22.11.2022, 21:17 ✶
Wstał i otrzepał spodnie z piachu i wydeptanej trawy. Zszedł z samego środka chodnika, gestem dłoni sugerując dziewczynie dokładnie to samo. Wystarczająco zwracali na siebie uwagę lądując z hukiem na kafelkach. Bark bolał coraz mocniej ale był dobry w ignorowaniu własnych bolączek. Mimo wszystko spadła na niego dorosła osoba więc to cud, że się nie połamali.
Ledwie zadał jej pytanie, ledwie popatrzył na jej twarz kiedy do jego oczu dotarła charakterystyczna bladość policzków. Nie znał się na medycynie ale ta dziewczyna wyglądała jakby…
Cofnął się o jeden krok kiedy nagle zaczęła wymiotować. Och, właśnie. Wyglądała jakby było jej niedobrze. Miał nadzieję, że to nie na jego widok bo tak właśnie to wyglądało.
- Uhm. - skomentował to wylewnie ale zaraz to podszedł bliżej niej, po drodze wyciągając z kieszeni ciemnogranatową materiałową chusteczkę. Nie umiał pomagać… radził sobie z klątwami ale nie z wymiotami. O Merlinie, najpierw dostał łomot a teraz ma pomagać, kiedy nie wie jak.
- Jeśli potrzebujesz wizyty u uzdrowiciela to cię podrzucę. - przy okazji sprawdzę czy kość mojego barku nie postanawia się ze mnie wydostać. Czekał cierpliwie choć w międzyczasie rozglądał się ukradkiem. Zwracali na siebie niepotrzebną uwagę, niedobrze. Czekał, gapił się na dziewczynę, na ludzi i dopiero kiedy przywołała jego myśli z powrotem do rzeczywistości zorientował się, że coś do niego mówiła.
- Woda, tak. Już.- wyciągnął różdżkę i po jednym zgrabnym machnięciu i niewyraźnej inkantacji przed dziewczyną pojawił się półlitrowy kufel na herbatę ale z czystą wodą wewnątrz. Podał jej chusteczkę i zaraz to jego twarz oblała purpura kiedy usłyszał jej słowa.
- Co proszę? D-dlaczego zachowujesz się jak… jak…- był zbulwersowany i zawstydzony! Jak śmiała… tak kłamać! Zmrużył oczy i zacisnął mocniej kwadratową szczękę nie tylko z bólu promieniującego z ramienia ale i z oburzenia. Damie nie przystoi tak się wyrażać!
- Na brodę Merlina, Cynthia za tym stoi? Przysłała cię po coś?- był wyjątkowo toporny w skojarzeniu osoby przed nim ze swoją kuzynką, którą ostatnio widział chyba z dziesięć lat temu. Nie myślał o niej przez ten czas bo to Cynthia była z nią blisko, a on woli spotkania bezpośrednie aniżeli stosy listów. Schował różdżkę i przełożył walizkę z jednej ręki do drugiej, aby odciążyć bark. Potarł kłykciami swoje brwi i głęboko westchnął.
- Porozmawiam sobie z nią w domu. A ty, możesz przejść do rzeczy?- zdenerwował się i zaciskał te nerwy w mięśniach swojej twarzy.
Ledwie zadał jej pytanie, ledwie popatrzył na jej twarz kiedy do jego oczu dotarła charakterystyczna bladość policzków. Nie znał się na medycynie ale ta dziewczyna wyglądała jakby…
Cofnął się o jeden krok kiedy nagle zaczęła wymiotować. Och, właśnie. Wyglądała jakby było jej niedobrze. Miał nadzieję, że to nie na jego widok bo tak właśnie to wyglądało.
- Uhm. - skomentował to wylewnie ale zaraz to podszedł bliżej niej, po drodze wyciągając z kieszeni ciemnogranatową materiałową chusteczkę. Nie umiał pomagać… radził sobie z klątwami ale nie z wymiotami. O Merlinie, najpierw dostał łomot a teraz ma pomagać, kiedy nie wie jak.
- Jeśli potrzebujesz wizyty u uzdrowiciela to cię podrzucę. - przy okazji sprawdzę czy kość mojego barku nie postanawia się ze mnie wydostać. Czekał cierpliwie choć w międzyczasie rozglądał się ukradkiem. Zwracali na siebie niepotrzebną uwagę, niedobrze. Czekał, gapił się na dziewczynę, na ludzi i dopiero kiedy przywołała jego myśli z powrotem do rzeczywistości zorientował się, że coś do niego mówiła.
- Woda, tak. Już.- wyciągnął różdżkę i po jednym zgrabnym machnięciu i niewyraźnej inkantacji przed dziewczyną pojawił się półlitrowy kufel na herbatę ale z czystą wodą wewnątrz. Podał jej chusteczkę i zaraz to jego twarz oblała purpura kiedy usłyszał jej słowa.
- Co proszę? D-dlaczego zachowujesz się jak… jak…- był zbulwersowany i zawstydzony! Jak śmiała… tak kłamać! Zmrużył oczy i zacisnął mocniej kwadratową szczękę nie tylko z bólu promieniującego z ramienia ale i z oburzenia. Damie nie przystoi tak się wyrażać!
- Na brodę Merlina, Cynthia za tym stoi? Przysłała cię po coś?- był wyjątkowo toporny w skojarzeniu osoby przed nim ze swoją kuzynką, którą ostatnio widział chyba z dziesięć lat temu. Nie myślał o niej przez ten czas bo to Cynthia była z nią blisko, a on woli spotkania bezpośrednie aniżeli stosy listów. Schował różdżkę i przełożył walizkę z jednej ręki do drugiej, aby odciążyć bark. Potarł kłykciami swoje brwi i głęboko westchnął.
- Porozmawiam sobie z nią w domu. A ty, możesz przejść do rzeczy?- zdenerwował się i zaciskał te nerwy w mięśniach swojej twarzy.