And his shadow dances along
Morpheus Longbottom & Vakel Dolohov, 1946, Hogwart
Out of the mid-wood’s twilight
Into the meadow’s dawn,
Ivory limbed and brown-eyed,
Flashes my Faun!
He skips through the copses singing,
And his shadow dances along,
And I know not which I should follow,
Shadow or song!
O Hunter, snare me his shadow!
O Nightingale, catch me his strain!
Else moonstruck with music and madness
I track him in vain!
Okultystyczne znaczenia Jelenia: płodność, odrodzenie, szacunek do nienamacalnego, oświecenie, pielgrzymka lub inicjacja, łowy, alchemiczny Merkury.
Łopatki do tyłu, prosty kręgosłup. Wypastowane buty, zaczesane do tyłu włosy na brylantynę, przypięta odznaka prefekta Krukonów. Ostatni rok w Hogwarcie. Nie sądził, aby szczególnie tęsknił za tym miejscem, ale zdecydowanie miał kilka dobrych wspomnień z czasu spędzonego w tej placówce. Niemal nie mógł uwierzyć, że oto przychodzili nowi prefekci, nowe pokolenie uczniów, których już nie pozna. Oczywiście były pewne wady całości, na przykład fakt, że jego prefektorska partnerka była głową fanklubu Vakela Dolohova, a rzeczony został nowym narybkiem prefektów, po tym gdy siódmoklasiści opuścili Hogwart. Morpheus nigdy nie okazywał chłopakowi jawnej niechęci, nawet jeśli każde spotkanie prefektów w zeszłym roku zaczynało się od tego, co zrobił Dolohov w ostatnim tygodniu i zachwytów nad jego osobą. W wagonie prefektów pogratulował mu suchym uściskiem dłoni i wysłuchał Prefekta Naczelnego, zadań na ten wieczór oraz ramowego planu roku, który chyba bardzo szybko wyczuł pismo nosem i ekscytację panny prefekt Krukonów, którą ta wręcz wibrowała.
Oglądając zmierzch, zachodzący powoli nad mijanymi dolinam, w takt rytmicznego stuku pociągowego, zauważył maleńkie, jak porcelanowe figurki na szafce, stado jeleni z rogaczem na czele, z umięśnionymi głowami w kierunku ogromnej, ważącej wiele ton maszyny. Korona z rogów rosnąca ponad ciało samca, sięgającą nieba, uświęcała jego sylwetkę. Rogi, symbol wzrostu i odrodzenia, transformującej energii. Zwierzę profetyczne, alchemiczne i transmutacyjne. Zanotował ich obecność na marginesie swojego podręcznika, na pierwszej stronie oraz układ, aby później sprawdzić ewentualne wieszcze właściwości. Czy był to symbol czy tylko element kręgu życia.
Wszystko jest połączone, a sieć jest święta.
W Hogwarcie rzadko kiedy mówił o swoim darze, unikając nadmiernego afiszowania się z tym, nawet jeśli karty tak często szeptały modlitwę tasowania w jego dłoniach. Ot czasami rozłożył je dla koleżanki, zwykle jednak robił to dla siebie. Chodził na wróżbiarstwo, spoglądał w przyszłość. Nie czynił z tego wielkiego sekretu, lecz również nie stworzył dookoła siebie wrażenia, że jest prorokiem. Im bardziej pochłaniały go obowiązki starszego kolegi i prefekta, tym bardziej zapominano o tym, że może spoglądać w przyszłość. Sądził jednak, że to stanowiło jeden z powodów nominacji. Mógł zatrzymać sytuację, nim nastąpi eskalacja problemu, bo będzie wiedział, zanim problem wystąpi. Może podobnież było z młodszym Krukonem.
Longbottom zorientował się, że nie potrafi znaleźć w pamięci jakiejkolwiek interakcji z Vakelem w formie zwykłej rozmowy, jeden na jednego. Zawsze w towarzystwie innych Krukonów lub grupki adoracji Dolohova, w stylu informacji organizacyjnych, przypomnień o testach, terminach, czy uwagach, aby przeniósł się ze swoimi fanami z korytarza gdzieś indziej. Jaki był czarujący chłopak z bardzo mocnymi rysami twarzy pod śnieżnym puchem publicznych dekoracji?
Sprawdził na zegarku czas i oparł głowę na podbródku. Miał jeszcze dziesięć minut do obejścia wagonów i swojej wachty, którą pełnił z nowym narybkiem.
— A ty Longbottom?
—Hmm? — uniósł głowę słysząc pytanie prefekt naczelnej tylko jako dźwięk, nie rozróżniając słów, poza naturalną reakcją na nazwisko.
— Co robiłeś w wakacje.
— Głównie doglądałem z matką bachorów. Bren jest ciągle o krok od rozbicia sobie łba, Erik zaczyna zadawać niewygodne pytania i ciągle truje dupę żeby się z nim pobawić, a Danny płacze. Nic ciekawego.
Wzruszył od niechcenia ramionami. Nie chciał spowiadać się z napiętych rozmów z ojcem na temat przyszłej kariery i milczeniu w jakim się rozstali o poranku, przed wyjazdem Morpheusa do szkoły. O wątpliwościach dotyczących samego siebie i swojego życia, propozycjach matrymonialnych, jakie pojawiły się na horyzoncie, nieśmiało poruszane przez matkę.
Merkury może oznaczać zarówno element, jak i planetę. W obu przypadkach ten symbol alchemiczny reprezentuje umysł, a także stan, który może przekroczyć śmierć. W czasach starożytnych rtęć była znana jako srebro rtęciowe i wierzono, że jest w stanie przechodzić między stanem ciekłym i stałym i dlatego w alchemii uważano, że rtęć przechodzi między życiem a śmiercią. Niektóre decyzje, nad którymi musiał się już zacząć zastanawiać, sprawiały w głowie młodzieńca właśnie takiej wagi wrażenie. Życie i śmierć.