22.11.2022, 21:45 ✶
Zmęczenie nie sprzyja w zachowaniu spokojnej rozmowy, zwłaszcza kiedy spada na Ciebie kobieta, obija Ci bark a potem jeszcze wymiotuje na bruku i zachowuje się tak... tak... drażniąco. Wtłoczył do płuc haust powietrza aby się otrząsnąć. Zacisnął palce i przypomniał sobie o bólu, co go skutecznie otrzeźwiło. Skinął ugodowo głową na znak, że nie będzie jej nigdzie zaprowadzać ani zanosić jeśli tego sobie nie życzy. Nie był typem osoby narzucającej swoje zdanie.
Wywrócił oczami kiedy domagała się dokończenia jego odpowiedzi. Pierwsze chwile spotkania a wnioskował, że nie była byle trzpiotką, porcelanową dzierlatką. Nie wiedział co się tutaj dzieje i denerwował się na myśl, że Cynthia kogoś na niego nasłała. Nie zdziwiłby się gdyby zaaranżowała mu randki w ciemno z odpowiednio wyselekcjowanymi kandydatkami.
- Skoro znasz Cynthię to powinnaś wiedzieć, że nie znajdziesz jej ani na Pokątnej ani tym bardziej na mojej głowie. - nie lubił takiego przeciągania sedna sprawy a czuł, że musi już wiedzieć co tu się wyprawia. Powinien ochłonąć ale ciężkie dni nie pomagały pokazać się z najlepszej strony. Zamknął na moment oczy kiedy podpalała papierosa, a więc nie spostrzegł, że użyła magii bezróżdżkowej. Te kilka sekund pomogło mu zebrać myśli.
- Słucham? Sophie Flint? - zmarszczył brwi i przyjrzał się jej jakby pierwszy raz widział ją na oczy. - Ty nią jesteś? O Merlinie, myślałem, że Sophie... że masz co najwyżej siedemnaście lat. - jego źrenice rozszerzyły się w niemym szoku. Potrząsnął głową i odstawił walizkę, podchodząc do dziewczyny odpowiednio blisko.
- Na brodę Merlina, przepraszam. Nie widziałem cię szmat czasu. Co ty tu robisz? Dlaczego nie uprzedziłaś, że przyjedziesz? Czemu spadłaś mi na głowę a nie przypłynęłaś statkiem do portu? Przecież moglibyśmy po ciebie popłynąć. - zarzucił ją tysiącami słów, jakby próbując zreflektować swój opór przed rozpoznaniem jej. Rozmasował czoło, odsuwając przy okazji pokręcone i potargane włosy ze skroni. Było mu głupio, bardzo głupio.
- Ja naprawdę... naprawdę myślałem, że jesteś jeszcze nastolatką. Nie przyszłoby mi na myśl, że... - gubił w tym wszystkim słowa. Ona nie miała siedemnastu lat, oj nie. Dopiero teraz kiedy nałożył sobie jej obecny wyraz twarzy z tą Sophie ze wspomnienia to zaczął zauważać podobieństwa. Nie był domyślnym mężczyzną, może dlatego nie miał jeszcze żony.
Wywrócił oczami kiedy domagała się dokończenia jego odpowiedzi. Pierwsze chwile spotkania a wnioskował, że nie była byle trzpiotką, porcelanową dzierlatką. Nie wiedział co się tutaj dzieje i denerwował się na myśl, że Cynthia kogoś na niego nasłała. Nie zdziwiłby się gdyby zaaranżowała mu randki w ciemno z odpowiednio wyselekcjowanymi kandydatkami.
- Skoro znasz Cynthię to powinnaś wiedzieć, że nie znajdziesz jej ani na Pokątnej ani tym bardziej na mojej głowie. - nie lubił takiego przeciągania sedna sprawy a czuł, że musi już wiedzieć co tu się wyprawia. Powinien ochłonąć ale ciężkie dni nie pomagały pokazać się z najlepszej strony. Zamknął na moment oczy kiedy podpalała papierosa, a więc nie spostrzegł, że użyła magii bezróżdżkowej. Te kilka sekund pomogło mu zebrać myśli.
- Słucham? Sophie Flint? - zmarszczył brwi i przyjrzał się jej jakby pierwszy raz widział ją na oczy. - Ty nią jesteś? O Merlinie, myślałem, że Sophie... że masz co najwyżej siedemnaście lat. - jego źrenice rozszerzyły się w niemym szoku. Potrząsnął głową i odstawił walizkę, podchodząc do dziewczyny odpowiednio blisko.
- Na brodę Merlina, przepraszam. Nie widziałem cię szmat czasu. Co ty tu robisz? Dlaczego nie uprzedziłaś, że przyjedziesz? Czemu spadłaś mi na głowę a nie przypłynęłaś statkiem do portu? Przecież moglibyśmy po ciebie popłynąć. - zarzucił ją tysiącami słów, jakby próbując zreflektować swój opór przed rozpoznaniem jej. Rozmasował czoło, odsuwając przy okazji pokręcone i potargane włosy ze skroni. Było mu głupio, bardzo głupio.
- Ja naprawdę... naprawdę myślałem, że jesteś jeszcze nastolatką. Nie przyszłoby mi na myśl, że... - gubił w tym wszystkim słowa. Ona nie miała siedemnastu lat, oj nie. Dopiero teraz kiedy nałożył sobie jej obecny wyraz twarzy z tą Sophie ze wspomnienia to zaczął zauważać podobieństwa. Nie był domyślnym mężczyzną, może dlatego nie miał jeszcze żony.