może 30 lat. Dzieciakowi być może łatwiej byłoby wybaczyć takie wykorzystywanie dorobku starszej kobiety, ale komuś w tym wieku? Na tym etapie własnej kariery? - Do weekendu powinienem mieć już wszystkie papiery, na nasze kolejne spotkanie. Jestem też umówiony z kilkoma kandydatami, będziesz chciała wziąć udział w rozmowach? Wiem, że zapewne jesteś zajęta, ale...
Krew zalewała na samą myśl, a w kieszeni otwierał się scy... różdżka sama chciała wystrzelić jakieś wyjątkowo paskudne zaklęcie. Slugulus Eructo mogłoby być w tym przypadku jak najbardziej odpowiednie.
- Wiesz, że na Tobie polegam John. - dało się zauważyć, jak starsza kobieta kładzie dłoń na ramieniu Rawlinsona, zatrzymują się w wejściu do salonu. - Wierzę, że odpowiednio się tym zajmiesz. Na mnie czekają jeszcze inne obowiązki.
I zapewne faktycznie tak było. Delilah zawsze dużo na siebie brała. Więcej niż powinna. Wiedzieli o tym wszyscy, którzy zdołali ją choć trochę poznać.
- W takim razie nie będę zajmował Ci więcej czasu. - z tymi słowy pozwolił sobie ucałować na pożegnanie kobietę w policzek. Cofnął się o jeden, dwa kroki. Na głowę nałożył dotąd trzymany w rękach kapelusz. Odwrócił się, zauważając siedzących w salonie Theona oraz Sebastiana. Na jego twarz powrócił uśmiech.
Tylko czy to jego przyjazne nastawienie kogokolwiek tutaj było w stanie kupić?
- Sebastian! Dawno się nie widzieliśmy, a miałem do Ciebie pewną sprawę. Interes, można powiedzieć. - zamiast normalnego przywitania się, zaczął w ten sposób, następnie jeszcze spojrzał na Theona. - I młody Theon. Strasznie jesteś podobny do ojca. Jakby skóra zdjęta z mojego najlepszego przyjaciela.
Jakby on i Nevan tymi przyjaciółmi faktycznie byli. Można było na ten temat polemizować. Tylko czy miało to sens w tym momencie? Przy Delilah, która już zmierzała w ich stronę?